Willem Ouweneel

God

14 juni 2019 door Willem J. Ouweneel

Pinksteren, het evangelie en vier soorten christenen

Eens moest ik met Pasen in een gemeente preken waar de oudste van dienst aan het begin zei dat Pasen het belangrijkste feest van het jaar is. Ik flapte eruit: ‘Nee, dat is Pinksteren!’ Dat had ik natuurlijk niet moeten doen, want ik bracht hem zichtbaar in de war. Maar ik meende het wel! Met Kerstmis, Goede Vrijdag, Pasen en Hemelvaart denken we eraan wat God in Christus voor ons heeft gedaan, maar met Pinksteren denken we eraan wat Hij in Christus in ons doet. Weliswaar op grond van datgene wat we bij de vorige feesten herdenken, maar Pinksteren is toch het culminatiepunt: zonder Pinksteren was het allemaal voor niets geweest.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Willem J. Ouweneel.

Word ook lid

Je kunt ruwweg vier soorten christenen onderscheiden:
(a) De Kerstchristenen: dat zijn de rooms-katholieken. Zoals een katholiek eens tegen mij zei: Normaal zitten er 20 mensen bij ons in de kerk, maar met Kerst 1500! In deze traditie heeft het Kerstfeest altijd de grootste nadruk gekregen (uiteraard zonder Goede Vrijdag en Pasen te miskennen). De nadruk op het ‘vleesgeworden Woord’ leidde onder andere tot het concept van Maria als ‘moeder van God’ en de verering van de Madonna met Kind als symbool van vroegchristelijke en katholieke vroomheid.

Ik flapte eruit: ‘Nee, dat is Pinksteren!’ Dat had ik natuurlijk niet moeten doen, want ik bracht hem zichtbaar in de war.

(b) De Goede-Vrijdagchristenen: dat zijn de traditionele protestanten, vooral de lutheranen met hun theologia crucis, ‘theologie van het kruis’, uiteraard zonder te kort te willen doen aan Kerst en Pasen. In lutheranisme én calvinisme (en zich sterk daarnaar richtende evangelicalen) staat Jezus voorop als Verlosser, degene die aan het kruis voor onze zonden gestorven is. De vroomheid sluit hierbij aan: het gaat om de herdenking van het lijden van Christus in het avondmaal en om de navolging van de lijdende Christus.

(c) De Paas- en Hemelvaartschristenen: dat zijn de oosters-orthodoxen: niet alleen is het Paasfeest hier veel belangrijker dan Kerst, maar ook is de orthodoxe blik niet zozeer gevestigd op een crucifix, maar op Christos Pantokrator, de triomferende Christus die oprijst uit het graf of aan de rechterhand van God zit (zie slechts hoe Christus in de doorsnee katholieke resp. orthodoxe kerk wordt afgebeeld). Niet de schuld, de verzoening en de vergeving staan centraal in de orthodoxie, maar het bereiken van de heerlijkheid van Christus. Hier is de schitterende liturgie van de kerk op aarde slechts een ‘icoon’ (beeld, voorafschaduwing) van de hemelse liturgie.

(d) De Pinksterchristenen: dan denk je natuurlijk aan de pinkster- en charismatische beweging, maar eigenlijk zouden we allemaal ‘pinksterchristenen’ moeten zijn (zónder de charismatische excessen). Deze visie miskent uiteraard Kerst, Goede Vrijdag en Pasen niet, maar sluit bij voorkeur aan bij de uitstorting van de Heilige Geest, dus bij de verhoogde Christus. Maar men zou ook kunnen zeggen: bij de aardse loopbaan van de wonderen werkende Jezus, die genezing en bevrijding biedt en die doopt met de Heilige Geest. Als het goed is (en dat is het niet altijd), ligt de nadruk hier nog steeds meer op Christus dan op de Heilige Geest, zoals het ook hoort (Joh. 16:4) – maar dan op Christus als de redder, de doper met de Geest, de heiligmaker, de genezer en de spoedig terugkomende Koning, zoals het ‘vijfvoudige’ (of ‘volle’) evangelie van de pinksterbeweging Hem omschreef.

De redenen dat traditionele protestanten zo op Goede Vrijdag zijn gericht, hangt samen met het feit dat zij van de vier evangeliën die het Nieuwe Testament bevat, vooral Lukas (de wegbereider van Paulus) in het vaandel hebben staan.

De redenen dat traditionele protestanten zo op Goede Vrijdag zijn gericht, hangt samen met het feit dat zij van de vier evangeliën die het Nieuwe Testament bevat, vooral Lukas (de wegbereider van Paulus) in het vaandel hebben staan. Kijk maar, dit zijn de vier boodschappen van Jezus in de vier evangeliën:
(1) Mattheüs: ‘Het koninkrijk der hemelen daalt neer op aarde, nu al, en spoedig in heerlijkheid en majesteit; als je erin wilt delen, word dan nu mijn volgeling (discipel) en ga met Mij via het lijden naar de heerlijkheid, op grond van het zondoffer dat Ik aan God gebracht heb, ook voor jou.’
(2) Markus: ‘Het koninkrijk van God openbaart zich op aarde, maar onvermijdelijk in directe confrontatie met het koninkrijk van Satan. Maar Ik heb Satan op het kruis verslagen, en Ik nodig je uit om met Mij mee te strijden tegen de demonische machten, totdat de volle overwinning aanbreekt.’
(3) Lukas: ‘Gods genade en barmhartigheid zijn in mijn persoon in deze wereld gekomen, zelfs voor de grootste zondaar. Ik werd op het kruis het ware slachtoffer aan God, opdat alle zondaars met berouw tot Mij kunnen komen en vergeving van hun zonden en eeuwig heil kunnen ontvangen.’
(4) Johannes: ‘Ik ben de eeuwige Zoon van de Vader, die waarachtig Mens is geworden, om de liefde van God te openbaren, opdat verloren mensen door mijn werk op het kruis in Mij geloven, tot het licht komen en eeuwig leven ontvangen, d.w.z. ware en eeuwige gemeenschap met de Vader’.

De meeste orthodoxe christenen zijn heel vertrouwd met nr. 3 (vergeving en verlossing), maar weten veel te weinig van discipelschap (nr. 1), van de strijd tegen Satan (nr. 2) en van het eeuwige leven (nr. 4). Sommigen denken misschien dat nr. 3 het belangrijkste is, want zonder vergeving ga je verloren. Dat is waar, maar zonder 1, 2 en 4 ga je net zo goed verloren:

(1) ‘Wie Mij verloochent voor de mensen, die zal ook Ik verloochenen voor mijn Vader die in de hemelen is’ (Matt. 10:38).
(2) ‘Ik heb u geschreven, jongelingen, omdat u sterk bent en het woord van God in u blijft en u de boze overwonnen hebt’ (1 Joh. 2:14).
(4) ‘Wie de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op hem’ (Joh. 3:36).

Daarom prediken wij het volle evangelie van Pinksteren! Dat is niet per se het evangelie van profeteren en tongentaal, maar wel van consequente navolging, geestelijke strijd en eeuwig leven (gemeenschap met de Vader)!

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

T
Alle 4 soorten van christenzijn spreken mij aan. Ik kan me eigenlijk niet vinden in één van de 4 typen. Ik vind me in alle 4.
REAGEER
H
Pinksterdiesel, daar kun je van tanken zonder accijnzen.
REAGEER
A
Willem wil het altijd graag door micro analyse "macrologisch" zicht/denkbaar maken.....als dat helpt....

Zelf houd ik het op God/Jezus....;

de mens als zichtbare "god" fouten makend;

God grijpt in...Jezus daalt tussen de mensen binnen God's plan van eeuwige redding; Jezus sterft voor onze fouten, maar staat op uit de dood;

Jezus wordt herenigd met Vader God;

De 3e persoon van de 3-1heid de Heilige Geest komt en sterkt ons tot hereniging met Vader God,

ZO IS DE CIRKEL rond...."het licht schijnt".



Shalom
REAGEER
Toon meer reacties (1)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify