rab en rik
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

04 januari 2021 door Opperrabbijn Jacobs en Rik Bokelman

Autochtonen bestaan bijna niet in Israël - Rab en Rik

Waarom vindt de opperrabbijn het belangrijk dat het gezin de hoeksteen van de samenleving is? En waaraan zien we dat dit in onze samenleving steeds minder wordt? In onze samenleving vinden we dat immigranten zich aan moeten passen. De Joden deden dat echter juist niet in Egypte. Waarom eigenlijk niet? Op deze en andere vragen krijg je antwoord in deze nieuwe aflevering van Rab en Rik!

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Patrick Simons.

Word ook lid

Gedurende het Joods jaar wordt de hele Thora gelezen in de synagoge. Opperrabbijn Jacobs deelt drie keer per week een wijze levensles aan de hand van het schriftgedeelte van die week. Naar aanleiding van die les stelt Rik enkele vragen, waar de rabbijn weer antwoord op geeft. Rab en Rik is een boeiend initiatief waarbij je vanuit het oudste boek ter wereld lessen leert voor vandaag!

Sidra/Schriftgedeelte van de week: Sjemot/Exodus 1:1 - 6:1

“Dit zijn de namen van de zonen van Israël die naar Egypte komen…”. Er staat niet, als we letterlijk vertalen, dat de Joden naar Egypte ‘zijn gekomen’, maar dat ze naar Egypte ‘komen’. Hieruit leren we dat de Joden van toen zich nooit thuis hebben gevoeld in Egypte en daarom er nooit op uit waren om te integreren. Ze beschouwden zich die hele periode van 210 jaar als vreemdelingen en wisten dat ze uiteindelijk naar het Joodse land zouden gaan. In de Midrasj – de verhalende literatuur die een onderdeel is van Thora en Traditie- worden er vier redenen genoemd waaraan de Joden het te danken hadden dat ze als Joods volk hebben weten te overleven en niet geassimileerd zijn: 1: ze hebben hun namen niet veranderd. 2: ze hebben hun eigen taal behouden. 3: ze hebben de Brit Mila-de besnijdenis in ere gehouden 4: ze behielden hun cultuur.

Autochtonen bestaan er bijna niet in Israël.

Als we naar bijvoorbeeld Nederland kijken dan stimuleren wij het juist dat immigranten zich aanpassen aan hun omgeving en dus juist wel de hen omringende Nederlandse cultuur overnemen. En hetzelfde vinden we ook in Israël vandaag de dag. In feite zit het land vol vluchtelingen, autochtonen bestaan er bijna niet in Israël. Bijna iedere bewoner komt van buiten Israël. Toch voelt niemand zich vreemdeling en niemand beschouwt zichzelf een vreemdeling, laat staan als een vluchteling. Ook in Nederland zien we dat de Joden zich steeds hebben aangepast. Waarom hebben de Joden in Egypte zich dan niet aangepast? Waarom niet geassimileerd? Als ze dat gedaan zouden hebben had hun verblijf in Egypte ook nooit uitgegroeid tot slavernij? En als de Joden in Nederland zich niet alleen zouden hebben aangepast, maar als ze ook volledig zouden zijn geassimileerd, had er ook nooit een Jodenvervolging kunnen zijn!

En waarom moet de Thora mij dan vertellen dat de Joden in Egypte zich niet hebben aangepast? Wat is voor mij nu de les?

Je aanpassen aan je omgeving is niet hetzelfde als je identiteit opgeven. Mensen mogen van elkaar verschillen en ook volken hoeven zich niet te ontwikkelen tot een soort eenheidsworst. Gelijk er verschillende soorten dieren bestaan, zo ook zijn er volkeren die overeenkomsten hebben, maar ook van elkaar verschillen. Het Jodendom beschouwt de samenleving als een autofabriek. De ene ploeg maakt de motor, de andere de carrosserie en een derde ploeg voorziet de auto van banden. Alle ploegen samen zorgen ervoor dat er een auto komt die kan rijden. Het is echter denkbaar dat er een ploeg komt die ook wil meedoen met de bouw van die auto, maar die een specialisatie heeft die totaal niets van doen heeft met de bouw van een auto. Bijvoorbeeld een groep haringvissers. Ze doen geweldig werk, maar om de haringvissers mee te laten werken aan de bouw van een auto…Ook is het denkbaar dat een bepaalde ploeg een bekwaamheid heeft die gewoonweg niet deugt, het zijn criminelen!

Een mens neigt ertoe om met de meute mee te gaan. Ook als de meute aan het verdwalen is.

De Thora komt ons hier vertellen dat we als we ons in een omgeving bevinden die vanuit de optiek van de Thora niet deugt, dan moeten we vooral onszelf blijven en niet gedragingen die de omgeving zich aan ons opdringt, overnemen. Als de samenleving oproept om het gezin als hoeksteen van de samenleving niet meer te erkennen, als de samenleving ons opdrinkt om G’d uit ons leven te schrappen, als de samenleving van mening is dat bij een voltooid leven moord is toegestaan, dan moeten wij volledig onszelf blijven en geen millimeter meegaan. Deze levensles is snel begrepen, maar de uitvoering zal verdraaid lastig zijn, want een mens neigt ertoe om met de meute mee te gaan, ook als die meute aan het verdwalen is.

Rik: Mooi voorbeeld van die autofabriek. Toch stellen veel mensen dat de multiculturele samenleving is mislukt. Hoe ziet u dat zelf? En waarom?
Rab: "We hebben in Nederland weldegelijk een multiculturele samenleving. Maar er zijn voortdurende pogingen om die vertroebelen, en dat is kwalijk. Maar alles dat goed is ondervindt tegenstand. Dus wat mij betreft: doorgaan, heb oog voor de mislukkingen en probeer te verbeteren!"

Rik: Wat bedoelt u eigenlijk met de uitdrukking dat het gezin de hoeksteen van de samenleving is? En wat bedoelt u als u suggereert dat de cultuur dat steeds meer juist niet als hoeksteen ziet?
Rab: "Vanuit het Bijbels denken is de normaal situatie dat man en vrouw trouwen en nazaten op de wereld zetten. Een kind heeft behoefte aan een papa en een mama. Als er gescheiden wordt, hetgeen soms inderdaad beter is dan vechtend bij elkaar blijven, dan is dat toch triest en geeft de kinderen veel spanning. Opgroeien in een gezin waarin shalom heerst, is gezond en is van vitaal belang voor de goede geestelijke ontwikkeling van het kind.

Helaas zien we meer en meer dat er niet getrouwd wordt. Ook overspel, een ‘slippertje’ zoals het zo onschuldig wordt genoemd, wordt getolereerd en geaccepteerd. Ik vind dit een ongezonde ontwikkeling. Ook het wegstoppen van kinderen in de kinderopvang lijkt mij niet goed. Natuurlijk mag de vrouw niet gedegradeerd worden tot sloofje die alleen maar de huishouding mag doen, maar weglopen van de opvoeding omdat opvoeden iets minderwaardigs zou zijn, is mijns inziens niet goed. Met andere woorden: man en vrouw behoren een team te vormen met beiden een eigen primaire verantwoordelijkheid. Mijn echtgenote geeft ook lezingen en ik deed wekelijks de boodschappen. Er behoort samenwerking te zijn in het grootbrengen van de kinderen, in het ontvangen van gasten, in het steunen van elkaar. Als dat ideaal verloopt, en dat moeten we nastreven, is het gezin de hoeksteen van de samenleving want er staat dan een huis die warmte, genegenheid, tolerantie en eenheid uitstraalt."

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Rab en Rik
- De allerlaatste aflevering van Rab en Rik...
- Beschreef Mozes zijn eigen sterven in de Bijbel? Rab en Rik
- De Thora is net een huwelijksakte - Rab en Rik
- Als een mens echt vroom is, is er geen ego - Rab en Rik
- Vergeving vragen zonder iets fout te hebben gedaan - Rab en Rik
Meer over Rab en Rik »

Meld je gratis aan voor de wekelijkse Rab en Rik Nieuwsbrief!

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen