Matthijs Vlaardingerbroek
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

29 januari 2020 door Matthijs Vlaardingerbroek

Johannes beschrijft 3 geloofsfasen: is de evangelische beweging in de jongerenfase blijven steken?

De apostel Johannes beschrijft in zijn eerste brief drie geloofsfasen. Hij zegt in 1 Johannes 2: 12-14, “Ik schrijf u, kinderen, dat uw zonden vergeven zijn ter wille van zijn naam. Ik schrijf u, vaders, dat u Hem kent die er was vanaf het begin. Ik schrijf u, jonge mannen, dat u de boze overwonnen hebt. Kinderen, ik schrijf u dat u de Vader kent. Ik schrijf u, vaders, dat u Hem kent die er was vanaf het begin. Ik schrijf u, jonge mannen, dat u sterk bent. Gods woord woont in u en u hebt de boze overwonnen.” (Willibrord vertaling)

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Het lijkt alsof we hier drie geloofsfasen zien: kinderen, jongeren, vaders. Drie fasen die niet verbonden zijn aan leeftijd. Fasen die op zich alle drie goed zijn, maar die tegelijkertijd schadelijk kunnen worden, als je in de eerste twee fasen te lang blijft steken. Kijkend naar de evangelische beweging zou je kunnen stellen, dat wij helaas in de jongerenfase zijn blijven steken.

Kijkend naar de evangelische beweging zou je kunnen stellen, dat wij helaas in de jongerenfase zijn blijven steken.

Blijven steken in de jongerenfase
Johannes heeft een aantal mooie dingen over deze fase te zeggen. In de jongerenfase ben je sterk, woont Gods woord in je en heb je de boze overwonnen.

Sterk zijn: Als evangelische christenen voelen wij ons vaak sterk en triomfantelijk. Kijk maar eens naar de inhoud van de favoriete (Opwekkings)liederen, die wij binnen de evangelische beweging zingen.

Gods woord in je: Binnen de jongerenfase woont Gods woord in je. Als evangelische christenen leggen we veel nadruk op de Bijbel als woord van God en moedigen we mensen aan om niet alleen de Bijbel te lezen, maar tevens ‘op Gods woord te gaan staan.’ De term ‘Gods Woord zegt…’ is ook iets wat veel gebruikt wordt.

Strijdbaar: Daarnaast is de jongerenfase ook een strijdbare periode. Als evangelische christenen hebben we altijd wel een goed doel om voor te strijden. Er zijn zaken om niet alleen voor, maar ook tegen te bidden. We doen massaal mee aan sponsorlopen en zetten ons strijdlustig in voor de ander.

De schaduwkant van onze sterke kanten
Johannes beschrijft de jongerenfase met drie sterke eigenschappen. Het nadeel van elke sterke eigenschap is, dat deze eigenschap automatisch ook een schaduwkant heeft. Des te krachtiger de eigenschap, des te krachtiger de schaduwkant. Zo ook in de evangelische beweging…

Omdat
we het boze niet in onszelf (persoonlijk of collectief) kunnen herkennen, projecteren we het op iemand (persoonlijk of collectief) buiten ons.

Sterk zijn: De schaduwkanten van sterk zijn is dat je niet meer zwak kunt zijn. Of dat je sterk zijn vertaald als ‘groot’ zijn, met al snel de tienerachtige vraag: “Wie heeft de grootste?” Het gevolg van deze schaduwkant is onder andere dat je soms met een tienerachtig leiderschap te maken kan krijgen, dat meer gericht is op het persoonlijke en collectieve succes dan op het belang van het Lichaam van Christus in een stad of regio.

Gods woord in je: Ook het feit dat ‘Gods woord in je woont’ heeft vreemd genoeg een of meerdere schaduwkanten. Bijvoorbeeld als je Gods woord gaat verwarren met je eigen theologische overtuigingen en deze twee vermengd raken. Een gevolg hiervan is bijvoorbeeld het in stand houden van een verdeelde kerk, omdat wij onze persoonlijke overtuiging van de waarheid belangrijker vinden dan onze gezamenlijke eenheid. Een ander gevolg van de vermenging van Gods woord met onze eigen theologische overtuiging is een afgebakend zwart/wit denken, dat weinig tot geen ruimte meer overlaat voor twijfel, voor vragen en dus voor groei.

Strijdbaar: Zelfs de kracht ‘je hebt de boze overwonnen’ draagt helaas een schaduwkant met zich mee. Het is voor ons in het schaduwgedeelte niet altijd even helder wie of wat het boze meer is. Bij gebrek aan zelfinzicht is het boze namelijk altijd buiten ons. Omdat
we het boze niet in onszelf (persoonlijk of collectief) kunnen herkennen, projecteren we het op iemand (persoonlijk of collectief) buiten ons. Ergens buiten ons is dus het boze, waar we tegen moeten vechten. Combineer dit met onze onbewuste angst voor geloofsonzekerheid en de boze is al snel gevonden.

Het gemeentelid dat anders gelooft, anders handelt en niet voldoet, gaat zich aanpassen aan de groepsdruk en verwachting van de gemeente.

Onze grote achterdeur
Voordat we dit bewust doorhebben, hebben we onbewust iemand tot de boze en dus tot de vijand gemaakt. Vaak gaat het om de ander die dichtbij ons staat, maar tegelijkertijd duidelijk anders is. Zoals het gemeentelid dat anders gelooft, anders handelt en dat zich niet aan onze evangelische verwachtingen en levensstijl houdt. Dit raakt ons diep in ons ondragelijk gevoel. Dit maakt ons onzeker.

Maar onzekerheid mag niet, dus komen we automatisch in een strijd met deze ander. Maar de meeste christenen willen helemaal geen strijd. De meesten van ons zijn onbewuste harmoniezoekers, dus wat gebeurt er? Het gemeentelid dat anders gelooft, anders handelt en niet voldoet, gaat zich aanpassen aan de groepsdruk en verwachting van de gemeente. Dit lijkt op het eerste gezicht op discipelschap, maar kan tevens een serieuze blokkade in de ontwikkeling van het geloofsleven van de ander worden.

Vanuit onze strijd tegen het boze zien wij helaas niet dat wij bepaalde mensen, die zich niet aan onze groepsverwachting kunnen of willen aanpassen, hiermee afwijzen, veroordelen en buiten sluiten. Een van de gevolgen hiervan is de grote achterdeur van de evangelische beweging, zoals beschreven wordt in het boek ‘Ooit Evangelisch’.
Hoe kan je als beweging en gemeente de overstap naar de fase van het vader of moeder-zijn gaan maken?

Vader en moeders in het geloof die:
- durven worstelen met God
- ruimte kunnen creëren voor de eigenheid van de kinderen
- hebben leren leven met een nieuw beeld van God
- de ontmoeting met het trauma zijn aangegaan en dit achter zich kunnen laten
- sterk kunnen zijn vanuit zwakte

Dit artikel is onderdeel van een serie van drie verhalen. Deel 3 verschijnt later deze week. Lees ook deel 1: De evangelische beweging gedraagt zich als tieners op een middelbare school - hoe kan dat?

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

a
Als het licht schijnt zijn er twee kanten de lichtzijde en de schaduwzijde . Het een versterkt het ander . Kijk na de natuur we genieten ervan. Ook onze levensfasen kent deze twee kanten, toch?

Vanzelfsprekend ook onze instituten en gemeenschappen

kennen deze twee kanten. Het is het zelfde als het kijken naar een mooi schilderij je raakt er niet over uit gepraat. Soms wel vermoeiend,hoor!
E
In mijn vrijzinnige kerk heb ik niet leren bidden, niet leren evangeliseren, en niet leren Bijbel lezen. De evangelischen proberen deze dingen tenminste wel te doen.
A
Wat een 'heerlijk' provocerende titel, terwijl in de reformatorische denkwereld over het algemeen 'Ik ellendig mens' een onneembare barriere blijkt te zijn.

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Start je gratis maand.