Doekes
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

17 september 2019 door Matthijn Doekes

Matthijn strijdt al sinds zijn zestiende tegen suïcidale gevoelens: voor een gezond iemand is dat moeilijk te vatten

Vorige week dinsdag was het Suicide Preventiedag. Een belangrijk thema voor zowel christenen als niet-christenen. Want het idee dat christenen niet suïcidaal(kunnen of mogen) zijn, is achterhaald.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Patrick Simons.

Word ook lid

Afgelopen maandag nog maakte een pastor, genaamd Jarrid Wilson, na jaren van depressie een eind aan zijn leven. Eerder postte hij nog het volgende bericht op Twitter:

Loving Jesus doesn’t always cure suicidal thoughts.
Loving Jesus doesn’t always cure depression.
Loving Jesus doesn’t always cure PTSD.
Loving Jesus doesn’t always cure anxiety.

But that doesn’t mean Jesus doesn’t offer us companionship and comfort.
He ALWAYS does that.

Het is voor sommige mensen heel moeilijk te geloven dat je in God God gelooft en toch zo depressief kunt zijn dat je er niet meer wilt zijn. 

En dat is helemaal waar. Persoonlijk kan ik daar over meepraten, als iemand die zowel voor als na zijn bekering suïcidaal is geweest. Ik ken zowel gelovige als ongelovige mensen die een eind aan hun leven hebben gemaakt. Dat is voor sommige mensen heel moeilijk te geloven; dat je in God gelooft en toch zo depressief kunt zijn dat je er niet meer wil zijn.

Depressie is een ziekte. Dat vooropgesteld. Iedereen kan depressief worden, en nee, dat is dan niet een slechte dag of een somber moment, want dat is geen depressie. En als je eenmaal op het punt bent dat je over de dood nadenkt, dan leef je reeds mentaal in een soort cocon waar mensen om je heen dan niet meer goed bij kunnen komen.

Alle relativeringsvermogen valt weg, het willen blijven leven voor je naaste geliefden bijvoorbeeld, dat is reeds lang geen onderwerp meer van je gedachten. Daarom is het zo moeilijk om mensen in zo'n laatste fase nog te bereiken. De gebruikelijke vragen of opmerkingen brengen niets meer teweeg. Voor een gezond iemand is dat moeilijk te bevatten.

Persoonlijk praat ik niet graag met mensen die me dierbaar zijn over mijn suicidaliteit wanneer ik daar last van heb. Vrienden en familie reageren vaak emotioneel, wat begrijpelijk is, en zoeken naar een oplossing, wat ik ook snap. Als ze je dan vervolgens niet echt kunnen bereiken, emotioneel gezien, is dat voor hen heel moeilijk. Geef je niet om mij, om ons? Je hebt zoveel om voor te leven!

Soms worden naasten echt boos. Vanuit bezorgdheid uiteraard.

Ik bel liever 113. Daar zit een onbekende aan de andere kant van de lijn tegen wie ik alles kan zeggen. Egoistisch ga ik er dan van uit dat mijn woorden deze persoon niet raken.

In januari is er twee keer een dokter van de crisisdienst over de vloer geweest. Sindsdien ben ik niet meer suicidaal geweest.

Immers, die hoort dit de hele dag en voor hem ben ik een vreemde. Dat geeft mij rust en het gevoel dat ik volledig open en eerlijk kan zijn. Ik vertel de meeste nare dingen die ik daadwerkelijk denk en stel mijn retorische vragen. Een antwoord of oplossing verlang ik niet. Nooit. Na al die jaren weet ik dat, als er een antwoord was, ik deze allang gevonden zou hebben inmiddels.

Echter, ik weet nu wat ik moet doen als ik echt de draad kwijt begin te raken en praktische plannen begin te maken om er een eind aan te maken: ik bel 113. En als dat niet genoeg is, de Crisisdienst of huisartsenpost. In januari is er twee keer een dokter van de crisisdienst over de vloer geweest en dat was beide keren goed geweest. Nu ben ik sinds januari niet meer echt suïcidaal geweest.

Mijn omgeving weet wel dat ik ermee strijd; men weet ook, dat er wellicht een dag komt dat ik daadwerkelijk doorzet. Dat gezegd hebbende, weten ze dat al sinds mijn 16e en toch ben ik nog hier. 29 jaar houd ik het al vol, al ben ik lang niet alle jaren depressief geweest, zeker niet. Maar als het zover zou komen, kan niemand zeggen dat ik het niet geprobeerd heb, al is mijn intentie nog altijd om op natuurlijke wijze heen te gaan.

Als je suïcidaal bent: stel het uit, desnoods dag voor dag.

Ik zou veel dingen ook gemist hebben, zoals wellicht mijn bekering, of mijn muziekavonturen, of zelfs deze columns schrijven. Ik ben dus blij dat ik het nooit gedaan heb en er nog ben. Dat houd ik mezelf voor ogen in goede tijden en dan kan ik ook nog altijd van dingen genieten. Ik moet alleen goed in de gaten houden wanneer het muntje de verkeerde kant op valt, zodat ik tijdig hulp kan zoeken.

Dus als je suïcidaal bent: stel het uit, desnoods dag op dag. Beslis dat je vandaag er nog wil zijn en doe dat elke ochtend. Zoek een manier die je prettig vindt om je verhaal te delen, of dat nu is door te praten met een vriend, een dokter of anoniem via 113. Er komt altijd nog een moment dat je kan afhaken als je dat alsnog wil. Er is echter geen weg meer terug als je de daad verricht hebt. Wees niet impulsief.

Als je iemand in je omgeving kent die suïcidaal is: luister, zonder direct oplossingen te bieden, kijk goed waar je eigen grenzen liggen en wat je kan dragen of niet, schakel altijd een arts in, zodat men op de hoogte is, al was het alleen al om te helpen achter de schermen op afstand. Luister en wees er.

Ik wil christenen in het algemeen vragen om niet te oordelen over medegelovigen die ziek zijn.

Mocht iemand die je liefhebt uit het leven stappen: het is nooit jouw schuld, onthoud dat. Ik wil christenen in het algemeen vragen om niet te oordelen over mede-gelovigen die ziek zijn.

Het draagt niks bij en voegt niks toe. Gebed voor deze personen in je stille kamer is altijd goed en wenselijk, maar er is niets dat jij kan zeggen wat de ander niet al eens heeft bedacht. Geneest God geen depressies? Zeker wel! Maar lang niet zo vaak als we zouden wensen. Het hoe en waarom weet Hij alleen. Als je meer wil leren over depressie en suicidaliteit, lees je dan goed in bij betrouwbare bronnen. Laten we oog voor elkaar hebben zolang we er nog zijn.

Persoonlijk een bericht sturen? Mail me hier

Matthijn Doekes schrijft columns voor CIP.nl. Bezoek hier zijn Facebookpagina.

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Zelfmoord
- De vrouw van Jan-Kees pleegde zelfmoord: "Haar uitvaart was op de geboortedag van onze overleden dochter"
- Vrouw van voorganger die zelfmoord pleegde plaatst hartverscheurende video op Instagram
- Weduwe voorganger spreekt zich uit na zelfdoding van haar man
- Hanneke Schaap: "Beweren dat God Zijn kinderen voor zelfmoord bewaart, is valse gerustheid"
- Jan-Kees geniet na verlies vrouw en dochter toch weer van het leven: "De banden van rouw en verdriet zijn verbroken"
Meer over Zelfmoord »

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

A
Als iemand hulp nodig heeft, graag 0900-0113 bellen, alleen 113 blijkt niet voldoende te zijn. https://www.hartvannederland.nl/nieuws/2019/moniek-krijgt-113-niet-te-pakken-en-pleegt-zelfmoord-als-iemand-op-het-randje-staat-is-dat-de-druppel/
P
Onder de indruk van je verhaal Matthijn, kan er helemaal mee instemmen. Hou vol en alle goeds!

Diep respect voor jou, Matthijn. Wat stel jij je kwetsbaar hier op. Wat ben je open over jezelf. Ik hoop met heel mijn hart dat je alleen liefde op jouw verhaal gaat krijgen en dat anderen in een soortgelijke situatie zullen ontdekken dat ze toch niet alleen zijn. Dat maar veel mensen 113 zullen bellen. Heel veel liefde van mij toegewenst en toegebeden.
Toon meer reacties (7)