Ds. J. M. D. de Heer

God

01 juli 2019 door Ds. J. M. D. de Heer

Ik ben uit het hokje gehaald door een CIP-redacteur

Een hartverwarmende column. Zo is deze bekentenis van Jeffrey Schipper op me overgekomen. Toen ik hem per e-mail daarvoor bedankte, nodigde hij me uit om een publiek antwoord te schrijven. Wel, dat wil ik graag doen. Goede verhoudingen zijn belangrijk, een christelijke omgang met elkaar is een bijbelse opdracht. De Heere grifte ook het negende gebod in steen. Daarom hoop ik dat Jeffrey’s houding velen zal inspireren.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Lukas ten Napel.

Word ook lid

'Uit het hokje gehaald.' Zo heb ik deze column genoemd. Kennelijk zat ik voor Jeffrey Schipper lange tijd in een bepaald hokje. Dat duurde veel te lang, want in al die jaren kwamen er vervelende en verkeerde gedachten in hem op. Ik vind het edel dat hij daar openlijk voor uitkomt. Daarom heb ik hem als eerste laten weten dat ik zijn ‘sorry’ van harte aanvaard.

Uit reacties merk ik dat velen het onderscheid tussen personen en zaken moeilijk kunnen maken. Kritische vragen worden al snel opgevat als persoonlijke aanvallen.

Persoonlijk heb ik nooit last gehad van zijn kritische visie op mij, omdat ik deze visie eenvoudigweg niet kende. Ik wist dus niet van de ‘rotte tomaten’. Wat ik inmiddels wel weet, is dat er andere mensen zijn die kennelijk graag zulke ‘rotte tomaten’ gooien. Dat leid ik onder meer af uit de reacties op de CIP-artikelen over opwekkingsmuziek. De eerdere column van Jeffrey om wat minder fel uit te halen heeft kennelijk nog niet iedereen overtuigd. Op de eerste aflevering van een interview van CIP.nl met mij kwamen goede reacties, maar ook felle en cynische, die op de man spelen. Ik zou deze personen graag onder vier ogen willen vragen: Waarom reageer je zo? Kunnen we eens rustig met elkaar praten? Juist daarom zie ik de columns van Jeffrey als een christelijk signaal richting allen die hem lezen. Het is alsof hij zegt: ‘Ga voortaan zó met elkaar om en dus niet op mijn ‘oude manier’.’

Graag voeg ik daar nog enkele gedachten aan toe, die ik ook in mijn mail met Jeffrey gedeeld heb. Zie het maar als een handvaten om elkaar (ook mezelf!) te helpen waardig met onze naasten om te gaan.

Het is voor ons allen belangrijk dat we personen en zaken van elkaar weten te scheiden. Dat is een les die ik van Gisbertus Voetius (1589-1676) heb geleerd. Hij bestreed de remonstrantse leer, maar had achting voor remonstranten die een vroom leven leidden. Mensen die heel zwart-wit denken zullen misschien zeggen: Dat kan niet. Het is het één of het ander. Maar, dan ligt het probleem niet bij Voetius maar in je eigen zwart-wit denken. Probeer dat wat te relativeren, dat helpt.

Nog ‘gemakkelijker’ wordt het als je de persoon afschrijft, want dan hoef je je niets meer aan te trekken van wat hij zegt. Het was de Heere Jezus Die deze houding als zonde aan de kaak stelde.

Het is altijd goed om ons eigen denken kritisch onder de loep te nemen. Ik ben daarop ook aanspreekbaar. Uit reacties merk ik dat velen het onderscheid tussen personen en zaken moeilijk kunnen maken. Kritische vragen worden al snel opgevat als persoonlijke aanvallen. Mensen schieten vervolgens in de kramp en gaan heftig reageren, zonder aandachtig te luisteren. Dat heeft ook te maken met de emotiecultuur waarin we leven.
Zeker voor mensen die via sociale media reageren heb ik een gratis tip. Als je je reactie hebt geschreven, houd je die nog even bij je. Je leest twee uur later het artikel waarop je reageert nog eens, vervolgens je eigen reactie en je vraagt je af: passen deze bij elkaar? Zou de auteur van het artikel dat ook vinden? Als het antwoord ‘ja’ is, gaat je reactie pas de deur uit.

Als tweede punt wil ik terugkomen op het ‘hokjes-denken’. Aan de ene kant kan dit heel prettig voelen. Zo’n houding maakt het voor onszelf overzichtelijk. Je hebt dan een tweedeling onder de mensen: zij die voor mij zijn (die zijn goed) en zij die tegen mij zijn (die zijn fout). Uit verschillende reacties blijkt deze houding. De persoon wordt in een bepaald hokje gezet en vervolgens gaan we iets over dat hokje vinden, in het slechtste geval ertegenaan trappen. Maar, doe ik daarmee de persoon recht?

Vanzelf mag iedereen nare, bittere kritiek naast zich neerleggen. Mensen die zo reageren, diskwalificeren zichzelf met hun schrijven.

Nog ‘gemakkelijker’ wordt het als je de persoon afschrijft, want dan hoef je je niets meer aan te trekken van wat hij zegt. Het was de Heere Jezus Die deze houding als zonde aan de kaak stelde in de gelijkenis van de kinderen op de markt (Luk. 7:31-35). Zowel Johannes de Doper als Hij Zelf werden op die manier afgeschreven. Vallen wij in dezelfde zonde?

Als derde punt wil ik aanmoedigen om kritiek op zijn waarde te schatten. Zelf probeer ik uit serieus getoonzette kritiek lering te trekken, vanuit het spreekwoord: Het is een vriend die mij mijn feilen vertelt. Achter serieus getoonzette kritiek zit in elk geval een denkproces waar ik mijn winst mee kan doen, ook al ben ik het niet eens met de criticus. We proberen toch te blijven leren?

Vanzelf mag iedereen nare, bittere kritiek naast zich neerleggen. Mensen die zo reageren, diskwalificeren zichzelf met hun schrijven. Zolang ze zich niet bekeren van deze houding, verdienen zij het niet dat iemand naar hen luistert.

Ik geef bovenstaande drie punten graag in overweging. Als we zo in christelijk Nederland proberen met elkaar om te gaan, is dat winst.

Lees ook: Ik vond dominee De Heer een oubollige, vervelende refopredikant (en nu heb ik spijt).

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

J
Zelf kan ik maar tot 1 conclusie komen in deze:

Het artikel is heel open en eerlijk verwoord.

Respect voor deze dominee die alle kritiek over zich heen krijgt en toch een goede uitleg geeft waar het eigenlijk bij allen om draait.

We moeten ons eigen ik buitensluiten wbt reacties van anderen.

Meer echt lezen en luisteren wat wordt er nu precies bedoelt.

Heilige huisjes loslaten is van levensbelang. Want God kan niets met ons beginnen zolang wij die nog vasthouden.

Het gaat altijd eerst om de eer en heiligheid van God.



Dan de zondaar.

T
Geachte dominee,



Bedankt voor Uw artikel! Als min of meer evangelische christen heb ik toch waardering voor de prediking in Uw Gereformeerde Gemeenten. Een prediking, die God op het hoogst verheerlijkt en de zondaar op het diepst vernedert.
REAGEER
M
@Thierry. Ik begrijp je reactie. Toch denk ik dat de uitwerking van deze prediking iets minder rooskleurig is. Het grootste gedeelte vd mensen uit deze kerken durft niet van genade te leven en durft niet te geloven dat ze gered zijn... dat is zeer zeker niet de intentie van de predikers maar wel de uitwerking in de praktijk. En dát vind ik persoonlijk buitengewoon treurig. Misschien moet je er in opgegroeid zijn om de diepste pijn hierover echt te kunnen voelen...



H.groet Mariëlle
REAGEER
Toon meer reacties (4)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify