Ferd Grapperhaus
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

16 september 2020 door Patrick Goede

Minister Grapperhaus verliet de kerk: "Soms voel ik mij een zondig jongetje als ik niet in de kerk zit"

"Vroeger was een preek van de pastoor vooral een donderpreek en ik denk dat ik dat als jonge jongen nooit helemaal begreep", vertelde Ferd Grapperhaus, de minister van Justitie en Veiligheid, deze week in het EO-programma Adieu God? Voor dit programma ontmoet Tijs van den Brink BN'ers die ondanks hun christelijke opvoeding de kerk vaarwel zeiden. Hoewel Grapperhaus zichzelf nog altijd gelovig noemt, belijdt hij dat geloof niet meer in de kerk. "Soms voel ik mij een zondig jongetje als ik niet in de kerk zit."

De ontmoeting met Tijs heeft plaats in de kerk waar Grapperhaus als kleine jongen kwam: Ons' Lieve Heer op Solder. Inmiddels een museum op de Wallen. "Deze kerk heeft diepe indruk op mij gemaakt. Ook omdat ik dan achterin bij mijn vader in de auto zat en we over de Wallen reden. Ik was een jaar of acht en vroeg: 'Wat zijn al die rode lichten?' Dat legden mijn ouders mij, zoals dat toen nog ging, uiterst omslachtig uit. Maar de sfeer is hier ook echt heel bijzonder."

CIP+ logo

Wil je verder lezen?

Dit artikel is speciaal geschreven voor CIP+ leden! Word ook lid en lees gelijk verder!

Start je gratis maand Inloggen
Klik hier om de uitzending met minister Grapperhaus terug te kijken

Reacties

‘Het jodendom, de islam en het christendom hebben heel veel gemeen. Die verhalen zijn voor een groot deel hetzelfde’. ‘Ik denk niet dat mijn (overleden) vrouw nog ergens is’. Ik waardeer minister Grapperhaus om zijn openhartigheid en omdat hij zich in dit vraaggesprek zo kwetsbaar opstelt. Hoezeer heeft óók hij (net als wij allen) de Heilige Geest nodig, Die ons mensen verlicht, bekeert en vernieuwt, Die ons leert geloven, hopen en liefhebben. Hoezeer gun ik hem een beslissende ontmoeting met Jezus Christus, Die ook voor hem gestorven is!
Hulde aan Ferd Grappenhaus dat hij dit wilde delen. Alleen zegt hij dat het uiteindelijk allemaal op hetzelfde uit komt nl: gemeenschapsgevoel. Alsof de kerk een vereniging, club of gezellig samenzijnsgevoel zou zijn. Nou nee, we houden niet elkaars handen vast (en dat in coronatijd) en zingen cumbaya. Het middelpunt was en is (als het goed is) nog steeds dat de Zoon van God in de vorm van Jezus Christus naar de aarde gezonden is (joh. 3:16) om plaatsvervangend voor onze zonden aan het kruis te sterven. Zo groot was de liefde van de Vader.
c
Hoop voor deze man dat hij Jezus toch nog gaat ervaren als zijn enige verlossing voor al zijn zonde. Dat hij het bruiloftskleed van Jezus mag dragen. en niet de persoon is die buiten de zaal geworpen wordt.
Toon meer reacties (3)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Download hier al onze gratis e-books + achtergronden!