Almatine Leene en Wim van Vlastuin
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

03 november 2020 door Redactie

HHK-hoogleraar schrijft brief aan vrouwelijke dominee: ‘Ik was geschokt’

Dr. Almatine Leene is de eerste vrouwelijke predikant ooit binnen de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt (GKv). Veel christenen zijn van mening dat een leidinggevende positie in de kerk alleen voor mannen is weggelegd, onder wie prof. dr. Wim van Vlastuin. Leene en de hersteld hervormde predikant starten deze week een briefwisseling op CIP.nl. In de zes brieven kijken de broeder en zuster in elkaars hart. Het openingswoord is aan Van Vlastuin.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Dag Almatine,

Het is alweer meer dan vijf jaar geleden dat we elkaar ontmoetten in het Amerikaanse New Brunswick. We waren toen allebei op een conferentie van de International Reformed Theological Institute over ethiek. Nu zie ik dat je bij mij in de buurt komt wonen. Hattem is maar enkele kilometers fietsen vanaf Wezep. Dat zou een gelegenheid kunnen zijn om onze inhoudelijke gesprekken te vervolgen.

Eerlijk gezegd was ik drie jaar geleden geschokt. De vraag kwam sterk op mij af: ‘Wat blijft er over van de orthodoxie in ons land?’

Ik heb wel een thema waar ik heel graag met jou over van gedachten zou wisselen. Je voelt al wel aan waar ik op doel, namelijk het feit dat jij de eerste vrouwelijke predikant van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt hoopt te worden. Eerlijk gezegd was ik drie jaar geleden geschokt toen deze denominatie drie jaar geleden in een enkele synodevergadering alle ambten openstelde voor de vrouw. De vraag kwam sterk op mij af: ‘Wat blijft er over van de orthodoxie in ons land?’

Laat ik toelichten hoe ik in de kerk van Jezus Christus sta. Intuïtief en dieper dan mijn diepste bewustzijn wil ik gewoon katholiek zijn. Dat heb ik altijd gehad en dat heeft enkele jaren geleden geleid tot mijn boek Katholiek vandaag. Een gereformeerd gesprek over katholiciteit. Daarin is dat intuïtieve voor mij veel meer concreet en bewust geworden.

Deze katholieke gezindheid betekent dat we naar het Woord van God luisteren in gemeenschap met de kerk van alle tijden en plaatsen. Ik heb dat geheel van de kerk nodig om tot de beste uitleg van Gods Woord te komen. Ik ben zelf een klein radertje in die grote gemeenschap, ik heb mijn eigen vooroordelen en beperkte verstaanskader, mijn eigen culturele bril waardoor ik de Schrift lees, enzovoorts. Ik besef ook dat ik niet als eerste of als enige de Geest heb gekregen om de levende stem van mijn Meester te verstaan.

Uiteraard erken ik dat schriftuitleg sporen draagt van de culturele context, maar het lijkt mij katholiek om de Schrift altijd als een tegenover in elke cultuur te verstaan.

Vanuit het besef van mijn eigen beperktheid ben ik bij voorbaat geneigd om mijn eigen inzicht te relativeren en bij te stellen. Ik heb dat al op tal van punten gedaan. En ik hoop dat het mijn leven lang door zal blijven gaan. De grondvraag in dit proces is voor mij steeds of een bepaald inzicht past in het getuigenis van de Schrift.

Zo heb ik gekeken naar jouw verklaring over de vrouw in het ambt. Heb ik de Schrift altijd verkeerd gelezen op dit punt? Is het mogelijk de Schrift ook anders te interpreteren? Het zou een katholieke verrijking zijn om vandaag nieuwe perspectieven aan de Schrift te ontlenen om zo meer van de volheid in Christus te verstaan.

Maar het lukt mij niet om jouw perspectief mee te maken. Als ik goed luister, is jouw voornaamste argumentatie dat de noties van de Schrift op dit punt cultuurbepaald zijn. Daarin hoor ik dat onze exegese van Bijbelse noties niet verschilt, maar dat deze noties volgens jou in onze cultuur een andere duiding moeten krijgen.

Hier wringt de schoen naar mijn besef. Uiteraard erken ik dat schriftuitleg sporen draagt van de culturele context, maar het lijkt mij katholiek om de Schrift altijd als een tegenover in elke cultuur te verstaan. Volgens Augustinus is de Schrift onze grootste tegenstander. Zo beleef ik het ook. De Schrift is voor mij een geweldige leeuw waar ik mij beter koest bij kan houden om er niet door verpletterd te worden. Het lijkt wel of jij van de Schrift een pasgeboren poesje maakt dat je op schoot neemt om te aaien.

Zou het werkelijk zo zijn dat wij in onze cultuur eindelijk door de Geest op deze eeuwenlange beperkte inzicht worden gewezen?

Hoe bepaal jij wat cultureel bepaald is in de Schrift? Is de boodschap van de schepping ook door de cultuur bepaald? En de boodschap van de verzoening? En Jezus’ leer van de eeuwige straf? Zou Jezus identificatie met de Vader ook een vorm van cultureel spreken kunnen zijn? En zou het geloof in de opstanding van Christus niet een bepaalde vorm van beeldspraak zijn?

Zou het werkelijk zo zijn dat de kerk zich tweeduizend jaar niet bewust is geweest van de cultuurbepaaldheid van de mannelijke ambtsdrager en dat wij in onze cultuur eindelijk door de Geest op deze eeuwenlange beperkte inzicht worden gewezen? Is dit enkelvoudige beroep op de Geest eigenlijk geen doperse trek?

Je begrijpt dat dit schrijven niet persoonlijk is bedoeld, maar ik zou graag over deze aangelegen zaak met je van gedachten wisselen. Wijs mij gerust op mijn gebrek aan katholiciteit.

In uitzien naar je reactie,

Wim van Vlastuin

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Vrouw in de kerk
- Mogen vrouwen preken? Dit zijn de voors en tegens!
- Dr. Bert Loonstra: "Logisch dat Paulus zei dat vrouwen moeten zwijgen"
- Vrouwen in het ambt? Dit zegt de Bijbel volgens Stefan
- Vrouwen moeten hun mond houden
- Vrouwen moeten zich onderwerpen aan hun man: hoe zit dat eigenlijk?
Meer over Vrouw in de kerk »

Briefwisseling vrouw in ambt
- Vrouwelijke dominee reageert op brief: ‘Focus op zwijgteksten doet Bijbel te kort’
- Hoogleraar reageert op brief vrouwelijke dominee: ‘Jezus riep geen vrouwen tot apostel’
- Slotbrief hoogleraar aan vrouwelijke dominee: ‘Het is mij niet gelukt om jouw uitleg te volgen’
- Vervolgbrief van vrouwelijke dominee: ‘Ik laat mij leiden door de Bijbel, niet door de cultuur’
- Slotbrief vrouwelijke dominee: ‘Winst dat je hebt ontdekt dat ik de Bijbel serieus neem’
Meer over Briefwisseling vrouw in ambt »

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

Goed initiatief. Ik ben benieuwd naar het vervolg...
C
Heel erg interessant.. ook ik ben benieuwd naar het vervolg. De vragen die in deze brief gesteld worden zijn ook de vragen die mij bezighouden op dit gebied.
K
1 Timotheus 2:11 Een vrouw moet zich rustig, in alle onderdanigheid, laten onderrichten,

12 maar ik sta niet toe, dat een vrouw onderricht geeft of gezag over de man heeft; zij moet zich rustig houden.



13 Want eerst is Adam geformeerd, en daarna Eva.



De Apostel Paulus geeft hier de reden aan van het waarom ?

Het kan dus nooit cultuurgebonden zijn.

Wij weten wie Gods scheppingsorde onderuit wil halen, wellicht is het ook een teken van de tijd.

Toon meer antwoorden (1)
Toon meer reacties (34)