Elbert Bot en ds. M. van Reenen
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Nieuws

05 oktober 2021 door Redactie

Transgender reageert op brief HHK-predikant: ‘Moeilijk om geen erkenning te krijgen voor wie ik ben’

‘Ik geloof oprecht dat u zich vergist als u meent dat geslachtsaanpassing een goede en verantwoorde keuze is’, stelde ds. M. van Reenen vorige week in reactie op de openingsbrief van Elbert Bot. De hersteld hervormde predikant en de transgender begonnen vorige week een briefwisseling op CIP.nl. In zes brieven proberen zij elkaar beter te begrijpen. Vandaag een vervolgbrief van Elbert.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Beste ds. van Reenen,

Hartelijk dank voor uw brief. Uw brief is open en kwetsbaar, en heeft oog voor mij als mens. Wel is het voor het eerst van mijn leven dat ik een brief ontvang zonder aanhef. Dat moest ik toch even op me laten inwerken. Ik waardeer uw eerlijke uitleg en dat u niet mijn oude naam gebruikt. Maar u mag best weten dat uw brief wel impact heeft en het moeilijk is om geen erkenning te krijgen voor wie ik ben.

Al lezend besefte ik dat u een ander idee hebt van wat het is om transgender te zijn. Ik ben niet een man/een vader gewórden. Dat wás ik altijd al. Dat is precies het punt. Nu heb ik een lichaam en de sociale rol die daarmee in overeenstemming zijn. En omdat hier een transitie voor nodig was noem ik mezelf een transman.

Ik waardeer uw eerlijke uitleg en dat u niet mijn oude naam gebruikt. Maar u mag best weten dat uw brief wel impact heeft en het moeilijk is om geen erkenning te krijgen voor wie ik ben.

U denkt dat dit niet de oplossing is. Ik zou hier toch graag nog iets over willen zeggen. Ik ben zo vastgelopen dat er voor mij geen andere weg meer was dan deze. Ik heb rust ervaren op mijn keuze. Mijn omgeving accepteert het. Ik vraag me af waarom/ hoe een ander voor mij kan bepalen wat de goede weg is? Voor mij was het wél de oplossing om het leven weer aan te kunnen en eindelijk mezelf te kunnen zijn. Niet in de zin van de moderne zelfontplooiing, maar zoals de Schepper mij bedoeld heeft, midden door de gebrokenheid heen.

Dan nu de vraag waar u uw brief mee eindigt: ‘is er ruimte om níét mee te gaan?’ Die vraag kun je op drie manieren opvatten.
1. Je kan dit opvatten als het grote geheel, de ‘genderideologie’, zoals u in uw filmpje verwoord. Ik vraag me af of dit zo bewust een maatschappelijk thema is. Maar daar gaat deze brief niet over. En ik sta ook niet een bepaalde ideologie voor. Dus op dit punt is er ruimte.
2. Dan heb je je eigen persoonlijke keuze om wel of niet in transitie te gaan als je transgender bent, of daar als buitenstaander een mening over te hebben. Ook daar is iedereen vrij in, dus die ruimte is er ook.
3. Dat het laatste: als je de ánder geen ruimte geeft om in transitie te gaan. Het is voor mij heel zwaar als uw ‘niet meegaan’ betekent dat dat ook een veroordeling inhoudt. U vertelde dat u een homo met een relatie niet als uw broeder in Christus kunt zien. Geldt dit dan ook voor mij? Als u ook mij niet meer als broeder in Christus kunt zien, erkent u mijn geloof dan niet? En ziet u mij dan als iemand buiten het Koninkrijk van God? U ziet mijn keuze als zonde (en dat kan ik begrijpen), maar: dit raakt mij zo als persoon, dat het haast onmogelijk is om de afwijzing van mijn keuze niet ook als afwijzing van mij als persoon te zien. En dat wordt dan bevestigd door het feit dat u zo iemand dan geen broeder of zuster in Christus meer kan noemen.

Ik zie mijn transitie niet als zonde, anders was ik deze weg niet gegaan. Maar stel dat ik ernaast zit en het wel zonde zou zijn, hebben we dan niet een liefdevolle hemelse Vader die ook dat wil vergeven? Zoals God alle dingen wil vergeven waarin wij tekortschieten? In de Bijbel wordt niet over transitie gesproken. Als er iets duidelijk naar voren komt in de Bijbel is het geloven in en het volgen van Jezus. Op die manier ben ik mijn weg gegaan en ga ik die nog steeds. Ook in mijn worsteling met mijn genderdysforie en de uiteindelijke keuze om toch in transitie te gaan. Blijkbaar gaat God met ieder een eigen weg, de ene wel de weg van transitie, de ander niet.

Je hoeft het als christenen toch niet in alles met elkaar eens te zijn om wel één in het geloof te zijn?

Ik heb geleerd: wel of geen transitie is uiteindelijk een bijzaak. Door ‘niet mee te gaan’ met transgenders die in transitie gaan wordt er van een bijzaak een hoofdzaak gemaakt. Je hoeft het als christenen toch niet in alles met elkaar eens te zijn om wel één in het geloof te zijn? Is het juist niet de kunst om elkaar op dit punt de ruimte te geven die de christelijke vrijheid biedt? Zeker als het om ingewikkelde ethische afwegingen gaat waarin je de Bijbel op verschillende manieren kunt uitleggen? (Ik wist eerst ook niet of die ruimte er was; ik heb het al worstelend ontdekt). Zou dat geen ruimte bieden aan het geweten om de transgender bij zijn/ haar nieuwe naam te noemen, ook al ben je het met de keuze van die persoon niet eens?

Ik zie uit naar uw reactie.

Hartelijke groeten,
Elbert

"Transgender zijn is gewoon een diagnose die zeer gedegen gesteld wordt", zei Elbert Bot eerder in dit CIP-interview. CIP.nl sprak ds. M. van Reenen op tijdens de studiedag over transgenderisme: "Ik reken erop binnen 20 jaar voor de rechter te moeten staan." Deze week publiceert CIP.nl de tweede brief van ds. M. van Reenen, waarin hij op bovenstaande opmerkingen van Elbert Bot reageert.

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Briefwisseling transgenderisme
- Transgender schrijft brief aan HHK-predikant: ‘Vanwaar uw stelligheid over transgenders?’
- HHK-predikant reageert op brief transgender: ‘Is de kerk nog een veilige plaats voor duidelijke principes?’
- HHK-predikant schrijft vervolgbrief aan transgender: ‘Gods schepping is gebroken maar niet leugenachtig’
- Transgender schrijft slotbrief aan HHK-predikant: ‘U ontzegt transgenders de gemeente van Christus’
- HHK-predikant schrijft slotbrief aan transgender: ‘Jezus wil ons niet laten leven in een illusie’
Meer over Briefwisseling transgenderisme »

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

Hier draait het om. Wat absoluut onwaar is wordt nu als waarheid gezien. Dat is verwerpelijk.



Leven als meisje, moeder, kinderen baren. Biologisch volledig een vrouw zijn, en dan beweren altijd een man, vader te zijn geweest.



Je hoeft niet Christelijk te zijn om te snappen dat dit waanzin is.
M
Nou, ik ben christen en vind het geen waanzin. De werkelijkheid is zeer complex
Ook al begrijp ik een en ander, toch een reactie ter overdenking.



- “Moeilijk is om geen erkenning te krijgen voor wie ik ben”. Wel erkenning als mens, maar niet als man.

- “Ik ben niet een man/een vader gewórden. Dat wás ik altijd al”. Dat nu is de grote misvatting/leugen.

- “Ik ben zo vastgelopen dat er voor mij geen andere weg meer was dan deze”. God wijst wél een betere weg!

- “Ik vraag me af waarom/ hoe een ander voor mij kan bepalen wat de goede weg is?” Maar mag God dat dan niet meer bepalen?

Toon meer antwoorden (8)
Toon meer reacties (4)