Samuel Lee
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

20 juli 2020 door Jeffrey Schipper

Theoloog des Vaderlands wil af van Hollywood-christendom: "Tijd voor een nieuw verhaal"

“Wie daar een kerk start, moet succesvol zijn. Hoe groter de getallen, hoe meer succes”, zegt Samuel Lee. In het ‘nieuwe christendom’ van de Theoloog des Vaderlands is geen plaats voor degelijk ‘Hollywood-christendom’. In zijn boek ‘Verlangen naar een nieuw christendom’ publiceert Lee onder meer een lijst van 20 kenmerken waaraan het door hem verlangde christendom aan zou moeten voldoen. “Het wordt tijd voor een nieuw verhaal.”

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

In je ‘oude christendom’ ontmoette je veel mensen die gekwetst en verward zijn geraakt. Wat bedoel je daarmee?
“Ik herinner mij een vrouw die haar huis verkocht om een groot deel van haar opbrengst aan de kerk besteedde om een nieuw kerkgebouw mogelijk te maken. Dan hebben we het over tienduizenden euro’s. Na een echtscheiding raakte deze vrouw haar huis kwijt en moest ze aankloppen bij de Voedselbank. Geen enkel mens uit haar kerk kwam op het idee om haar op te zoeken en te vragen hoe het met haar gaat. Dit soort verhalen maken mij kwaad en gebeuren vaak in de charismatische wereld. Deze vrouw is haar vertrouwen in de kerk en christenen voor een groot deel kwijtgeraakt.”

"Wie een kerk start, moet succesvol zijn. Hoe groter de getallen, hoe meer succes. Verkoop je een bestseller? Dan heb je het gemaakt!"

Hebben dit soort verhalen ook te maken met het leiderschapsmodel in de pinksterbeweging?
“Meestal heeft het wel mee te maken”, antwoordt Lee. “Het leiderschapsmodel is gebaseerd op een piramidesysteem. Piramiden worden niet voor niets grafstenen van de farao’s genoemd. Ik spreek uit ervaring. Ook ik was een ‘piramideleider’.”

Nu wil je niet meer een ‘piramideleider’ zijn. Wat ging daaraan vooraf?
“Ik droomde van een kerk van minstens 20.000 leden, beïnvloed door pinkstergroeperingen in de Verenigde Staten.” Samuel stapt op van zijn plek om een editie uit 2004 van het charismatische magazine Ministries Today te pakken. Op de cover staat hij groot afgebeeld. “Dit was de eerste keer dat ik op de voorkant van een magazine terechtkwam. Ik keek ook enorm tegen charismatische kerkleiders op. ‘Is dit nu wat ik wil, als christelijke celebrity door het leven gaan en zoveel mogelijk verkondigen hoe God mij en mijn kerk gebruiken wil?’ Die vraag speelde zich steeds vaker af in mijn hoofd. Achteraf zie ik in dat proces de leiding van de Heilige Geest.”

In je boek schrijf je over een grote hunkering naar massabijeenkomsten en grote groepen mensen die tot bekering komen in de pinksterbeweging. Hoe kan het dat dit mooie verlangen niet altijd afkomstig is uit de goede bron?
“Als je je verdiept in de geschiedenis van het christendom, ontdek je generaliserend gesproken al snel dat de Grieken van het christendom een filosofie hebben gemaakt. De Romeinen hebben ons geloof vervolgens gepolitiseerd. Later komt het christendom terecht in Amerika. Daar wordt het geloof vermengd met kapitalisme, een hang naar succes en de Hollywood-industrie. Kortom, de Amerikaanse cultuur is het christendom binnengedrongen. Dit geldt met name voor de charismatische en evangelische beweging, die in Amerika heel succesvol is. Wie daar een kerk start, moet succesvol zijn. Hoe groter de getallen, hoe meer succes. Verkoop je een bestseller? Dan heb je het gemaakt!”

Wat wil je absoluut niet meenemen van je ‘oude christendom’ naar een ‘nieuw christendom’?
“Dogma’s zoals het geven van tienden. Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet tegen het geven van tienden. De kerkelijke gemeente die ik bezoek heeft ook geld nodig. Maar in de pinksterbeweging wordt te vaak hardop gezegd dat je God besteelt wanneer je niet 10 procent van je inkomen aan de kerk afstaat. Dat gaat er bij mij niet in. Gods richtlijnen zijn niet bedoeld om te manipuleren. Als je een deel van oude testament gebruikt om mensen schuldgevoel angst te geven, dat niet je ook andere delen van oude testament ook navolgen, dus niet selecteren, of volg je alles of hanteer je de genade van God door het geloof in Jezus Christus”

"‘Je moet gewoon geloven’, is vaak het antwoord op een oprechte geloofsvraag. Vervolgens worden onze christelijke vriendschappen gebaseerd op doctrines."

Is een christendom zonder dogma’s realistisch en überhaupt de bedoeling? Bovendien gaat elke nieuwe beweging toch gepaard met nieuwe regels?
“Wij mensen hebben grenzen nodig. Zo heeft God ons gemaakt. Daarom heb ik mijn droom aan het einde van mijn boek in twintig punten uiteengezet. Maar het kan niet zo zijn dat de manier waarop wij in het geloof staan, de ander pijn doet of uitsluit. Op het moment dat we onze regel boven Gods wet stellen, verdwijnt Zijn liefde en barmhartigheid uit beeld.”

Merk je dat we ook elkaar als christenen uitsluiten?
“Ja, absoluut! Stel je voor dat ik worstel met geloofsvragen over hemel en hel. Als je als christen jezelf openstelt heeft dat in de meeste gevallen negatieve consequenties. Je vraag wordt niet serieus genomen of je wordt zelfs uitgesloten. ‘Je moet gewoon geloven’, is vaak het antwoord op een oprechte geloofsvraag van een christen die twijfelt. Vervolgens worden onze christelijke vriendschappen gebaseerd op doctrines.”

Hoe gaan we in het ‘nieuwe christendom’ dat jij voor ogen hebt om met geloofsvragen van twijfelende christenen?
“Door jezelf in de schoenen van een ander te verplaatsen. Elke vraag telt en elke twijfel moet serieus genomen worden. Voordat de coronacrisis aanbrak ontmoette ik hier regelmatig jongeren uit andere kerken. Ze worstelen met allerlei geloofsvragen en staan op het punt om het geloof vaarwel te zeggen. Ik neem meer dan een uur de tijd om naar ze te luisteren. Helemaal aan het einde van het gesprek geef ik mijn mening. De meesten gaan met een glimlach de deur uit, omdat ze zich gehoord voelen. Dat zouden we als christenen meer moeten doen! We zouden onze worstelingen moeten delen zonder veroordeeld te worden door een broeder of zuster.”

Er is een groep christenen die veel waarde hecht aan dogma’s. Andere christenen zien het Evangelie pas echt doorbreken wanneer dogma’s worden losgelaten. Hoe houden we elkaar vast?
“Ik kies ervoor om mezelf geen liberale of conservatieve christen te noemen. Ik ben ‘gewoon’ Samuel Lee en probeer Jezus te volgen. Daar hoort bij: de sterke punten van elkaar benoemen. Ik heb veel respect voor traditionele kerken, omdat deze christenen in een seculiere wereld blijven vasthouden aan hun normen en waarden. Dat waardeer ik! Tegelijkertijd daag ik hen uit om te blijven nadenken over ‘vrouw in ambt’ en ruimte voor LHBT’ers. Waardering gaat hand in hand met broederlijke kritiek.

Dit geldt ook voor mijn liberale broeders en zusters. Gelukkig zijn er liberale christenen die conservatieve geloofsgenoten respecteren, maar anderen zijn zo extreem in hun geloofsopvattingen dat zij in de naam van Gods liefde tóch andere christenen uitsluiten. Daar wil ik voor waken. Liberale christenen hebben een groot, sociaal hart voor gerechtigheid. Maar soms zijn ze hier zo fanatiek in, dat ze ongemerkt bitter worden richting conservatieve christenen.”

"Het laatste wat ik wil is over dertig jaar een prominente leider van een snelgroeiende kerk zijn."

Je citeert een bekende uitspraak van Jezus in je boek: ‘Er is geen grotere liefde dan je leven geven aan je vrienden.’ Hoe komt dit in het nieuwe christendom tot uiting?
“Een simpel voorbeeld is een gescheiden vrouw welkom heten aan de avondmaalstafel. We sluiten mensen te gemakkelijk uit. Waarom zouden we een christen met een andere seksuele geaardheid dan de hetero weigeren, zijn alle heteroseksuele christenen dan zo heilig?”

Een paar jaar geleden werd Enis Odaci, voorzitter van Stichting Humanislam, aan Lee voorgesteld. “Ik kreeg te horen dat hij oprecht geïnteresseerd is in christenen. Bij evangelische en charismatische kerken kwam hij niet binnen vanwege zijn islamitische achtergrond. ‘Wil je hem ontvangen?’, werd mij gevraagd. Vervolgens hebben Enis en ik elkaar gebeld en bezocht hij onze kerk. Later spraken we door in een Turks restaurant. Daar bood hij zijn excuses aan. ‘Ik had een verkeerd beeld van charismatische christenen en nu heb ik iets heel anders gezien’, waarna ik zei: ‘En ik wil jou vergeving vragen namens alle kerken die je hebt benaderd en waar je niet welkom was.’ Sindsdien zijn we dikke vrienden!”

Stel: we spreken elkaar over dertig jaar opnieuw. Hoe zou het christendom er dan uit moeten zien?
“We zitten op dit moment in een stille Reformatie, een hele andere Reformatie dan 500 jaar geleden. En ik denk dat corona die Reformatie heeft versneld. Ik zie dat kerken met verschillende tradities en denominaties elkaar veel meer opzoeken dan voorheen. We worden er min of mee toe gedwongen. Dat gevoelige kwesties zoals racisme ook in de kerk bespreekbaar zijn hoort ook bij die nieuwe Reformatie. Dat had ik vijf jaar geleden niet kunnen denken. Ik hoop dat die ontwikkelingen doorzetten.

Verder zie ik wel hoe het christendom er over 30 jaar uitziet. Grote ambities heb ik niet meer. Geloof mij, ik heb mijn best gedaan om de makers van het boek ‘Verlangen naar een nieuw christendom’ ervan te overtuigen dat ik mijn gezicht niet op de cover hoeft. Toch is het volgens mijn uitgever, als Theoloog des Vaderlands beter om toch mijn foto op de cover te staan. Maar het laatste wat ik wil is over dertig jaar een prominente leider van een snelgroeiende kerk zijn.”

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand
Klik hier om het boek van Samuel Lee te bestellen

Reacties

J
Mooi en eerlijk stuk.

Ik proef in de woorden van Samuel het verlangen om puur Jezus te volgen. Met alles wat daarbij komt kijken. Niet uit eigen belang, maar tot Zijn eer.

En dat is, vanuit de wereld gezien, waarin het om aanzien, grote getallen, macht en rijkdom gaat, een dwaze keuze.

Probeer hier maar eens een weg in te vinden.

Laten we beginnen om met elkaar en voor elkaar te bidden op deze Weg, voor deze Waarheid in dit Leven!

Bless

r
wat ik onbegrijpelijk vind is dat kerken een geintereseerde islamiet weigeren. Het is toch een wonder dat zoiets voorkomt. Dat is nu net waar ik echt enthousiast van kan worden. Net als Jezus..
S
Met alle respect en waardering: de PKN heeft alles al waar Samuel Lee naar streeft: behoudende christenen en liberale christenen onder één vlag, geen dogma's en geen schrijnende kwesties inzake geld.
Toon meer reacties (3)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen