Jacobine
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

17 september 2019 door Patrick Simons

TV-programma over de Biblebelt: "Ik zie soms ook het duivelse gezicht van de reformatorische cultuur"

De tentoonstelling ‘Bij ons in de Biblebelt’ krijgt opvallend veel publiciteit en wordt door honderden mensen per dag bezocht. Het was reden voor Jacobine Geel om in haar wekelijkse programma ‘Jacobine’ dieper in te gaan op de Biblebelt. In 25 minuten tijd wordt de reformatorische Biblebelt uitgebreid besproken. "Ik zie soms ook het duivelse gezicht van de reformatorische cultuur."

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid John Lapré.

Word ook lid

Eerst wordt met prof. dr. Joep de Hart van het Social en Cultureel Planbureau besproken wat de term ‘Biblebelt’ inhoudt. “Het is een term die uit de Verenigde Staten is komen overwaaien en sinds een jaar of 20-25 ook hier populair is geworden. Geografisch gezien is het een soort halve maan die zich van Zeeland en de Zuid-Hollandse eilanden tot onder Kampen uitstrekt langs Veluwe. Theologisch gezien gaat het om mensen die de Bijbel heel hoog in het vaandel hebben staan en direct contact met God belangrijk vinden. Als we aan de kerken denken die daar deel van uit maken, zou je kunnen denken aan de Christelijk Gereformeerde Kerken, verschillende Gereformeerde Gemeenten, de Hersteld Hervormden en de Gereformeerde Bonders in de Protestantse Kerk in Nederland. Het zijn er in totaal tussen de 300.000 en 500.000.”

"Ik snap dat de uiterlijke kenmerken het meest zichtbaar zijn, maar die tellen voor ons juist het minst" 

Ook Dicky Haase zit aan tafel. Ze is woonachtig moeder van vijf kinderen, woonachtig in de Biblebelt én speelt een rol in de tentoonstelling. Ze wordt gevraagd wat volgens haar nu typische kenmerken van reformatorische mensen zijn. “De Bijbel zoveel mogelijk letterlijk nemen en daar ook naar leven. Het moet ook vooral in je hart dalen, het moet iets met je doen. Je kan erin wonen, erachter staan maar daarmee ben je nog niet echt iemand die oprecht God liefheeft.” Vervolgens gaat presentatrice Jacobine van Geel dieper in op de uiterlijk kenmerken zoals de rok, geen make-up en de hoed die men naar kerk draagt. Haase: “Ik snap dat die kenmerken het meest zichtbaar zijn, maar die tellen voor ons juist het minst. Ik voel me hartelijk verbonden met een oprecht christen die niet in een rok loopt maar wel God liefheeft. In het buitenland heb je ook tal van andere richtingen, daar kennen ze dat helemaal niet. Zouden daar dan geen oprechte christenen zijn? Iedereen die door een waar geloof Jezus liefheeft, daar voel ik me mee verbonden.”

"Als er een boerderij van iemand afbrandt, staan er direct 200 mensen klaar om in geld te voorzien." 

John Lapré vertelt als tafelgast over hoe hij in de Biblebelt (Genemuiden) geboren en getogen is maar er uiteindelijk vertrok vanwege zijn homoseksuele geaardheid. “Het leverde teveel pijn op. Maar ik kom er nog wel. Mijn moeder woont in Elspeet en iedere keer wanneer ik dat dorp binnenrijdt denk ik: wat een warmte hier. Ik heb warme angels in die wereld zitten. Ik heb er ook heel veel mooie dingen meegemaakt. Als er bijvoorbeeld een boerderij van iemand afbrandt, staan er gelijk 200 mensen klaar om in geld te voorzien. Dat wordt dan gewoon geregeld.”

Lapré vertelt daarnaast dat er niet zoiets als een eenduidig reformatorisch Nederland bestaat. “In de hele christelijke wereld is de reformatorische wereld rechts. Maar in de reformatorische wereld zelf heb je ook nog allerlei nuances.”

Wanneer het gesprek komt op de brede en de smalle weg, is Dicky duidelijk. “Je gaat verloren als je God niet kent. Als je God wel kent, liefhebt en wil volgen, is Hij de basis in je leven. Hij heeft het dan voor het zeggen en dan ga je het liefst leven zoals Hij. Dat is de zoektocht: leef ik nu wel zoals Hij wil of zoek ik toch teveel het wereldse vermaak of mijn eigen hart? Of ik mij wel eens zorgen maak om mijn kinderen? Nou, de mobieltjes bijvoorbeeld. Je hebt daar niets geen zicht op als ouders. Het is een soort tweede opvoeding erbij, een tweede wereld die is ontstaan en waar ik helemaal geen zicht op heb.”

"Ik heb een keer voor de mand van mijn hond geknield en gebeden: God, maak mij alstublieft een hond. Dan heb ik geen ziel om te verliezen." 

“Ik paste niet meer in het pulletje”, vertelt John over zijn vertrek uit de Biblebelt “Ik begon wat anders te denken. Ik stond op een gegeven moment open voor een relatie met iemand van hetzelfde geslacht. Wij hadden die plaat van de brede en de smalle weg vroeger ook thuis. Als klein jongetje zat ik voor die plaat en zei ik: God, die vlammen. Ik wil niet naar die vlammen. Ik heb een keer voor de mand van mijn hond geknield en gebeden: God,  maak mij alstublieft een hond, dan heb ik geen ziel om te verliezen. Zo bang was ik voor het eeuwige vuur. Toen kwam ik er ook nog achter dat ik op jongens viel. Toen brak er een intense strijd aan waar ik vreselijk onder geleden heb, net als mijn familie.”

"Ik zie soms ook het duivelse gezicht van de reformatorisceh cultuur." 

De moeder van John sprak in een interview in Trouw uit dat John en zijn man welkom zijn bij haar thuis, en dat werd haar niet in dank afgenomen. “Dat is haar wel duur komen te staan. Het ligt in haar eigen gemeenschap en kerkverband, in de Hersteld Hervormde Kerk, heel gevoelig. Er zijn vragen ontstaan zoals: kan deze vrouw nog wel deelnemen aan het Heilige Avondmaal? Mijn moeder heeft een aantal keer meegemaakt dat mensen langsliepen en het hoofd afwendden. Daar heeft ze heel veel pijn van gehad. Mensen waar ze hartelijk en fijn mee omging, gingen haar als uitschot behandelen.”

“De reformatorische gezindte heeft voor mij iets heel warms op bepaalde vlakken, maar het is ook iets met verschillende gezichten. Ik zie soms ook het duivelse gezicht van de reformatorische cultuur. Als je niet in het pulletje past, kan er een roddelcultuur op gang komen met soms uitsluiting tot gevolg.”

"Gods woord blijft in eeuwigheid en daarom heb ik vertrouwen dat Hij doorgaat met Zijn werk om mensen te redden door het bloed van Jezus." 

Tot slot wordt Dicky Haase gevraagd hoe zij naar de toekomst kijkt. “Ik denk dat onze jeugd het moeilijker gaat krijgen. Tegelijkertijd denk ik ook dat er minder meelopers zullen zijn en dat er meer bewuste keuzes worden gemaakt. Waarom zou je, als de wereld zoveel te bieden heeft, naar de kerk gaan? Daar moet wel een bewuste keuze aan ten grondslag liggen. Gods Woord blijft in eeuwigheid en daarom heb ik vertrouwen dat Hij doorgaat met Zijn werk om mensen te redden door het bloed van Jezus.”

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

Ik was in Veenendaal zondagavond en zag de hoedenparade langs komen. Iemand zei: ze gaan gekleed alsof ze naar een bruiloft gaan. Niets mis mee zei ik. Naar de paardenraces in Engeland dragen ze ook mooie hoeden! Wat telt is dat ze net als wij, volledig afhankelijk zijn van Gods genade en vergeving en dat die hoed voor hen voldoet aan wat God van hen vraagt qua bedekking.

Het maakt ze als gelovigen niet beter en lelijk is het ook niet.
B
Met dergelijke hoedenparades en nog veel meer 'christelijke' tradities is meer mis dan ik dacht: mijn levensstijl in die traditie bleek de grootste belemmering te zijn voor een goede vriend om christen te worden. “Christen word ik door te gaan leven zoals hem” dacht hij terecht.
Toon meer antwoorden (1)
Toon meer reacties (10)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen