henrike
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Levensverhaal

07 januari 2020 door Patrick Simons

Henrike stond als kind bij het graf van haar vader: "Ik voer nog altijd strijd met God"

Rouwen om de dood van vader of moeder is voor kinderen vaak ontzettend zwaar. Zo zwaar zelfs, dat ze het verdriet parkeren en in een overlevingsstand gaan. Met het gevolg dat het op volwassen leeftijd als een boemerang terug kan komen. Henrike Dankers maakte het zelf mee nadat ze op 9-jarige leeftijd haar vader verloor. Ze deed hierover haar afstudeeronderzoek én schreef het boek ‘Na zo lang nog’. CIP.nl sprak met haar. “Hele kleine gebaren zoals een schouderklopje of een knikje kunnen al ontzettend veel doen."

Wanneer je op jonge leeftijd met ouderverlies te maken krijgt, kan je daar als volwassene nog heel veel last van hebben. En het vervelende is dat de omgeving dat vaak niet beseft, vertelt Henrike. “Ik dacht bij mezelf: is het eigenlijk wel normaal dat dit na zo'n lange tijd nog invloed heeft op mijn leven? Onder meer omdat het verlies van mijn vader een onbesproken thema was, zowel vanuit mezelf als vanuit mijn omgeving. In je omgeving heerst toch vaak de indruk: het zal wel over zijn. En dat wil ik juist tegenspreken met dit boek. Als je als kind één van je ouders verliest is dat niet over op volwassen leeftijd. Het is van blijvende invloed, je hele leven lang. Als kinderen iets ingrijpends meemaken, ontstaat er bij hen een soort noodmechanisme: overleven. Terwijl veel energie naar hun ontwikkeling hoort te gaan, moeten ze tegelijkertijd omgaan met een groot verlies. Dat is loodzwaar. Het is dan ook heel begrijpelijk dat de pijn om dat verlies later weer boven komt. Het is eigenlijk een wond die je hebt opgelopen in je jeugd en die nog steeds verzorgd moet worden.”

CIP+ logo

Wil je verder lezen?

Krijg onbeperkt toegang tot CIP.nl

Start je gratis maand Inloggen

Levensverhalen
- Jan-Kees organiseerde een dankdienst voor de genezing van zijn dochter: "Een week later kregen we dramatisch nieuws"
- De vrouw van Jan-Kees pleegde zelfmoord: "Haar uitvaart was op de geboortedag van onze overleden dochter"
- Paul Blokhuis verloor zijn dochter: "Hoe kan het dat een kind van 18 ermee stopt en iemand van 93 moet wachten op de dood?"
- Kira maakte een afspraak bij abortuskliniek: "Ik schreeuwde het uit naar God: haal het bij me weg. Ik wil het niet. Ik kan het niet"
- Dennis was satanist: "Heel mijn leven vocht ik tegen de Schepper van hemel en aarde"
Meer over Levensverhalen »

Klik hier om het boek van Henrike Dankers te bestellen

Reacties

M
Herkenbaar voor mij. Ik verloor mijn vader toen ik 13 jaar was. Nooit kunnen verwerken. Ik voelde me niet gezien. Pas enkele jaren geleden na een heftige ziekteproces kwam het als een boemerang terug.

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen