Ds. W. Markus
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

24 november 2020 door Jeffrey Schipper

Ds. Markus wist niet of hij was uitverkoren: "Het was een kwestie van afwachten"

“Ik deed mijn best om netjes te leven. Of ik bij Gods kinderen hoor, was een kwestie van afwachten”, zegt ds. W. Markus. Gods uitverkiezing hield hem als jongere behoorlijk bezig. Totdat de hervormde emerituspredikant dit parkeerde. “Maar toen werd ik geraakt door het Evangelie. Het overkwam me.” In hoeverre moeten we afwachten of God ons bekeert? Zetten mensen de eerste stap of is het toch een kwestie van afwachten? CIP.nl zocht de predikant op naar aanleiding van zijn boek ‘Waarom geloof ik wél? - Over Gods verkiezing en jouw keuze’.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

‘Gods uitverkiezing was voor mij lange tijd een gesloten deur’, schrijft u. Wat bedoelt u hiermee?
“In de reformatorische gezindte krijg je veel dogmatiek mee die voor mijn besef vaak verdund werd tot de vraag of je wel of niet tot Gods uitverkoren kinderen behoort. Vaak werd er niet bij gezegd dat die groep uitverkorenen heel klein is, maar zo kwam de boodschap wel bij mij over. Vervolgens is het afwachten of je wel of niet bij die afgesloten groep hoort. Wie wel of niet bij de uitverkorenen behoort, ligt al vast. Vandaar dat mijn weg tot God stuitte op een gesloten deur.”

“Ik deed mijn best om netjes te leven. Of ik bij Gods kinderen hoor, was een kwestie van afwachten.”

Welke gevolgen had deze eenzijdige kijk op de uitverkiezing voor uw geloofsleven?
“Het was een kwestie van afwachten. Van huisuit was ik gewend om tamelijk netjes te leven. Bovendien hoorde je nog wel eens zeggen dat je niet wordt gestraft voor de zonde die je niet hebt gedaan. Dieper dan dat ging het niet. Als jongere besloot ik om al mijn vragen hierover maar te parkeren. Kortom, ik bonsde niet op die gesloten deur. Daar lag ik toen ook niet wakker van.”

Kreeg u later wel met slapeloze nachten te maken?
“Of die deur nu open of dicht was, er kwam een moment dat het Evangelie mij heel intens raakte. Tot in het diepst van mijn ziel. Mijn hart werd opengezet. Het overkwam me. Als een geschenk uit de hemel! Die gesloten deur ging meer en meer open. Pas toen ben ik tot het inzicht gekomen dat Gods eeuwige verkiezing voor mensen niet te begrijpen is. Alleen al omdat ik met geen mogelijkheid Gods eeuwigheid kon uitleggen. God heeft geen begin en geen einde. De Bijbel zegt dat God in verleden, heden en toekomst altijd Dezelfde is. Hierover nadenkend duizelt het mij.”

Was dat voor u reden om het hele gebeuren rondom uitverkiezing en eeuwigheid los te laten?
“Nee, want de spannende vraag naar de verhouding tussen Gods keuze en mijn keuze bleef mij bezighouden. Wel ben ik er vanuit een andere houding over gaan nadenken. Ik besefte meer en meer dat die verhouding een geheimenis blijft. Maar ik bleef zoeken naar het ‘waarom’ daarvan. En hoe het op geen enkele manier een noodlot is.”

"De zin van mijn boek is dat mensen het echt als een geheimenis gaan zien, zonder toch weer vast te lopen in een systeem dat alle ruimte voor je keuze in geloof wegdrukt."

De ene groep legt nadruk op een verkiezende God, met bijbehorende Bijbelteksten. En andere groep wijst vooral op onze verantwoordelijkheid en de oproep om ons te bekeren. Het klinkt als twee tegenstrijdige geluiden. Gaan deze twee groepen samen?
“Deze vraag gaat over dat geheimenis waar ik het zojuist over had. Een groep christenen probeert dat op te lossen door te stellen dat het uiteindelijk gaat om jouw keuze. Een andere groep stelt dat het niet om onze wil gaat, maar om de vraag of God jou kiest. In de Bijbel gaan deze twee gedachten hand in hand. Dus kennelijk is er in Gods eeuwige verkiezing zoveel ruimte dat mijn overgave aan Hem er wezenlijk toe doet, zonder afbreuk te doen aan de betrouwbaarheid van Gods eeuwige verkiezing. En die verkiezing doet ook geen afbreuk aan mijn verantwoordelijkheid om voor Hem te kiezen. Dit tegenstrijdige zullen we nooit logisch kunnen oplossen. Vanwege het ‘niveauverschil’ tussen Gods eeuwigheid en onze tijd kunnen we veilig geloven dat wat voor ons tegenstrijdig is, voor God niet tegenstrijdig hoeft te zijn. In mijn boekje gebruik ik een eenvoudig wiskundig voorbeeld om dat toe te lichten.”

Heeft het dan nog wel zin om het hierover te hebben en, in uw geval, om er een boek over te schrijven? Dit mysterie is blijkbaar niet op te lossen.
“De zin van dit gesprek en van mijn boek is dat mensen het echt als een geheimenis gaan zien, zonder geplaagd te worden door het gevoel dat ze tegenstrijdige dingen moeten aanvaarden, of toch weer vast te lopen in een systeem dat alle ruimte voor je keuze in geloof wegdrukt. Daarnaast zie ik in mijn eigen kringen een grote aarzeling om het woord ‘uitverkiezing’ überhaupt te gebruiken. Alsof het gevaarlijk is om daarover te (s)preken.”

Waarom is het een gevaar wanneer de uitverkiezing naar de achtergrond verdwijnt en niet of nauwelijks ter sprake komt?
“Als je van mening bent dat behouden worden uiteindelijk van jouw keuze afhangt verdwijnt de verwondering over Gods genade. Zo’n houding kan ook leiden tot verwarring als God even niet ‘aardig’ tegen je doet door je gebeden niet te verhoren en tegenslag toe te laten. Velen begrijpen dat niet, want zij hebben immers voor Hem gekozen. Daarna mag God zorgen voor een goed leven in deze tijd. Dan wordt God in plaats van een Verlosser van zondaren, een soort gratis therapeut, van wie je ook afscheid kan nemen als hij tegenvalt. De gedachte dat God ons al voor de grondlegging der wereld heeft uitgekozen geeft een steviger fundament. Dan weet je: dat ligt vast. Ik ben Zijn beminde kind! Ook als mijn gebed niet wordt verhoord.”

"Als je van mening bent dat behouden worden uiteindelijk van jouw keuze afhangt verdwijnt de verwondering over Gods genade."

Markus denkt aan zijn eigen vier kinderen. “Toen ze nog klein waren hadden we onze redenen om ‘nee’ te zeggen als ze bepaalde dingen vroegen. Dat leidde zo nu en dan tot boze reacties. Mijn vrouw zei een keer: als je het er niet mee eens bent, pak je je tandenborstel, pyjama en fiets je maar ergens anders naartoe. Eén van onze kinderen heeft dat een keer letterlijk opgevat. Dat was natuurlijk niet onze bedoeling. Ze blijven immers onze uitverkoren kinderen. Gelukkig bleek onze zoon bij één van onze vrienden te zitten”, vertelt Markus lachend.

Soms voelt het alsof ik met mijn christelijke opvoeding en omgeving een streepje voor heb ten opzichte van mensen die dat niet hebben.
“Dit is een heel moeilijke”, erkent de predikant. “En dat herken ik voor 100 procent. Jij en ik zullen daar niet uitkomen. God heeft Zijn goede redenen waarom wij het Evangelie hebben leren kennen en anderen niet. Meer weet ik er niet over te zeggen. Het benauwt mij ook wel eens. Op weg naar de kerk, wurmend tussen de mensen op het marktplein in Delft, zou ik het liefst tegen iedereen zeggen: ‘Kom, ga met ons en doe als wij.’”

U verwijst in uw boek naar een oude enquête waaruit blijkt dat 15 procent van de deelnemers het eens is met de stelling: ‘Gods verkiezing lijkt op een soort noodlot: je moet maar afwachten of je er wel of niet bij hoort.’ Wat zou u tegen deze groep willen zeggen naar aanleiding van uw ontdekkingen?
“Ik zou dan eerst de vraag stellen of ze moeten of willen afwachten tot God in hun leven ingrijpt. Als mensen ervan overtuigd zijn dat ze moeten afwachten, probeer ik uit te leggen dat er bij God echte ruimte is om voor Hem te kiezen. Wie zich gemakshalve achter het noodlot denken verschuilt, zou ik iets heel anders willen zeggen. In antwoord op de vraag of weinigen het Koninkrijk van God binnengaan, zegt de Heere Jezus: Strijd om in te gaan. Hij gaat dus niet op die vraag in, legt niets uit, maar doet een oproep. Hopelijk is er in een één-op-één gesprek ruimte voor zo’n oproep en om daarna samen in gebed te gaan.”

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Geloofszekerheid
- Er ligt een geestelijke bedekking over de Biblebelt
- Gerco bad als kind iedere dag om een nieuw hartje: "Ik wilde huilen om mijn zonden, want zo moest het"
- "Het verbaast mij dat steeds meer christenen de uitverkiezing ontkennen"
- De vijf voornaamste 'ja-maars' van christenen ontmaskerd
- Waarom Jezus zegt dat 'velen zijn geroepen en weinigen uitverkoren'
Meer over Geloofszekerheid »

Klik hier om het boek van ds. W. Markus te bestellen

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

Prachtig artikel! Of mijn lieve …. (vul voor jezelf zelf maar in) gered zal worden, is voor mij niet een kwestie van angstig afwachten: zou God hem wel willen hebben of heeft Hij in de eeuwigheid misschien niet aan hem gedacht? Omdat God wil, dat alle mensen behouden worden, bid ik om zijn redding. Wat bid ik dan? Ik bid niet: ‘Here God, laat hem in alle vrijheid een keuze maken en zich bekeren.’ Neen, dat is te weinig. Ik ga recht op mijn doel af. Ik bid de Here kortweg voor hem: ‘Here, redt hem!’