Mart van de Kamp
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Nieuws

22 juli 2021 door Patrick Goede

Mart van de Kamp is vader van een transdochter: "Transitietraject is aangrijpend"

Mart van de Kamp is vader van een transdochter en was aanwezig op de studiedag naar transgenderisme, eerder deze maand in Alblasserdam. In het video-interview met CIP.nl geeft hij aan dat de "normatieve kadering van transgenders" hem verdriet doet. Tegelijkertijd is hij blij dat er kritische vragen gesteld worden rond transgenderzorg en een eventuele 'transgendercultus'.

Mart vertelt hoe hij het proces van zijn kind van dichtbij meemaakte. "De woorden die ik hieraan kan geven is dat zo'n traject altijd aangrijpend is. Het gaat gepaard met allerlei vragen, bij je kind zelf en bij ons als ouders. Ik vond het ook fijn dat dit vandaag in de kerk klonk, dat er erkenning voor is dat het niet om eenvoudige materie gaat. Er werd aan het begin van de bijeenkomst zelfs gebeden voor ouders van kinderen die worstelen met hun genderidentiteit."

CIP+ logo

Wil je verder lezen?

Krijg onbeperkt toegang tot CIP.nl

Start je gratis maand Inloggen

CIP Video's
- Dominee Hettema stelt transgenders opnieuw voor in zijn gemeente: "Het is geen ziekte"
- Ds. Van Reenen: "Ik reken erop binnen 20 jaar voor de rechter te moeten staan"
- Hoe ga je als christen om met transgenders en transgenderisme? CIP ging de straat op!
- Transgender Elbert Bot ging in transitie: "Als kind voelde ik mij al een jongetje"
- Van der Staaij en Segers over Israëlisch-Palestijns conflict: "Partijen moeten met elkaar om tafel"
Meer over CIP Video's »

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

Wat een bijzonder verhaal van Mart van de Kamp.

Het geeft iets weer van de impact als je daar zelf direct mee te maken krijgt en de keuzes die je met God wilt maken.

Het past mensen aan de zijlijn, buitenstaanders dan ook om hier zeer terughoudend mee om te gaan en niet meteen met een oordeel klaar te staan.

Wat van ons wordt gevraagd, is om onze naasten, hoe en wie dan ook met liefde en gebed te omringen.
S
Als moeder maak ik mij toch zorgen over wat onze kinderen straks wordt aangepraat. Als kind wou ik eerlijk gezegd ook graag een jongetje zijn, dat leek mij wel makkelijk. ik speelde graag met de lego en voetbal. Dan ga je puberen en maakt je lichaam stoffen aan, ga je een eigen identiteit creeeren. Dat idee, gevoel of wat het ook is, is er gewoon uitgegroeid. En zo zal het vast met veel kinderen het geval zijn als we ze niet nog meer in de war brengen met het idee dat ze zich als barpapappa kunnen veranderen in wat ze maar willen.
Genderdysforie is een grote nood, en inderdaad is een transitieproces zeer ingrijpend. Maar ik kan erom huilen dat de verminkende ‘oplossing’ (operatie) niet de goede is. Het meest trieste is dat men niet inziet dat het probleem een persoonlijkheidsprobleem, een geestelijk probleem is, dat langs geestelijke weg kan worden opgelost. Maar dat mag je tegenwoordig helaas niet meer zeggen, of men gelooft er niet in.

(Zie par.12 van https://stichting-promise.nl/categorieen/45-christelijke-medische-ethiek/747-het-transgender-dilemma)

Toon meer antwoorden (2)
Toon meer reacties (3)