John Lapré
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

18 september 2019 door Jeffrey Schipper

John Lapré ging niet naar de studiedag over de Nashvilleverklaring: "Ultraorthodoxe gelederen sloten zich om een vuist te maken"

“Ik zie de studiedag over de Nasvhilleverklaring vooral als een dag waarop de ultraorthodoxe gelederen zich weer even sloten, om samen een vuist te maken naar de achterban”, zegt John Lapré. Afgelopen donderdag kwamen in Putten tientallen Nashvilledominees en andere belangstellenden bijeen voor diepere bezinning over wat de Bijbel zegt over homoseksualiteit. Aanleiding was de eerder dit jaar verschenen Nashvilleverklaring die landelijk veel ophef teweegbracht. John Lapré kwam binnen de reformatorische gezindte ooit uit de kast. Tegenover CIP.nl vertelt John waarom hij de studiedag niet bezocht en waarom hij wél heeft gekozen voor een homorelatie.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid John Lapré.

Word ook lid

CIP-redacteur Jeffrey Schipper sprak op de studiedag met dominee Klaassen in de CIP Podcast.

Juist tijdens een studiedag met ‘Nashvilledominees’ zou het mooi zijn geweest als jij in een lezing jouw kijk zou kunnen delen over wat de Bijbel zegt over homoseksualiteit. Als die mogelijkheid er was, zou je daar dan je visie hebben willen delen? En waarom heb je ervoor gekozen om de studiedag niet te bezoeken?
“Ik zou zeker een lezing hebben willen geven", antwoordt John. "En ik zou ook kritische vragen hebben gesteld bij de Nashvilleverklaring. Het was immers een studiedag. Een uitgelezen moment om samen een spade dieper te gaan, zou je zeggen.

"Ik zie de studiedag vooral als een dag waarop de ultraorthodoxe gelederen zich weer even sloten, om samen een vuist te maken naar de achterban."

Nu was er, blijkens de uitnodiging, voor gekozen om de Nashvilleverklaring zelf niet ter discussie te stellen. Dat beschouw ik als een zwaktebod. Er is met de Nashvilleverklaring een steen in een vijver gegooid. Uitgerekend op een studiedag mag je het dan niet hebben over de steen…

Ik zie de studiedag vooral als een dag waarop de ultraorthodoxe gelederen zich weer even sloten, om samen een vuist te maken naar de achterban. En ik zie de studiedag als een evenement waarop men de boodschap van Nashvilleverklaring opnieuw wilde ‘vermarkten’, nadat het vanaf januari dit jaar helemaal misging. Omdat de studiedag naar mijn idee al volledig in beton gegoten was, heb ik mijn tijd op een andere manier besteed.”

Tijdens de studiedag werd benadrukt dat de Bijbel geen ruimte geeft aan homorelaties. Op basis van de scheppingsorde zou er voor seksualiteit alleen plaats zijn in een huwelijk tussen één man en één vrouw. Kun je op basis van de Bijbel duidelijk maken waarom jij er anders tegenaan kijkt?
“Ik hoor vaak dat God man en vrouw heeft geschapen (en niet Adam en Evert of Eva en Ada) en dat alles wat van die constructie afwijkt, afwijkt van Gods oorspronkelijke bedoeling en daarmee zondig is. Ik denk dat het goed is om, als we het hebben over de scheppingsorde, terug te gaan naar het begin.

In het allereerste begin is er alleen ha-adam, het aardwezen dat is gemaakt van het stof van de aarde (adama). Ha-adam is geen man en ook geen vrouw, maar een mens-wezen. Dat is moeilijk voor te stellen, omdat we bijna niet anders kunnen denken dan in het beeld van een man of een vrouw. Maar goed, laten we even ons best doen.
Dat mens-wezen is een levende ziel en God moet gezien hebben dat het mens-wezen behoefte heeft aan verbinding, want Hij zegt: ‘Het is niet goed dat de mens alleen is; ik zal een helper voor hem maken die bij hem past.’ (Genesis 2:18)
Wat doet God dan?
Hij vormt dieren en het aardwezen mag ze allemaal een naam geven.
En dat staat er: ‘maar hij vond geen helper die bij hem paste’.

"In het allereerste begin is er alleen ha-adam, het aardwezen dat is gemaakt van het stof van de aarde (adama). Ha-adam is geen man en ook geen vrouw, maar een mens-wezen."

Ha-adam treft dus geen partner aan tussen de dieren!
Maar God gaat verder. Uit de slapende mens neemt God een rib en Hij schept isja. God schept een medemens. Geweldig wat de mens dan uitroept: ‘Eindelijk een gelijk aan mij, mijn eigen gebeente, mijn eigen vlees.’ (Genesis 2:23).
Persoonlijk geloof ik dat het echt belangrijk is om daar wat langer bij stil te staan.
Het is de mens (!) die dat uitroept, niet God die zegt: ‘Hier heb je een gelijke, je eigen gebeente, je eigen vlees.’

De mens kiest voor de medemens. Ik lees daarin een vrije keus. Tussen de dieren zat geen geschikte partner, maar ha-adam ziet de medemens helemaal zitten.
De mens is zo geraakt door het zien van een medemenselijke verschijning, dat hij daarmee verder wil. Dit accent is in mijn ogen belangrijk om goed in het vizier te houden. Pas na het geraakt zijn van de mens door de medemens, ontstaat er focus op gender, als ha-adam zegt: ‘een die zal heten: vrouw (isja), een uit een man (isj) gebouwd.’

Wat als we in de kerk de ‘volgorlijkheid’ van de schepping aanhouden? Te snel zijn we – als ik het goed zie – geneigd te denken in termen van seksualiteit (de man die in de vrouw past). Zou het niet mooi zijn als we eens een stap terug doen en de ander royaal de kans geven om uit vrije wil een helper te vinden die bij hem of haar past? En pas dan verder praten?

Het is inmiddels wel bekend dat ik een helper heb gevonden in een manspersoon. Hoewel we God oprecht kunnen danken voor Gods trouw in onze relatie, ervaren wij soms imperfectie. Zo zijn we niet in staat om op een natuurlijke manier leven voort te brengen, zoals een man en een vrouw dat wel kunnen. Dat ervaren we bij tijden als een kruis. Je zou dat gebrokenheid kunnen noemen.
Ook voelen wij vergaand mee dat het huwelijk tussen een man en een vrouw de bijbelse norm bevat. Tegelijkertijd ervaren wij deze norm niet toe te kunnen passen in ons leven.

Waarom ervaren wij dan toch de volle vrijheid een relatie aan te gaan? Er zijn meerdere redenen, maar ik noem er twee.

"Voor ons is belangrijk te zien dat God zich elke keer openbaart binnen onze cultuur en zelfs rekening houdt met onze tijd en cultuur."

In de eerste plaats omdat wij geloven dat God meeveert in wat soms als gebrokenheid in het dagelijkse leven kan worden ervaren. Voor ons is belangrijk te zien dat God zich elke keer openbaart binnen onze cultuur en zelfs rekening houdt met onze tijd en cultuur.

Zo zien we bijvoorbeeld in Genesis 29 en 30 dat, hoewel het monogame huwelijk de bijbelse norm is, er nergens een expliciete veroordeling van polygamie klinkt en dat God het zelfs benut om zijn plan te realiseren. Ook zien we dat, hoewel God man en vrouw samenvoegt tot de dood hen scheidt, Hij voorziet in een echtscheidingsbrief om een huwelijk te ontbinden. Paulus zegt in 1 Korinthe 7 dat een echtscheiding is toegestaan als de ongelovige partner daartoe het initiatief neemt. En zo was het ook Gods oorspronkelijke scheppingsbedoeling dat de mens een planteneter zou zijn (Genesis 1:29), maar later geeft God toch toestemming om ook vlees te eten (Genesis 9:3). God houdt niet strikt, koste wat het kost, vast aan de scheppingsorde.
Wij geloven ons in liefde en trouw aan elkaar te mogen verbinden, omdat wij geloven dat God ons geluk voor ogen heeft (Jeremia 29:11) en Hij ons daarover zijn zegen geeft. Dat heeft ook veel te maken met het tweede.

In de tweede plaats zijn wij namelijk van mening dat alle zogenaamde ‘homoteksten’ in zowel het Oude als het Nieuwe Testament niets zeggen over relaties van liefde en trouw tussen mensen van hetzelfde geslacht. In zijn boek ‘Seks in de kerk’ schrijft Willem Ouweneel: ‘Op z’n minst stellen we vast dat het in al de genoemde gevallen om homoseksuele praktijk gaat, en dat steeds in een heidens-afgodische context. Over de kwestie van de homofiele geaardheid zegt de Schrift letterlijk helemaal niets. Er is veel voor te zeggen dat het ook in de Bijbel in feite steeds over homoseksueel gedrag van niet-homofielen gaat, dus over homoseksualiteit die een gevolg is van culturele decadentie.’”

"Echte uitsluiting is naar mijn idee dat alle wortels onder je bestaan worden weggekapt, dat je als uitschot aan de zijlijn staat. Zover is het bij ds. Klaassen gelukkig niet."

Tijdens de studiedag was rondom het gebouw politie aanwezig. Ook rondom kerkdiensten van ds. Klaassen in Arnemuiden moest de politie naar aanleiding van de Nashvilleverklaring surveilleren. Mede daarom stelt hij: “Wie vandaag van mening is dat homoseksualiteit niet aanvaardbaar is, is intolerant en discrimineert. Dit leidt tot uitsluiting van mensen die homoseksualiteit niet accepteren.” Heeft Klaassen hier een punt? We leven toch in een vrij land?
“Ik vind dat je in Nederland alles moet kunnen zeggen, mits er geen ontoelaatbare grenzen worden overschreden. Als militair kom ik op voor alle inwoners van het Koninkrijk der Nederlanden en dus ook voor ds. Klaassen en consorten. Dat doe ik met overtuiging. Het vrije woord is voor mij een ongelofelijk groot goed.

Dat er politiebewaking nodig is, is natuurlijk te gek voor woorden. We moeten elkaar niet lijfelijk bestrijden, ook niet als we zien dat woorden andere mensen erg veel pijn doen. Maar wat is uitsluiting in de ogen van ds. Klaassen? Dat hij steeds minder gehoord en serieus genomen wordt? En zo ja, door wie? Echte uitsluiting is naar mijn idee dat alle wortels onder je bestaan worden weggekapt, dat je als uitschot aan de zijlijn staat. Zover is het bij ds. Klaassen gelukkig niet. Helaas wel bij jonge homo’s die de Nashvilleverklaring hebben ervaren als een stok waarmee ze hard zijn geslagen.”

Ds. Kees van Velzen benadrukte in de CIP Podcast dat de publicatie van de Nashvilleverklaring hem veel zegenrijke momenten heeft opgeleverd. Daardoor zijn veel gesprekken over dit thema op gang gekomen, juist met mensen die er anders in staan. Ervaar jij dat ook zo?
“Ik denk dat de Nashvilleverklaring een kromme stok is gebleken waarmee een rechte slag is geslagen. Er zijn heel veel goede gesprekken op gang gekomen. Mensen -in de volle breedte van kerkelijk Nederland- spraken zich uit, daar waar zij dat soms nog nooit gedaan hadden. Een reformatorische dame zei tegen mij: ‘Ik kon niet langer zwijgen. Hoe kun je nou zo’n gevoelig thema als homoseksualiteit in een verklaring gieten. Dat kan gewoon niet!’ Kerken zijn aan de slag gegaan met het thema. Je ziet het werkelijk overal leven. Het mooie is dat de kerken steeds vaker tot het inzicht komen dat het eigenlijk helemaal niet gaat om de vraag hoe we precies moeten omgaan met seksuele diversiteit, maar om de vraag hoe we het evangelie van Jezus Christus handen en voeten geven. Dat gaat een niveau dieper, raakt de kern.

Ik heb voorbeelden gezien van hoe binnen één gemeenschap mensen met verschillende visies over seksuele diversiteit elkaar weten vast te houden in het geloof. Ik ben daar heel positief gestemd over en zie uit naar wat komen gaat!”

CIP.nl sprak onder andere met ds. Klaassen voor de CIP Podcast tijdens de studiedag in Putten. Beluister hieronder de volledige podcast:

Lees ook: Ds. M. Klaassen over de naweeën van de Nashvilleverklaring: "Predikanten die zich verzetten tegen de nieuwe moraal zijn ‘haatdominees’".

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Nashvilleverklaring
- Deze Nashville verklaring over homo's en transgenders is door honderden predikanten ondertekend
- Waarom Gert-Jan Segers heeft geweigerd de Nashville verklaring te ondertekenen
- Waarom deze predikanten en theologen de homoverklaring van collega's niet ondertekenen
- De Nashvilleverklaring: wel of niet ondertekenen?
- Dominees ondertekenen homoverklaring: "Wereldwijde beweging wil Gods scheppingsorde tenietdoen"
Meer over Nashvilleverklaring »

Reacties

Een suggestief en negatief verhaal (‘vermarkten’, ‘in beton gegoten’). Het gaat niet om het maken van een vuist naar de achterban, maar om het helder laten klinken van een gezond(makend) bijbels geluid tegenover de postmoderne misleiding die de kerk binnensluipt. Verder verbaast het mij hoe met kromme redeneringen wordt goedgepraat wat niet goed is (Jes. 5:20). God veert niet mee met onze gebrokenheid maar Hij wil uit liefde ons ervan verlossen. Daarvoor gaf Hij Zijn Zoon waardoor wij de Heilige Geest mogen ontvangen die werkelijk vrij maakt.
P
Een prachtig en positief verhaal.
Toon meer antwoorden (1)
Toon meer reacties (15)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen