Tekeningen ritueel misbruik
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Levensverhaal

07 december 2020 door Sjoukje Dijkstra

Mara werd ritueel misbruikt: “Als God almachtig is, hoe kon Hij toekijken en niets doen?”

Van tevoren waarschuwde ze al in een appje. “Als je niet gelooft dat het bestaat, wil ik niet met je spreken.” Het overkwam haar – net als andere slachtoffers van ritueel seksueel misbruik –  al te vaak. Dat ze niet geloofd werd. Dat wil Mara niet weer. Te pijnlijk. Het kost haar moeite, laat ze weten om haar verhaal te vertellen.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid .

Word ook lid

Let op: dit artikel bevat schokkende details over misbruik.

Ze heeft een dissociatieve stoornis (DIS). Dat wil zeggen dat ze daardoor moeite heeft bij bepaalde herinneringen te komen. Toch vertelt ze – af en toe met een hapering en diep geëmotioneerd - haar verhaal: een gruwelijk relaas van een vrouw die vanaf 0 jaar misbruikt en ritueel werd opgeleid tot seksslavin door haar eigen moeder. “Nooit noemde ze me bij mijn naam. Ik was hét, niks, niemand, niet eens een kind. Een hoofdknikje, een blik, een knip met de vingers, meer dan dat gunde ze me niet.”

Het was haar redding dat haar moeder uiteindelijk overleed. Mara vertelt: "Zij heeft me vanaf mijn geboorte opgeleid. Dat begon door fysieke voorbereiding met kaarsjes, stokjes, met balletjes eraan. Zo maakte ze me vanaf beneden steeds meer open. Ook deed ze me pijn, terwijl ze me stil hield. Toen ik later in de groep zelf baby’s gedwongen werd voor te bereiden, liet mijn moeder me vol trots en venijn in de ogen zien hoe zij dat deed bij mij. Ze was zo trots dat mijn vader nooit wat heeft gemerkt toen hij nog in huis was, want ze hield me stil met een steentje in een doekje.” Het is nog maar het topje van de ijsberg.

Jarenlang leefde ze als onderdeel van de ‘Verborgen Wereld’, zoals zij het noemt. In de zichtbare wereld leek het alsof er niets aan de hand was. Alleen haar vader had wat door, maar mocht haar na de scheiding nog maar een keer per vier weken zien. “Hij was bang dat hij me helemaal niet meer zou mogen zien als hij zou pushen.” Zelf zou ze het ook nooit vertellen. Ze was veel te bang om gestraft te worden tijdens een van de rituele bijeenkomsten. Of dat haar stiefzusje ook hetzelfde misbruik ten deel zou vallen. Dat dit laatste nooit is gebeurd, heeft haar altijd verbaasd. “Ik dacht wel dat als ik dood zou gaan, dat mijn stiefzusje mijn plek dan in zou nemen. Dat heb ik een keer gezegd. Toen werd mijn moeder zo boos. Er was altijd verschil tussen ons. Keek ze naar mijn stiefzusje dan had ze een liefdevolle twinkeling in haar ogen, keek ze naar mij dan was haar blik kil en leeg. Ik heb mijn leven lang gezocht naar die twinkeling in haar ogen als ze naar mij keek, maar het was er niet. Waarom?

“In mijn wijk was het de wijkagent, de huisarts en mijn turnleraar die ook onderdeel uitmaakten van de groep”

GEVANGEN
Haar vorige behandelaar tekende poppetjes van klein naar groot, wat zij moest voorstellen. Ze tekende er ook nog een liggend poppetje bij. Mara vertelt: “Daarboven schreef ze in hoofdletters GEVANGEN, want wat voor keuze heb je als je vanaf 0 jaar bent opgeleid, gebrainwashed en geprogrammeerd eigenlijk. Ik zat gevangen in die wereld. Ik had geleerd dat ik geen kind was, maar moest wel vooral doen bij mensen uit de zichtbare wereld alsof ik een normaal kind was. Als ze erachter zouden komen, zou ik nooit meer naar mijn vader mogen en nooit meer naar school.” Ze moest zorgen dat ze beperkte blauwe plekken had. “Had ik een striem in mijn nek, dan zei mijn moeder: ‘Wat ze nu gedaan heeft… Ze heeft zichzelf met capuchon opgehangen aan de kapstok!’ Zo draaide ze veel dingen zo, dat het leek alsof ik een probleemkind was. Ik mocht geen blijvend letsel of littekens krijgen.”

Volgens Mara waren er verschillende pedogroepen die met elkaar uitwisselden: “De ene groep was meer op sadistische seks gericht, de ander op satanische cult, en soms had je overlapping. Er zitten er ook bij die meer internationaal zijn. Het is heel goed georganiseerd, met artsen die gelijk kunnen behandelen. Mensen met een forensische opleiding die sporen kunnen wegwerken en psychologen, die de kinderen psychisch bewerken. Het gebeurt vlak onder onze neus. In mijn wijk was het de wijkagent, de huisarts en mijn turnleraar die ook onderdeel uitmaakten van de groep.”

Geprogrammeerd
Mara werd door haar moeder en toenmalige vriend gebruikt en verhuurd als seksslavin. Ze werd ontmaagd toen ze 4,5 jaar was. “Dat kan toch niet”, vroeg Mara aan de behandelaar. “Toch kon ik het me helemaal herinneren. Ik wilde dat zij zei dat het niet mogelijk was, maar dat deed ze niet. Ze heeft het Erasmus ziekenhuis gebeld. Daar heb je een speciale afdeling voor kinderen die misbruikt en mishandeld zijn. Ze belde daar – met mijn toestemming heen – om te vragen of het kon. Een volwassen man met een 4-jarig kind. Daar vertelden ze dat met de voorbereiding die ik had gehad al die jaren dat het zo opgerekt was, dat het inderdaad mogelijk was.” Mara’s stem klinkt trillerig. Ze is even stil, maar vervolgt dan met vaste stem: “Het is zo ondergronds. Kinderen worden vanaf het begin geprogrammeerd, en dit gaat over grenzen heen tot in de hoogste regionen, de elite.” Weer pauzeert ze even. “Wat ik nu ervaar, is een chaos in mijn hoofd. Ik kan wel doorpraten, maar het is alsof alle informatie door elkaar wordt geschud. Daardoorheen moet ik nu de juiste informatie produceren.”

Ook al is ze al tien jaar niet meer opgeroepen om mee te doen aan een rituele bijeenkomst, ze geeft aan nog niet vrij te zijn. Het kan zijn dat ik achteraf – na dit interview – de opdracht krijg om mezelf te straffen. Niet dat ik mezelf pijn wil doen, maar dat mijn lichaam letterlijk de striemen voelt van de straffen. Het voelt zo echt. Dat gaat pas weg als ik dat programma (zoals ik ben geprogrammeerd, red.) overwin of gehoorzaam.” Gelukkig weet Mara dat ze vandaag de dag kan overwinnen doordat ze een safety network heeft opgezet van mensen die ze kan bellen als een programma aan staat. Doordat ik dat kan vertellen, weet ik dat ik vrij ben om dat te vertellen. De wetten van de zichtbare wereld gelden nu voor mij. Hier hoor ik bij.  Er zijn verschillende tools waarmee ik weer besef dat ik in de zichtbare wereld hoor, en val onder de wetten van deze wereld. Dat besef is heel belangrijk.”

Met haar vorige behandelaar maakte ze een groen schriftje. Daarin staan kinderrechten, songteksten en positieve dingen. Ook hebben we er nieuwe contracten in opgenomen, die alle dingen uit de ‘Verborgen Wereld’ ongeldig verklaren. En dat ik het recht heb op zelfbeschikking, eigen gedachten en vrijheid van meningsuiting.” Mara licht toe: “Ze hadden een eigendomsbeschikking van mij. Op het moment dat ze mij verkochten of verhuurden, ging dat contract over naar de ander, waarin stond dat zij op dat moment de beschikking hadden over mijn lichaam en ziel en wat ze wel en niet konden doen met mij. Ik was altijd iemands eigendom. Daarom hebben we nieuwe contracten gemaakt, waarin verwoord staat dat ik van mezelf ben en dat ik vrij ben.”

“Er had nog nooit iemand toestemming aan mij gevraagd. Nu vroeg de allerhoogste God, Schepper van hemel en aarde, toestemming aan mij”

Kaarsjes branden
Ondanks de ‘Verborgen Wereld’ waar ze zich in bevond, had Mara altijd iets met God. “Als we op vakantie waren in Frankrijk wilde ik kaarsjes branden in een kappelletje. Toen mijn opa overleed, schijn ik bij het graf te hebben gezegd: ‘Heel veel plezier in de hemel en groetjes aan God’. Dat vertelde mijn tante. Mara legt uit: “De ‘Verborgen Wereld’, waarin ik zat en de zichtbare wereld, waarin de rest van de familie zat (mijn vader en de kinderen die hij later kreeg), raakten elkaar nooit. Gelukkig. Ook dat was deels mijn redding.”

Pas later, toen ze een jonge volwassen vrouw was, ervoer ze dat God haar aanraakte, tijdens een jeugdkamp, waarbij de kampleiding de jongeren vroeg voor elkaar te bidden. Mara vertelt: “Een meisje vroeg aan mij wat ik wilde. Ik wist niet wat ze bedoelde. Ze zei: ‘God vraag toestemming om aan de gang te mogen met wat er tussen jou en Hem instaat.’ Er had nog nooit iemand toestemming aan mij gevraagd. Nu – als jong volwassene – vroeg de allerhoogste God, Schepper van hemel en aarde, toestemming aan mij. Ik brak. ‘Wil hij dat dan?’, vroeg ik. Ik heb heel lang gehuild. Op een gegeven moment stond de hele groep om ons heen lied 488 te zingen ‘Hou me vast, laat Uw liefde stromen…’. Dat lied had ik gedurende dit kamp geleerd. Toen kreeg ik voor mij het beeld van een geknakte roos. Elke keer kwam er een nieuwe roos met rozenknop…. Iedere keer was er een storm, en ging de roos terug in de knop. Door de zon ging de knop open. Zo zou de roos ooit helemaal tot bloei komen.”

"Ik heb hard moeten betalen voor mijn doop"

Na dit kamp liet Mara zichzelf dopen. Ze meende klaar te zijn met de ‘Verborgen Wereld’. “Dat was ook mijn roep naar God: ‘Heer, nu ik schoon voor u sta. Laat het klaar zijn.’ Maar dat was niet zo. Ik heb hard moeten betalen voor mijn doop. Mij werd duidelijk gemaakt dat de zichtbare wereld nooit mijn thuis zou zijn. Ik werd opgehaald voor een rituele bijeenkomst en mishandeld, onder water gehouden en verkracht. ‘Hoe durf je je meesteres zo te schande te maken?’, vroegen ze keer op keer. Kort daarna ben ik ingestort.” Voor de zichtbare wereld leek het alsof ze het contact met haar moeder verbroken had, maar de ‘Verborgen Wereld’ had nog grip op haar. Het ging slecht. Ze belandde in een rolstoel, en moest zelfs opnieuw leren lopen. “Toen was ik helemaal kwetsbaar. Toch ging ik mij steeds meer verzetten. Alleen wat subtieler. Op een gegeven moment heb ik een getuigenis gegeven in de gemeente, waar ze heel bezorgd waren, omdat ik in een niet-christelijke instelling was opgenomen. Toch is daar juist veel gebeurd. Degenen die daar opgenomen waren spraken openlijk over hun misbruik. Bij mij werd DIS vastgesteld. Daardoor ben ik beter gaan praten. Er zijn dus hele goede dingen gebeurd tijden mijn verblijf daar. De Heer wilde mij daar hebben.”

“God liet zien: als Jezus er niet had gestaan, had ik het niet overleefd”

“Een ding vond ik heel moeilijk te verkroppen. Daar heb ik het ook over gehad in mijn getuigenis: Als God een liefdevolle Vader is en als God almachtig is, hoe kon Hij toekijken en niets doen? Op het raam van de kerk, in blauw glas lood stond de Here Jezus met zijn armen wijd. God liet mij toen in een visioen een afstraffingssessie zien. Daarbij stond Jezus over mij heen gebogen. Alles wat op mij kwam, kwam eerst op Hem. God liet zien: als Jezus er niet had gestaan, had ik het niet overleefd. Op het moment van mijn getuigenis was het nog steeds gaande, maar dat durfde ik niet te zeggen.” Nog steeds vindt ze het niet begrijpelijk waarom het zo lang moest duren. Waarom liet Hij mij niet sterven? Ik ben zo vaak bijna bij de dood geweest. Er waren zoveel machtsspelletjes. Ik werd onder water gehouden tot ik out ging. Dan brachten ze je weer terug. Ik werd verstikt met de handen en weer terug gehaald. Mijn moeder hield ervan om me op te hangen en te laten vallen. Dat was het grootste spel om te laten zien dat zij heersten over leven en dood.”

Demonen
Ondanks dat ze het bevrijdingsgebed gehad heeft, voelt ze zich nog steeds niet helemaal veilig en vrij. Ze zegt: “De gevolgen en ervaringen van de ‘Verborgen Wereld’ laten je nooit helemaal los. Ze blijven deel van je leven in de ‘gewone’ en zichtbare wereld. Ook ben je nooit helemaal zeker dat er geen oproepen meer komen of ik terug gehaald kan worden. Ik ben namelijk geestelijk nooit echt vrij gelaten.” Ze is ervan overtuigd dat het een strijd is tussen goed en kwaad, die nog lang niet uitgetreden is. “Tijdens rituelen heb ik achter mensen de schimmen gezien, waarvan ik overtuigd ben dat het demonen zijn. Ook de geluiden die je hoort, bijvoorbeeld als ze met een dood baby’tje of kind seks hebben. Dat is niet menselijk. Het is zo angstaanjagend. Ik kan het niet eens beschrijven, wat voor geluiden dat zijn. Het lijkt wel alsof de persoon die dan bezig is, er dan niet is.”

Volgens Mara worden geofferde baby’s en kinderen niet gemist, omdat ze niet geregistreerd staan. “Ze bestaan niet voor de zichtbare wereld.” Ze vertelt dat er ook slavinnen zijn die zwangerschappen moeten voldragen om te zorgen voor offerkinderen. “Kinderen kwamen ook uit het buitenland of asielzoekerscentra. Er zaten ook Franse kinderen tussen. Ze wisten overal wel kinderen vandaan te halen en precies waar de ongewenste zwangerschappen waren. Voor rituelen werd soms flink veel geld betaald. Dan werden de kinderen bij elkaar gehaald en een ritueel gedaan, wat de klant graag wou. Dat kon ook zijn dat kinderen seks hadden met dieren of dat er een jacht werd gehouden op kinderen.”

Hoe groot de organisatie is, daarvan heeft Mara geen idee. Wel is ze ervan overtuigd dat het wereldwijd is, en dat er netwerken zijn die elkaar overlappen. Satanisch ritueel misbruik, kinderhandel, kinderporno, maar ook wapen- en drugshandel overlappen elkaar. Zelf weet ze dat ze ook in Frankrijk kwam en in België. “Het zou mij niet verbazen als er lijnen naar Engeland en Amerika lopen. Nederland is koploper in kinderporno. Niet alleen het verspreiden, maar ook maken ervan. Heel veel daarvan wordt in deze netwerken gemaakt.”

"Heer, U laat me zien wat nodig is"

Mara deed nooit aangifte van wat haar gebeurde. Wel zocht ze ooit naar bewijs bij haar moeder in huis, die een fotoboek had met hoe zij als kind werd misbruikt. Dat was een soort portfolio waarin klanten konden zien wat ze met me konden doen. Ze kon het portfolio nooit vinden. Ook weet ze niet meer hoe de daders eruit zagen. “Het zijn schimmen zonder gezicht. Aan een kant zou ik het graag willen weten, maar aan de andere kant is het misschien niet voor niets dat ik het niet herinner allemaal. Misschien moet ik het zo laten.” Dat ze daarmee geen bewijslast heeft voor haar verhaal, vindt ze verdrietig, maar het is niet anders. “We werden geblinddoekt en vaak met medicatie of drug verdoofd. Zo zaten we in de achterbak op de grond achter de autostoelen. Ook werd er gewisseld met auto’s. Je zag niet waar je naar toe ging. Ik mocht ze ook niet aankijken, want als seksslaaf was dat not done.” Ze denkt dat het met name de angst of zelfbescherming is, waardoor ze zich geen details van plekken of van mensen herinnert, of programmering, waardoor de informatie weggehouden wordt. “Misschien komt het ooit een keertje. Wat dat betreft heb ik daar wel vertrouwen in: ‘Heer, U laat me zien wat nodig is’.”

 

Fragile Wing is een website, bedoeld voor overlevenden van ritueel misbruik en voor hulpverleners en counsellors die zich bezighouden met de hulpverlening aan overlevenden van ritueel misbruik. Het doel van deze site is het taboe te doorbreken dat helaas nog steeds bestaat rondom ritueel misbruik. Oprichter Psychologe Carla Hamoen is mede-auteur van het boek ‘Onschuldig’, waarin zij met twee anderen ervaringen deelt met ritueel seksueel misbruik.

Kenniscentrum TGG doet onderzoek naar georganiseerd ritueel seksueel misbruik. Voor meer informatie over Kenniscentrum TGG (Transgenerationeel, Georganiseerd Geweld). De gebruikte afbeelding bij dit artikel is afkomstig van hun website.

 

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Seksueel misbruik
- Schokkend onderzoek bevestigt misbruik en verkrachting door Ravi Zacharias
- Landelijke publiciteit voor Duitse evangelische
- Andries spreekt over seksueel misbruik: "Het beeld van God als Vader raakt bij slachtoffers vaak verknipt"
Meer over Seksueel misbruik »

Meer lezen over het onderzoek van Argos? Klik hier

Reacties

Wat een afschuwelijk verhaal! Ik kan alleen maar huilen dat er dit soort dingen gebeuren en een kwetsbaar kind geen enkele kans heeft op bescherming ????. Beschadigd voor het leven...

Kom Heere Jezus kom spoedig!
A
Wat moedig en moeilijk om je verhaal te delen. Ik wens je vrijheid, vrede en genezing toe! Heb net voor jou gebeden!
A
Wat een leven vol lijden , heel verdrietig , vooral als je niet wordt geloofd. Houd moed Mara, Jezus houdt van jou. Heel dapper dat je dit nu durft te delen.
Toon meer reacties (23)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Krijg onbeperkt toegang tot CIP.nl