Amir: "Daar, op die smerige vloer in een ondergrondse gevangenis, vond God mij."
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Levensverhaal

20 december 2021 door Sjoukje Dijkstra

Gezin Amir leeft in onzekerheid: "We hebben geen verblijfsvergunning, maar we hebben God in huis"

Al zes jaar wacht het gezin van Amir, Samaneh, Sofia en Emilia op een veilige plek. Ondanks de tergende onzekerheid waarin Amir verkeert, weet hij een ding zeker: "God is goed! Hij zorgt voor ons." "Dat Amir nog leeft, is een wonder", zegt Anne van Engelenburg, co-auteur van zijn verhaal dat ze samen optekenden. In dit artikel doen ze samen hun verhaal.

Gevlucht uit Iran voor martelingen vanwege hun bekering tot het christendom, strandde Amir met zijn gezin in Bulgarije. Daar wordt Amir gedwongen te infiltreren in mensensmokkelactiviteiten. De Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) vindt dat ze terug moeten naar Bulgarije, ook al is het niet veilig en lijdt Amir aan een posttraumatische stressstoornis (PTSS). Niet eens alleen vanwege zijn martelingen, maar de onzekerheid van zes jaar niks kunnen. Niks mogen. Het zwaard van Damocles dat al jaren boven zijn hoofd hangt. De afhankelijkheid van anderen en hun liefdadigheid. Amir verzucht: "Ik heb niet eens mijn eigen bankrekening." Wordt hem gevraagd naar zijn hobby's, dan zegt hij: "een huis, eten, drinken."

CIP+ logo

Wil je verder lezen?

Krijg onbeperkt toegang tot CIP.nl

Start je gratis maand Inloggen

Migratie
Meer over migratie »

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

J
Ik vraag me af waarom er geen reacties komen op zo'n vreselijk verhaal als dit? Ik doe vluchtelingenwerk en hoor meer verhalen over de IND die vaak niet humaan en anders oordeelt dan de rechter. Ik bid om christelijke werkers bij de IND.
M
Hoi Janny, dat vroeg ik mij ook al af. Per abuis staan er nu 2 dezelfde reacties van mij in, het programma leek mijn bericht niet op te slaan, dus nog een keer op de button gedrukt. Ik heb een tijd gewacht met plaatsen omdat ik geen woorden kon vinden om uit te drukken wat ik wilde zeggen. Elke keer als ik dan weer terug ging naar het bericht, viel mij dan zijn mooie uitstraling weer op. En wat jij zegt, elke keer viel me ook op dat er nog geen reactie was geplaatst.
Toon meer antwoorden (1)
Toon meer reacties (1)