Mark en Elsa Eikema
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

30 april 2020 door Jeffrey Schipper

Mark en Elsa verlieten de kerk: "De kerk is voor ons geen afgebakend evenement"

Steeds meer christenen vinden het lastig om kerk en geloof te combineren. Dit geldt ook voor Mark en Elsa Eikema. Jarenlang waren ze betrokken kerkgangers. Nu zijn ze kerkloos. Het laatste wat zij willen is de kerk in een negatief daglicht plaatsen. Namens de beweging De Kerklozen is het hun verlangen om christenen aan het denken te zetten, zodat de kern van ons geloof niet uit beeld verdwijnt. Onlangs waren zij te gast in de CIP Podcast.


Ongeveer tien jaar geleden sloten Mark en Elsa zich aan bij een gereformeerd-vrijgemaakte kerk in Utrecht. “Een tijd lang hebben we ons heel actief voor deze kerk ingezet”, vertelt Mark. “Zo maakten we muziek en schreven mee aan het jaarthema. Het was leuk om op die manier betrokken te zijn met de gemeente. We zijn ook veel bezig geweest met missionaire activiteiten en het coachen van mensen daarin. Op een gegeven moment begonnen we ons eigen project.”

Toen vond er een verschuiving plaats. “We woonden in de Utrechtse wijk Overvecht, een wijk met veel problemen. Achter ons huis stond een schooltje leeg en daar hebben we een buurthuis van gemaakt. Voor ons heeft dit alles te maken met wat het Evangelie betekent. Dat mag je zien over een soort roeping om het koninkrijk van God vorm te geven. Daar kwamen mensen bij elkaar en veranderden mensenlevens. Er gebeurden fantastische dingen.”

Mark vervolgt: “Op een gegeven moment merkten we dat er afstand ontstond tussen wat wij lokaal voor en met onze mensen deden en hoe er vanuit onze gemeente tegenaan werd gekeken. Vooropgesteld, we kregen veel positieve reacties. Mensen zetten zich actief voor het buurthuis en steunden ons financieel. Maar we kregen ook andere reacties. We merkten dat mensen hun leven lieten vollopen met kerkelijke activiteiten en vergaderingen. Kortom, er ontstond verwijdering.”

Elsa vult aan: “Wat anderen als ‘kerk’ definiëren, zagen wij steeds minder als ‘kerk’. Voor ons ontstond ‘kerk’ in dat buurthuis. Voor ons werd de ‘kerk’ minder een plek waar je naartoe gaat om vervolgens weer terug naar huis te gaan. ‘Kerk’ werd voor ons een leefstijl. Zonder generaliserend te spreken, is de ‘kerk’ voor anderen een meer afgebakend evenement. Het gevolg was dat we steeds minder kerkdiensten bezochten. Preken en samen zingen vormen voor ons een te dunne basis als het gaat over kerk-zijn.”

CIP+ logo

Wil je verder lezen?

Krijg onbeperkt toegang tot CIP.nl

Start je gratis maand Inloggen

CIP Podcast
- Maximaal 30 kerkgangers: goed idee of overdreven? - CIP Podcast
- Rikko Voorberg wil vluchtelingen naar Nederland halen: goed idee? - CIP Podcast
- Jezus als vrouw in nieuwe versie The Passion: goed idee? - CIP Podcast
- Moeten kerken het kerkbesluit van Grapperhaus negeren? - CIP Podcast
- Andries Knevel: "Voor het eerst weet de CGK het niet meer" - CIP Podcast
Meer over CIP Podcast »

Reacties

M
Dank voor het interview, Jeffrey!

P
Uit mijn hart gegrepen! Dat is ook de boodschap in het nieuwe boek van Frits Rouvoet 'U ook hier!' over het werk van Brightfame op de Wallen. Hier een citaat: 'In de gemiddelde kerk staat de zondagse eredienst centraal. Maar eigenlijk gaat het daar niet om. Het gaat erom dat je als kinderen van God midden in de maatschappij staat om het Koninkrijk van God zichtbaar te maken. De kerntaak van de kerk is de opdracht om naar buiten te gaan en vanuit de eenheid in Christus de wereld in te trekken.'
Eindelijk een ander geluid, een andere kijk op Christelijk leven.

Idd Jezus zond ons naar BUITEN
Toon meer reacties (1)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen