Herman
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

08 april 2020 door Herman van Wijngaarden

Herman van Wijngaarden merkt op dat het gezag van de Bijbel steeds meer afneemt

‘Waar staat dat?’ Uit mijn tijd op de Evangelische Hogeschool (EH), inmiddels alweer bijna veertig jaar geleden, herinner ik me dat dat een gevleugelde uitspraak was. In een discussie moest je laten zien op welk bijbelgedeelte jouw bewering gebaseerd was, anders had je geen recht van spreken.


Tegenwoordig hoor ik die vraag niet zoveel meer – niet onder jongeren, maar ook niet onder ouderen. Of iets in de Bijbel staat, is een vraag die ons minder dan vroeger bezighoudt. De vraag is nu veel meer of iets goed voelt.

 

Schaduwkanten

Nu ben ik me ervan bewust dat de manier van discussiëren op de EH destijds zijn schaduwkanten had. We waren er goed in om elkaar met bijbelteksten om de oren te slaan. De Bijbel werd soms misbruikt om de tegenstelling te zoeken, in plaats van de verbinding (al gingen we in de praktijk heel harmonieus met elkaar om, dat dan weer wel).

CIP+ logo

Wil je verder lezen?

Krijg onbeperkt toegang tot CIP.nl

Start je gratis maand Inloggen

Herman van Wijngaarden
- "Ik ben homo én ik doe homo, alleen tot een bepaalde grens"
- Herman van Wijngaarden schrijft open brief aan single homo's: "Men begrijpt ons niet meer en wíl ons niet meer begrijpen"
- "In het Nieuwe Testament heeft Jezus het meer over geld dan over seksualiteit"
- In de kerk lijkt het huwelijk de enige manier om gelukkig te worden
- Herman van Wijngaarden vraagt zich af hoe we als christenen omgaan met een zondige levensstijl
Meer over Herman van Wijngaarden »

Reacties

G
Dankjewel Herman. Ik voel dit helemaal met je mee. Ook wij die de heilige Geest ontvangen hebben, zijn nog lang niet volmaakt en we kennen God maar ten dele. We kunnen daarom niet zonder de openbaringen en regels in het Woord. Het is van groot belang dat we de balans van Woord en Geest bewaren. Waar die balans ontbreekt, lijdt de kerk schipbreuk. Ik ben dankbaar dat ik elke dag in de bijbel mag lezen. Het houdt mij scherp en ik leer nog elke dag.
De afgelopen drie jaar heb ik bij het lezen uit de Bijbel gebruik gemaakt van twee Bijbelstudieboeken: ‘Een kwestie van elke dag’ en ‘En nu de Bijbel!’.

Voor deze twee ‘jongerendagboeken’ had ik ongeveer drie jaar nodig. Ik maakte er bijna elke dag gebruik van. Heel de Bijbel kwam aan bod. Ook tegendraadse Bijbelgedeelten. Jeugdleiders en predikanten werkten er aan mee. Misschien waren ze daarom wel zo inspirerend. Ook voor mij als oudere. Ik zag er 's morgens altijd weer naar uit – naar m’n stille tijd met God. (Dank je wel, Herman!)
Wanneer ik praktisch iedere ochtend m’n Bijbel neem om daaruit te lezen, bid ik eerst of de Here mijn verstand zal verlichten en mijn hart zal verwarmen en vullen. Ik vraag dit heel bewust in de naam van onze Verlosser Jezus Christus.

Wanneer ik dan het gelezen stukje overpeins, spelen (vaak onbewust) de volgende vragen mee: ‘Is er een belofte, waarop ik beslag kan leggen? Is er een bevel, dat ik moet gehoorzamen? Is er een zonde, die ik moet opgeven? Is er een waarheid, die ik moet leren? Is er een waarschuwing, waarop ik acht moet geven?'
Toon meer reacties (13)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen