Judith Stoker
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

25 juni 2020 door Judith Stoker

Dit is één van de belangrijkste medicijnen (ook in coronatijd)

Kinderen zijn over het algemeen goed in troost ontvangen. Een kind dat gevallen is, rent naar huis, wordt door een volwassene opgepakt en laat zich troosten. Ergens onderweg richting volwassenheid raken we onze onbevangenheid om ons te laten troosten kwijt. Het zal deels met de opvoeding te maken hebben en met de cultuur. Huilen in het openbaar doe je toch minder snel, dus huil je als je alleen bent. Niemand die je troost. Er kan een bepaalde schaamte op huilen of andere emoties liggen. Alsof verdriet een uiting van zwakte of emotionele labiliteit is.

CIP+ logo

Wil je verder lezen?

Dit artikel is speciaal geschreven voor CIP+ leden! Word ook lid en lees gelijk verder!

Start je gratis maand Inloggen

Rouw
- Bert bad om genezing doodzieke zoon Jarnoud: "Hij wilde niet beter worden, hij wilde naar God toe"
- Willy raakte God kwijt nadat ze haar man verloor: "Ik zette Hem buiten de deur"
- Willy leerde na overlijden man weer genieten van het leven: "Ik voelde me schuldig"
- Na het sterven van zijn zoon zag Bert iets belangrijks over het hoofd
Meer over Rouw »

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Bekijk onze abonnementen.