john lapre
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

06 mei 2019 door Patrick Simons

"De kerk vlak na Jezus stond in de gunst van het volk, dat mis ik in Nederland"

Er zijn waanzinnig veel verschillende kerken. Allemaal hebben ze weer hun eigen identiteit. Maar wat is er nu precies zo belangrijk aan de kerk? Hoe kan de kerk het verschil maken in de wereld en hoe gaan we met elkaar en elkaars verschillen om? CIP.nl sprak uitgebreid met John Lapré naar aanleiding van zijn nieuwe boek 'Een kerk die knielt' over kwetsbaarheid in de kerk, de rol van voorgangers hierin en het verschil tussen kerken in Nederland en Afrika.

Uitgeverij Ark Media is een uitgeverij van christelijke boeken, kaarten en kalenders. Kleurrijk, verrassend en vernieuwend!
CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Patrick Simons.

Word ook lid

John was werkzaam bij Stichting Heart Cry en nadat hij, na een vertrouwelijke bekentenis tegen een broeder, gedwongen werd publiekelijk uit de kast te komen escaleerde de situatie volledig. Ook door de kerk waar John zat, werd hij aan de kant geschoven. Tot op de dag van vandaag is hij geen lid meer van een kerk of geloofsgemeenschap. "Ze zeggen wel eens 'John, je bent wel uit de kerk maar de kerk is niet uit jou.' Dat klopt ook wel een beetje. Ik ben zelf, hoewel noodgedwongen, een kerkverlater. Natuurlijk zullen er mensen zeggen dat er genoeg kerken zijn die wel positief zijn en je zullen omarmen. Maar ik merk dat die drempel best hoog is voor mij persoonlijk om mezelf weer opnieuw ergens bij aan te sluiten. Ik houd het liever klein voor mezelf in bijvoorbeeld vriendengroepen waar je ook een stukje kerk-zijn mee ervaart."

In zijn nieuwe boek schetst John de ideale kerk. Maar kan dat ook echt bereikt worden? "Ik denk dat het vooral een streven naar is. Volmaaktheid bereik je niet. Dat is ook de insteek niet. Ik beschrijf juist dat kwetsbaarheid heel belangrijk is. Een onderdeel van kwetsbaarheid is ook onze zwakheden laten zien en onze zonden met elkaar delen. Ik zou een kerk of geloofsgemeenschap voorstaan waar iedereen de ruimte ervaart om zijn of haar persoonlijke verhaal te vertellen, zowel zwakheden als mooie dingen. Er is op dit moment in veel kerken een vrees om jezelf open te stellen. Discussies over dingen die niet de kern van het evangelie raken, zijn zo gepolariseerd dat je heel snel hete hoofden en koude harten ziet. Daardoor kruipen mensen in hun schulp. Er ontstaat een cultuur waarin er niet meer makkelijk wordt gepraat. Kwetsbaarheid is namelijk iets heel engs omdat je een risico neemt. Die kwetsbaarheid in een kerk is misschien een ideaalbeeld maar ik denk dat het wel degelijk bereikt kan worden."

"Discussies over dingen die niet de kern van het evangelie raken, zijn zo gepolariseerd dat je heel snel hete hoofden en koude harten ziet"

Daarvoor zal de "theologie van de ogen van de ander" moeten worden gebruikt volgens de auteur. "Als je de ander in de ogen leert kijken en bereid bent om de voeten van de ander te wassen, pas dan geloof ik dat er echt aanvaarding van de ander kan optreden. Als we bereid zijn om te knielen en de voeten van de ander in de handen te nemen en dat die ander ook bereid is om zijn of haar voeten te geven. Je moet het toelaten dat een ander je de voeten wast. Dat is een heel kwetsbaar en intiem iets. In die voetwassing zie je eigenlijk dat je de ander toelaat in jouw intieme kring. Ik schrijf ook ergens dat we ons oordeel parkeren als we de voeten van de ander wassen. Op die manier kunnen we echt de liefde van Christus aan de ander verklaren, ondanks al onze verschillen. Op die manier vinden we de bereidheid om de kwetsbare, zondige ander aan te raken. Op dat niveau gebeurt echt iets.

Ik heb dit zelf ook gemerkt. Iemand kwam eens naar me toe en vertelde me dat hij niet achter de keuze stond die ik gemaakt had. Maar hij voegde er aan toe wel van me te houden omdat ik zijn broer was. Dat was een heel mooi moment. Ik merkte ook dat ik het helemaal niet erg vond dat hij niet achter mijn keuze stond. Het was een heel mooi en teer moment. Er ging bij mij toen een vlammetje flakkeren en dacht ik: misschien is dit wel de kerk van de toekomst."

"Als we de voeten van de ander wassen, parkeren we ons oordeel"

Kwetsbaarheid speelt volgens John dus een cruciale rol in de kerk. Maar hoe belangrijk is het eigenlijk dat voorgangers hierin een voorbeeld zijn? "Ik hoorde van een meisje waarvan haar voorganger vertelde dat hij een pornoverslaving had. Dat was voor haar een heel mooi moment omdat zelfs haar voorganger met bepaalde dingen worstelde. Dat was voor haar heel goed. Maar ik denk dat je als voorganger ook op een bepaalde manier voorzichtig zijn om niet expliciet bepaalde dingen te gaan benoemen. In kleinere kring zou ik het eerder doen, maar om dat in een preek te zeggen? Daar zou ik zelf niet voor kiezen. Je kent de gemeenschap niet volledig en niet iedereen kan goed omgaan met kwetsbaarheden. Soms heb je even de kleinere kring van vrienden, kennissen en geloofsgenoten nodig om echt je hart te kunnen luchten. Je hoort regelmatig dat wanneer een voorganger kwetsbaar is het bijvoorbeeld in de media belandt."

John reist de hele wereld over en komt op die manier in aanraking met heel veel verschillende kerken. Daarbij merkt hij behoorlijk wat verschillen tussen de kerk in Nederland en andere landen. "Ik bezoek in andere landen ook veel kerken. Wat ik merk is een bepaald vuur dat ik in kerken in heel veel landen opmerk en in Nederland eigenlijk heel weinig zie. Afgelopen week was ik in Ethiopië en zag ik een geweldige armoede. Het waren echt schrijnende beelden. Ik zag mensen met een been eraf zich voortslepen met bebloede knieën die zich vervolgens voor God buigen in de kerk en urenlang bidden en smeken. Dat is iets wat ik in Nederland niet zie."

"Ik zag mensen met een been eraf zich voortslepen met bebloede knieën die zich vervolgens voor God buigen in de kerk en urenlang bidden en smeken."

"Het is bij ons gewoon heel comfortabel", vervolgt John. "We redden ons wel en in veel andere landen bespeur ik dat juist wanneer mensen niets of weinig hebben een sterkere hang naar God en geloofsgemeenschap ontstaat. Ze steken er heel veel tijd in om met broeders en zusters samen te zijn. Niet om te vertellen wat er allemaal mis is maar om dankbaar te zijn dat ze elkaar hebben, dat ze leven. Dan komt er een passie en een blijdschap naar boven waar ik alleen maar enorm jaloers én beschaamd naar kan kijken. Ik voel mezelf dan zo weinig dankbaar. Wij zijn in Nederland zo onafhankelijk en kunnen het zonder God vaak ook wel. Ik vind ook dat we in de kerk terug mogen naar wat de kerk ooit was, vlak na Jezus. Dat waren mensen die verwachtingsvol waren, die samen waren en elkaar opzochten. Maar belangrijker nog, ze stonden in de gunst van het volk. Dat is wat ik in Nederland echt mis. De kerk heeft absoluut geen mooie naam."

Maar bij Jezus zelf liep toch ook iedereen weg? Hij stond toch ook niet in de gunst van het volk? "Klopt. Maar dat de mensen bij Hem wegliepen kwam puur omdat ze zich met de woorden van Jezus geen raad wisten en niet bereid waren om het kruis op te nemen en Hem te volgen. De kerk van nu staat niet meer in de gunst van het volk omdat ze niet meer een levend en krachtig getuigenis is van mensen die voor Jezus willen gaan. Dat is een groot verschil. We laten als kerk niet meer zien dat het leven met Jezus een leven is waarin we mogen leren, waarin we elkaar vergeven en waarin we niet elkaar om het minste of geringste op de tenen trappen maar juist blijven vasthouden."

Volgende week spreekt CIP.nl met John over toekomst van de kerk, kerkverlating en Jezus.

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand
John Lapré schreef het boek 'Een kerk die knielt'. Klik hier om het boek te bestellen!

Reacties

Het is uiteraard goed en nodig dat gelovigen zich in de kerk eerlijk en kwetsbaar kunnen en durven opstellen. Mensen met bijv. homofiele gevoelens mogen en ‘moeten’ uit de kast komen. Immers God aanvaardt ieder mens met zijn of haar gevoelens, problemen en gebondenheden, maar wil vanuit Zijn liefde dat we niet zo blijven zoals we zijn. God gunt ons bevrijding en herstel door de kracht van de Heilige Geest, die is uitgestort tot ons heil opdat we tot eer van God kunnen leven en de kerk een kerk van Gods (soms confronterende) waarheid wordt. Díe




Díe waarheid geeft verwachting en maakt werkelijk vrij.
Toon meer antwoorden (7)
Toon meer reacties (3)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen