Dr. P. C. Hoek
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

03 september 2021 door Jeffrey Schipper

Dr. P. C. Hoek: "In eenzaamheid sterven is voor dominees onverteerbaar"

Vorig jaar stierven sommige mensen in eenzaamheid. Vanwege de strenge coronaregels werden geen dierbaren toegelaten. “Voor dominees is het onverteerbaar als een mens in eenzaamheid sterft”, vertelde dr. P. C. Hoek deze week tijdens de Haamstedeconferentie in Elspeet. Tegenover tientallen reformatorische ambtsdragers deelde de hersteld hervormde predikant zijn ervaringen met ‘pastoraat rond het sterfbed’.

“Het is geen valse bescheiden of geveinsde ootmoed als ik vooraf vaststel dat dit grote en diepe dingen zijn: als dominee een herder zijn voor een schaap in de schaduw van de dood”, begint de spreker. “Met alle bijbehorende verschrikking, vragen en vrees. Met hem of haar naderen we aan de grenspaal van tijd en eeuwigheid. Deze mens reist af naar zijn of haar eeuwig huis, en slaat de ogen op in de eeuwige blijdschap of in de pijn. Ik hoop dat jullie (zegt hij tegen zijn collega-predikanten, red.) die verlegenheid herkennen, maar juist ook die verwondering die juist in die nood en dood je zo ten deel kan vallen als de levende God in dat schaduw van de dood Zijn genade verheerlijkt.”

CIP+ logo

Wil je verder lezen?

Krijg onbeperkt toegang tot CIP.nl

Start je gratis maand Inloggen

Haamstedeconferentie 2021
- Kijk terug: refodominees bijeen tijdens Haamstedeconferentie
- Komen christenen op één manier in Gods koninkrijk? Prof. dr. Baars antwoordt
Meer over Haamstedeconferentie 2021 »

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

r
Tijdens de corona-periode hebben vele predikanten en voorgangers het niet aangedurfd om bij een stervende op bezoek te gaan. Uiteraard een kwestie van zelfbescherming, maar ik hoorde ook van een trouwe kerkganger uit Rijssen, dat de predikanten in deze gemeente wel op bezoek gingen bij deze groep stervenden.

Wie ben ik om daarover te oordelen. Wel zie ik de laatste maanden, in stilte begraven, of gecremeerd, in rouw advertenties. Was de ziekte corona er niet geweest dan was dat

zeker uit de kerk geschied.

J
als mensen aan het einde van het leven gekomen zijn, is er vaak geen gesprek meer mogelijk vanwege pijnen en benauwdheden of dementie. Wat een zegen om voor hen te zingen. Psalmen en liederen die in de jeugd geleerd zijn, zitten vaak nog in het geheugen en bereiken de stervende diep in het hart. Wat ook fijn is, om psalmen of liederen te citeren en tot je verrassing of verbazing te merken dat die mens - in - moeite, de regels aanvult. Zo kan men de boze bestrijden die het een stervende moeilijk kan maken.