Salvo D'Agata

God

26 februari 2018 door Jeffrey Schipper

Salvo stopte als leider van een kerk om Jezus te volgen in zijn buurt

Discipelen maken is als christen één van onze opdrachten. Salvo D'Agata
stopte als leider van een kerk om het volgen van Jezus concreet te maken. Hij wil in verbinding staan met anderen, of ze nu geloven of niet. Vanaf 2009 is hij en zijn gezin uitgezegend uit hun vorige gemeente en pioniert hij in Arnhem onder de naam Dynamis. “Ook bowlen met een groep mannen hoort bij kerk-zijn.”

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Hoe kwam het evangelie bij jou tot leven?
“Ik bevond mij in een onveilige thuissituatie. Mijn vader stelde zich tegenover mij heel negatief op. Ik herinner mij bijvoorbeeld dat ik een tijdje niet mee mocht eten met de rest van het gezin. Het feit dat ik zo ben grootgebracht is denk ik één van de redenen geweest waarom ik zo onrustig was.”

Op achtjarige leeftijd stelde zijn moeder een bijzondere vraag: ‘mag Jezus jouw Vriend zijn?’ “Ik vond dat destijds een prettige gedachte. Vervolgens heb ik dat biddend naar Hem uitgesproken: ‘Heer, wilt U mijn Vriend zijn?’ Dat heeft een intense en diepe rust in mij teweeggebracht. Op dat moment dacht ik: ‘dit pakt niemand meer van mij af.’ Ik mag stellen dat ik vanaf dat moment stapelgek op Jezus ben. Ik merkte dat er echt Iemand is die van mij houdt. Die onvoorwaardelijke liefde heeft ieder mens nodig. Ik leerde die liefde op het juiste moment kennen.

"Ik mag stellen dat ik vanaf dat moment stapelgek op Jezus ben. Ik merkte dat er echt Iemand is die van mij houdt."

Dat neemt niet weg dat er momenten zijn geweest waarop ik dacht: ‘waar is God?’ Als 16-jarige mocht ik bijvoorbeeld niet meer naar de baptistengemeente waar ik met plezier naartoe ging. Mijn vader was daar fel op tegen. Hij controleerde ook alle post. Zo mochten we het evangelisatieblad Jong en Vrij niet meer lezen. Omdat mijn vader veel negativiteit zaaide, zag ik de toekomst in die periode als een zwart gat. Als tiener vond ik dat erg zwaar, maar bleef altijd op Jezus vertrouwen.”

Later werd je oudste in een evangelische gemeente en ging je aan de slag met een nieuwe visie op kerk-zijn. Wat heb je ontdekt?
“Hoe belangrijk relaties zijn in het volgen van Jezus. Zo woonde ik als christen jarenlang naast mijn buurman zonder één goed gesprek te hebben gevoerd. Totdat ik meer oog kreeg voor mensen uit mijn buurt. In plaats van vergaderen – waar in de kerk veel tijd aan op gaat – zocht ik op eenvoudige wijze contact met anderen. Toen heb ik ook ontdekt dat er buiten de kerk helemaal geen sprake is van ‘een boze buitenwereld’. Ook buiten de kerkelijke gemeente is zuurstof te vinden.

Salvo is getrouwd met Monique. Samen hebben ze drie dochters. “Op zondagochtend besloten we voor hen bij ons thuis een activiteit te organiseren. Het uitgangspunt was om dan op een laagdrempelige manier door te praten over Jezus. We gaven onze dochters dan ook de kans om vriendinnetjes uit te nodigen. Dat moment noemden we ‘Gezellige Tijd’. We namen tijd voor knutselen, bijbelverhalen en gebed. Soms kwam er niemand en soms waren we met een groepje van tien kinderen. Op die zondagochtend stond Jezus centraal.”

Hoe heeft dit pionierswerk zich daarna ontwikkeld?
“Ik wilde weten of mensen met mij in gesprek willen blijven als ik de ‘volumeknop’ van het goede nieuws wat luider zet. De mannen die ik in de loop der jaren heb leren kennen zijn vaak vaders geweest die met hun kinderen naar de ‘Gezellige Tijd’ kwamen. Op een geven moment kwam ik met het idee om regelmatig als mannengroep af te spreken. Dat idee opperde ik met gemengde gevoelens. Wie zijn of haar niet-gelovige buurman of collega vertelt hoe geweldig een leven met Jezus is, kan die ander afstoten. Als straatevangelist kun je iemand in vijf minuten uitleggen wat het evangelie inhoudt. Maar naar je buren kun je dat niet op die manier doen. Dat is meer ‘vierkante millimeterwerk’.

"Ook buiten de kerkelijke gemeente is zuurstof te vinden."

Concrete stappen die ik hierin heb gezet zijn bijvoorbeeld het starten van een WhatsApp-groep of uitnodigen om eens mee te gaan naar een kerkdienst waar ik zou preken. De groep mannen die nu deel uitmaakt van onze pioniersgemeente Dynamis is heel divers. Van een enthousiast christen tot een atheïst. Tot mijn verbazing hebben ze allemaal meegewerkt aan mijn boek ‘Kerosine voor Discipelschap’.”

Hoe verklaar je dat zo’n diverse groep gelovigen en ongelovigen zich bij je deelgroep aansluit?
“Ik denk dat het ermee te maken heeft dat ik de verbinding durf aan te gaan met anderen - ook niet-christenen - zonder sturende agenda. Dan ontstaat er bereidheid om naar elkaar te luisteren. Blijkbaar is dat genoeg! Deze mannen merken aan mij dat ik niets wil forceren en dat ik hen waardeer als vriend. Tegelijkertijd mag ik zijn wie ik ben en mag die ander zijn wie hij is. Het mooie is: ik kan anderen niet overtuigen, maar dat geldt wel voor de Heilige Geest die in mij woont. Vandaaruit ben ik heel benieuwd hoe God ons de komende jaren wil gebruiken.”

Hoe gaat het nu met jullie pioniersplek?
“Het voelt alsof we in een embryonale fase zitten waarin van alles in ontwikkeling is. Inmiddels bestaat onze ‘deelgroep’ uit zeven mannen. Ook is een tweede deelgroep nu langzaam aan het ontstaan.” Daarnaast zijn er twee jonge leiders die met mij een groepje willen vormen van discipelmakers. Onlangs ging Salvo met zijn deelgroep bowlen. “Na afloop gingen we een hapje eten. Een orthodoxe christen uit Eritrea heeft zich recent bij ons aangesloten. Het werd duidelijk dat hij om principiële redenen geen varkensvlees eet. Er groeide interesse in zijn geloofsbeleving. Ik merk dat een ontspannen gesprek over het geloof enorm wordt gewaardeerd.

Onlangs ging ik met een atheïstische vriend die deel uitmaakt van onze deelgroep bijvoorbeeld een biertje drinken in Arnhem. We gingen na het avondeten naar het centrum. Op den duur keek ik op mijn horloge en was het al na middernacht. En we hebben veel gesproken over het geloof. En we hadden het echt alleen maar over zinnige dingen.”

Salvo D’Agata vindt dat we als gemeenschap van christenen bedoeld zijn om te vliegen maar dat we vaak niet verder komen dan taxiën over de luchthaven. In deel 2 van dit interview legt hij binnenkort uit wat hij hiermee bedoelt.

Klik hier om het boek van Salvo D’Agata te bekijken of te bestellen. Bekijk onderstaande video:

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

B
Mooie aanpak Salvo. Maar het patroon is me bekend: hoe lager de drempel hoe beter het gaat.

Als men echter begrijpt wat Yeshua van ons vraagt, zie Lucas 14:25-35 bijv. of de Torapraktijk in de zin van het vieren van de Feesten van JHWH ipv de RK feesten van uit de zonnegodsdienst ( zon-dag, zonnewende (kerst) en voorjaarsvruchtbaarheidsfeest), het evangelie verkondigen en discipelen vormen(Matth. 28:19,20), dan blijven er zeer weinig over.

We leven in de tijd van Noach.

Hoor graag van je,

Shalom,

Ben Kok (joods-chr.pastor)
V
Beste Ben Kok, wat wil je/u hiermee zeggen? Wij zijn idd. geen Joden en zullen dat - vlgs de Joodse traditie ook nooit worden-. U suggereert 'soort zoekt soort' terwijl zijn (missionair diaconale) uitgangspunten hermeneutisch zijn. Waarom zou ik me ernaar moeten gedragen? Uw reactie lijkt op die van de Schriftgeleerden en Farizeeërs tegen Jezus toen Hij de genezing deed op sabbat, toen Hij met zondaars en gewone volk aan tafel ging, toen de discipelen gingen eten zonder handen wassen... wat leerde Zijn reactie ons over de wetten van Mozes?

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Start je gratis maand!