Marieke den Butter (links) en Wilma Samyn (rechts)
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

23 juni 2021 door Nienke Alblas

Moeders Wilma en Marieke over Bijbelse rolpatronen: "De prioriteit van de vrouw ligt thuis"

Een gelijke rolverdelingen tussen mannen en vrouwen in het huishouden worden steeds vaker als normaal gezien in de maatschappij, maar ook door christenen. Maar is het wel Bijbels om alles altijd 50/50 te willen doen als vader en moeder? Moeders Wilma Samyn en Marieke den Butter beschrijven in het boek Vrouw Vandaag over hoe vrouwen terug kunnen keren naar Bijbelse paden. "We zeggen niet dat de plaats van de vrouw alleen maar thuis is, maar de prioriteit van de vrouw ligt thuis", aldus Wilma.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Wilma (rechts op de foto) en Marieke (links op de foto) zien in veel verschillende dingen terug dat de maatschappij en de Bijbel verschillen in hun kijk op de rol van vrouwen in het gezin. In het boek bespreken de twee moeders veel verschillende onderwerpen zoals het huwelijk, single zijn, het huishouden, de zegen van kinderen, opvoeden, het maken van een thuis, gastvrijheid en generatiedenken. Ondanks dat de punten gevoelig kunnen liggen, willen Wilma en Marieke onderwerpen met betrekking op de Bijbelse rol van de vrouw in het gezin het toch bespreekbaar maken. Ze merken dat het tot grote steun is om als vrouwen ervaringen te delen en door te geven aan volgende generaties. 

Het pad van de maatschappij
"Toen ik trouwde vond ik het zelf heel normaal dat mijn man en ik alles 50/50 verdeelden. Het was mij niet bekend dat de vrouw een hele andere roeping heeft dan de man. Dat betekent niet dat de een belangrijker is dan de ander. Je bent gelijk in waarde, maar niet gelijk in rol. Je bent als vrouw niet precies hetzelfde als je man, maar zo had ik het nooit gehoord in de kerk of zelf gelezen in de Bijbel", vertelt Wilma.

"Ik dacht: 'We zijn nu zo ver ontwikkeld als mensen, die manier van denken zijn we voorbij.'"

"Daar sluit ik me bij aan", aldus Marieke. "Ik had er nog nooit echt over gehoord. Ik kan me herinneren dat ik vroeger het huwelijksformulier hoorde in de gemeente en daarin werd over Sara gezegd dat 'zij hem heer noemde'. Dat vond ik zo ouderwets. Ik dacht: we zijn nu zo ver ontwikkeld als mensen, die manier van denken zijn we voorbij. En dat terwijl je toch in de Bijbel kunt lezen dat er een heel specifiek aantal taken zijn voor de vrouw."

Zowel Wilma als Marieke ervaart de spanning die er ontstaat in het gezin, wanneer alles 'eerlijk' verdeeld moet worden. "Wanneer je alles 50/50 verdeelt, heeft dat gevolgen voor het gezin. Het heeft een effect op je manier van denken en je komt als echtgenoten tegenover elkaar te staan", aldus Wilma. "Er is altijd een soort van spanning aanwezig", vult Marieke aan.

"Ik zie bijvoorbeeld dat moeders die hun kind bij de opvang brengen om daarna naar hun werk te gaan zich vaak afvragen: 'Doe ik het wel goed op deze manier?' 'Klopt dit wel?' Ik zeg niet dat je niet mag werken als vrouw en als moeder, maar ik denk wel dat het goed is om je af te vragen of je het belang van je taak en rol als vrouw en moeder inziet. Wanneer je dat ziet dan krijg je een soort tevredenheid voor de rol die je mag vervullen. Het rekent af met de onrustige drang om te 'moeten' werken en 'waardevol' bezig te moeten zijn", aldus Marieke. Wilma vult aan: "We zeggen niet dat de plaats van de vrouw alleen maar thuis is, maar de prioriteit van de vrouw ligt thuis. Dat geeft een stukje vrijheid."

"We zeggen niet dat de plaats van de vrouw alleen maar thuis is, maar de prioriteit van de vrouw ligt thuis."

"De gevolgen voor kinderen zijn heel groot wanneer een moeder afwezig is. Zeker in de eerste drie jaar van hun leven. Je kan het ontkennen en beargumenteren op welke manier de moederrol door anderen ook kan worden vervuld, maar uit wetenschappelijk onderzoek blijkt hoe cruciaal de rol van de moeder is in de levens van kinderen", legt Marieke verder uit.

Het Bijbelse pad
Het eerste en misschien wel belangrijkste pad om naar terug te keren is volgens Wilma en Marieke het pad van de Bijbel. Hierin vinden de schrijfsters de bedoeling van God met hun leven als vrouw. "We mogen vrouwen van Gods Woord zijn", aldus Wilma. "De persoonlijke omgang van jou als vrouw en moeder met God is zo belangrijk."

"Er zijn zoveel verschillende dingen belangrijk. We denken al makkelijk dat één korte tekst als melding op onze telefoon genoeg is, maar op den duur heeft dit geestelijk niet genoeg voedingswaarde. Als je niet zelf in de Bijbel bent en niet zelf de Bijbel leest, dan ga je heel snel paden bewandelen die van God afgaan. Als je zelf niet in het Woord geworteld bent is de kans groot dat je uiteindelijk toch afdwaalt. De Bijbel is de beste basis voor jouw huwelijk en gezin", vertelt Marieke.

"We mogen vrouwen van Gods Woord zijn."

Naast het investeren in een persoonlijke omgang met Gods Woord moedigen Wilma en Marieke moeders aan om te erkennen dat mannen en vrouwen niet dezelfde rol hebben te vervullen binnen het gezin. "Dat is in deze tijd vaak lastig. Je wordt al snel seksistisch genoemd wanneer je op deze manier denkt. Ook in de kerk ligt dit onderwerp heel gevoelig. Het helpt om samen met andere vrouwen de Bijbel te bestuderen en te zien wat God over ons leven als vrouw te zeggen heeft. Zo kunnen we elkaar met die woorden bemoedigen en ondersteunen. Je persoonlijke relatie met God die je steeds naar Zijn Woord trekt blijft je motivatie om bepaalde keuzes te maken. Je kan dan steeds hierop terugvallen en zeggen: 'Toch staat het er'", stelt Wilma.

"Ik kan niet om Gods Woord heen", aldus Marieke. "Dat is geen belemmering of beperking, maar geeft juist vrijheid. De tegenstand van de maatschappij hoort er Bijbels gezien ook bij. Als dat niet zo zou zijn en iedereen het ermee eens zou zijn, zou dit niet per se een goed teken zijn. Soms was het moeilijk om te accepteren dat bepaalde dingen zo duidelijk in de Bijbel staan. Ik las wel eens over het thema radicale gastvrijheid of de vreugde van het huishouden in bepaalde boeken en dacht dan: zo ver ga je toch niet? Ik wilde er eerst niet aan, maar het bleef toch prikkelen. Dan weet je vanbinnen ook dat het feit dat het blijft prikkelen betekent dat je er misschien wel wat mee moet."

Man vandaag
Uiteraard moeten niet alleen vrouwen, maar ook mannen hun Bijbelse rol op zich nemen binnen het gezin. "Je gaat ervan uit dat de man ook zijn door God gegeven rol probeert na te leven en te vervullen", stelt Marieke. "Maar de Bijbel zegt dat ook wanneer je man niet gelovig is je je man de eer en het respect verschuldigd bent. Jouw respect voor hem als jouw man kan er volgens de Bijbel toe leiden dat hij zich uiteindelijk tot God wendt. Dat houdt dus in dat je volhardt, ook in die moeilijke omstandigheden. Als je Gods wegen bewandelt zal dat gezegend worden, ook in moeilijke relaties. Hier komt echt een stuk sterven aan jezelf om de hoek kijken."

"Ik kan niet om Gods Woord heen. Dat is geen belemmering of beperking, maar geeft juist vrijheid."

Een omstreden thema, ook in de kerk, is de 'onderdanigheid van de vrouw'. "Onderdanig zijn heeft tegenwoordig de klank alsof je een deurmat bent voor de ander", merkt Wilma op. "Door de jaren heen heb ik geleerd dat het vooral betekent dat je je man moet accepteren in de rol die hij heeft. Als vrouw ben ik vaak geneigd om dingen snel te willen doen en zelf snel beslissingen te nemen. Ik moet er dan op letten dat ik mijn man de ruimte geef om zijn taak als man op zich te nemen."

Een smal of een breed pad?
Het bewandelen van de Bijbelse paden is niet gemakkelijk. Persoonlijk worstelen Wilma en Marieke net zo goed met verschillende thema's waar ze in Vrouw Vandaag over schrijven. "Als ik het zelf erg druk heb dan kan ik soms zelfmedelijden hebben", geeft Marieke toe. "Dan heb ik bijvoorbeeld wat op de trap gelegd en neemt niemand het mee naar boven. Het is heel makkelijk om dan even zelfmedelijden te krijgen en te denken: 'Daar ga ík weer.' Terwijl het juist belangrijk is om dingen met blijdschap te doen en niet uit frustratie."

Wilma moet lachen uit herkenning. "Wanneer je je onbegrepen en niet gewaardeerd voelt mag je dit gevoel voor Jezus' voeten leggen. Je kan je in de ontevredenheid vastbijten of het loslaten", aldus Wilma. "In de Bijbel lees je dat je jezelf soms moet toespreken, laat je niet vangen door zelfmedelijden of alles wat er op je hart ligt. Je kan de dingen die spelen in je hart zeker bespreken, maar misschien niet altijd op het moment dat je het ervaart."

Marieke: "Het maakt niet uit als niemand ziet dat je de bedden hebt opgemaakt en de badkamer hebt schoongemaakt. Het is niet erg dat je die erkenning niet altijd krijgt van je kinderen en van je man, want je doet het niet alleen voor hen. Je dient God hierin."

Marieke den Butter woont met haar man Jaap sinds 2002 in Zuid-Oost Azië, waar ze leiding geven aan een team van zendelingen. Samen hebben ze acht kinderen, waarvan een getrouwd is. In het dagelijks leven geeft ze thuisonderwijs aan de drie jongste kinderen. Wilma Samyn woont al meer dan dertig jaar in België met haar man Marc. Samen hebben ze vijf kinderen. In het dagelijks leven geeft Wilma thuisonderwijs en 'managet' ze het gezin. Daarnaast organiseert ze vrouwen en moedergroepen in haar omgeving. In 2016 brachten Marieke en Wilma voor het eerst samen een boek. Ze schreven verschillende boeken met bemoedigingen voor moeders gevolgd door hun nieuwste boek Vrouw Vandaag.

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Opvoeden
- Waarom Daniëlle Koudijs moeders oproept om hun masker af te zetten
- Hoe autisme het leven van Bianca beïnvloedt: "Ik voel me altijd een soort buitenlander"
- Het zoontje van Annette werd veel te vroeg geboren: "Je kind vasthouden is onwijs krachtig"
- Jos de Kock: "Genade is nodig voor een goede opvoeding"
- Erik Dijkstra straft zijn kinderen niet: "Ze leren er toch niets van"
Meer over Opvoeden »

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

a
Grappig, volgens mij zijn het bijna allemaal mannen die op dit artikel reageren. Mogen deze twee zusters er anders overdenken? M.i. spreken zij beiden vanuit een goede relatie met God hun Heer en als moeders komt dit de opvoeding van kinderen zeker ten goede toch.
P
De beide dames beroepen zich op de bijbel. De vraag of dat beroep correct is en correct wordt toegepast mag door iedereen beantwoord worden, want we hebben allemaal lezen geleerd. Daarbij doet het er niet toe of je als jongen of meisje geboren bent.
Alleen al het gegeven dat een vrouw haar baby/peuter borstvoeding geeft, vroeger vrij normaal tot 3-4 jaar, maakt het logisch dat een vrouw de eerste 4 jaar haar kind zoveel mogelijk bij zich heeft. Fijn dat er vrouwen zijn die opstaan voor thuisblijvende moeders. Als je buitenshuis wilt werken, zorg dan dat je kinderen een rustige en veilige omgeving hebben, vroeger was dat vaak oma die oppaste. Ik ben heel blij dat ik er altijd kon zijn voor mijn (5) kinderen, dat heeft ze stabiliteit in hun jeugd gegeven.
Toon meer reacties (8)
Word lid van CIP! Start nu uw gratis maand.