Matthijs Vlaardingerbroek
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

17 mei 2019 door Matthijs Vlaardingerbroek

God, wilt U de gave van profetie alstublieft bij mij wegnemen?

Het was midden in de periode waarin ik intensief bezig was met de gave van profetie, dat ik op een zondagmorgen moest spreken in een evangelische gemeente. De hele week was ik biddend met de preek bezig geweest, maar ik had nergens inspiratie voor.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Op zaterdagavond leek het alsof God tegen mij zei: “Vind je het goed om het morgen helemaal anders te doen? Morgenochtend is er in de dienst een jongen, genaamd John. Hij heeft een zwarte broek en een rood T-shirt aan. Je moet tegen hem zeggen dat het antwoord ‘ja’ is. Er is ook een andere jongen die Erik heet. Tegen hem moet je zeggen dat hij moet stoppen met dat wat hij aan het doen is. Dat is alles wat ik morgen van je vraag.”

Die nacht sliep ik dus heel slecht.

Ik haatte het als God dit soort dingen van mij vroeg. Ondertussen wist ik dat het ook deels mijn eigen schuld was.

Ik haatte het als God dit soort dingen van mij vroeg. Ondertussen wist ik dat het ook deels mijn eigen schuld was. Opgegroeid in een Maranatha gemeente waar we zeker niet in de profetische gave geloofden en luisteren naar Gods stem totaal onbekend was, las ik als tiener een boek over christenen die overduidelijk Gods stem konden verstaan. Dat wilde ik ook. Omdat het een Amerikaans boek was, stond er achter in het boek een stappenlijst om zelf ook Gods stem te leren verstaan. Hier hield ik me streng aan. Maandenlang zat ik elke avond voor het slapen gaan stil in mijn bed en vroeg ik God om tot mij te spreken. Terwijl er allerlei tienergedachten door mijn hoofd spookten, probeerde ik zo lang mogelijk stil te zijn en te wachten op God. Elke avond sloot ik af met de woorden. “Heer, het maakt niet uit. Ik ga het morgenavond opnieuw proberen…” Dit heb ik maanden vol gehouden, totdat het begon te verwateren omdat ik nooit iets van God hoorde.

Nu tien jaar later leek het gebed verhoord en leek God mij te roepen voor een profetische bediening. Nu sliep ik een hele nacht niet, omdat ik morgen met lood in mijn schoenen zonder een echte preek naar die kerk zou gaan om deze profetische woorden te zeggen en dan weer van de kansel te stappen. Ik haatte het om dit soort dingen te moeten doen. “God, kunt u geen andere mensen vragen?”

Kort hiervoor had ik van God de opdracht gekregen om naar een bekende voorganger te gaan en hem te vertellen dat hij zich moest bekeren van een specifieke zonde in zijn leven, anders zou God de gemeente van hem afnemen. Ik kende die man helemaal niet en wist niks van hem! Toen had ik twee nachten niet geslapen, voordat ik met de meest vreselijke buikpijn naar deze broeder toe ging om hem dit zo voorzichtig mogelijk te vertellen. Met een stoïcijns gezicht had hij me aangekeken en me bedankt voor mijn komst. Pas een maand later kreeg ik een berichtje van hem dat het raak was geweest en dat hij mij bedankte voor de boodschap. Al die tijd wist ik niet of ik het mis had gehad en nu moest ik de volgende ochtend met deze boodschap naar de kerk.

Die ochtend voelde ik mij als een echte profeet. Toch was het niet veel maanden later dat ik huilend aan God vroeg om deze gave weer van mij af te nemen.

Tot mijn blije verrassing stonden er allerlei jongelui met rood en zwarte kleding voor de deur van de gemeente. Er was een jeugdkoor in de dienst aanwezig die elk jaar een ander outfit aan had en dit jaar was de keuze blijkbaar zwart/rood. Bevend ging ik de kansel op met de vraag of John in de zaal aanwezig was. Toen hij opstond, vertelde ik hem dat het antwoord ‘ja’ was. Erik stond hierna op en ook hem vertelde ik wat ik moest zeggen. Dat was de preek die ochtend! Na de verkorte dienst vertelde John mij dat hij deze week zou gaan trouwen, maar dat ze zoveel moeilijkheden hadden gehad dat hij niet langer wist of ze nog wel door moesten gaan met het huwelijk. Erik kwam naar me toe om te vertellen dat hij precies wist waar het over ging en dat hij hiermee zou gaan stoppen.

Die ochtend voelde ik mij als een echte profeet.

Toch was het niet veel maanden later dat ik huilend aan God vroeg om deze gave weer van mij af te nemen. Dat deed Hij gelukkig heel gracieus en daar ben ik Hem nog steeds tot op de dag van vandaag erg dankbaar voor.

Veel christenen bidden om een briefje uit de hemel, zodat ze weten wat God van hen vraagt. Het nadeel van een briefje of een boodschap uit de hemel is dat je hier dan ook gehoorzaam aan moet zijn. Het heeft geen zin om een briefje uit de hemel te krijgen en dan als gevolg als nog je eigen plan te trekken. ‘Normale’ christenen zonder de gave van profetie hebben de ruimte om zelf hun leven in te vullen. Zo lang je binnen de grenzen van de Bijbel blijft, maakt het niet uit of je een leerkracht of een makelaar wordt. Of je trouwt of vrijgezel blijft, waar je woont, wat je hobby’s zijn en welke keuzes je maakt. Je hebt eigenlijk als ‘gewone’ christen heel veel vrijheid.

Soms waren de dingen die ik hoorde helemaal raak. Soms sloegen ze de plank volledig mis. Dit maakte mij meer en meer onzeker.

Zodra je ervaart dat God tegen je gesproken heeft, dan ben je het eigenlijk aan Hem verplicht om Hem hierin te gehoorzamen. Terugkijkend op mijn jaren als twintiger ging ik hierin heel ver. Ik had zo’n verlangen om God in alles te behagen, dat ik alles, waarvan ik ook maar dacht dat Hij hier over sprak, uitvoerde. Ik heb meerdere keren vier tot zes weken gevast met alleen maar water of met wat vruchtensap. Ik ben een jaar onverzekerd geweest als antwoord op een profetisch woord. Een paar jaar later heb ik een heel jaar alleen maar gebeden en Gods aangezicht gezocht – een jaar lang zonder te werken of op een andere manier nuttig te zijn! Ik ervoer dat God dit en vele andere moeilijke dingen van mij vroeg en ben Hem hierin zeer gehoorzaam geweest.

Tegelijkertijd merkte ik ook dat mijn profetische gave niet altijd 100% accuraat was. Soms waren de dingen die ik hoorde helemaal raak. Soms sloegen ze de plank volledig mis. Dit maakte mij meer en meer onzeker. Hoe kan je 100% procent gehoorzaam zijn aan een profetisch woord, als je weet dat de profetische dingen die je hoort niet altijd 100% correct zijn?

De bom ontplofte op een stil perronnetje in een afgelegen Schots dorpje.

Ik had al een aantal weken het idee dat ik op een bepaalde dag op een bepaald tijdstip op een perron in een Schots dorpje moest zijn. Hier zou ik een Schotse profeet ontmoeten die mij zou gaan mentoren in mijn profetische gave. Een goddelijke ontmoeting op een afgesproken plek, op een afgesproken plaats. Als gevolg van deze profetische boodschap boekte ik een reis naar Schotland en zorgde ik ervoor dat ik ruim op tijd aanwezig was. Vol verwachting stond ik hier op de profeet te wachten.

De profetische gave verdween uit mijn leven. Ik kreeg geen opdrachten meer van Hem. Wat een vrijheid en wat een verademing!

Tweeënhalf uur stond ik hier nog steeds. ’s Avonds in de kou wachtend op de Schotse profeet die niet kwam opdagen.

Hierna was voor mij de koek op. Huilend heb ik God verteld dat ik dit niet meer wilde. Ik wilde geen profeet meer zijn. Ik wilde geen profetische boodschappen meer ontvangen. Ik wilde de gave niet meer. Of Hij deze gave alstublieft weer van mij weg wilde nemen.
En God in al Zijn liefde en zorg voor mij… verhoorde mijn gebed.

De profetische gave verdween uit mijn leven. Ik kreeg geen opdrachten meer van Hem. Wat een vrijheid en wat een verademing!

Er ging meer dan tien jaar voorbij voordat ik tegen God kon zeggen dat ik weer verder wilde gaan met Hem in deze profetische gave.

En wat er toen gebeurde, vertel ik graag in een volgend artikel…

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Profetie
- Hoe je een begin met profetie kunt maken in de kerk
- De zwarte kant van profetie: hoe ontmasker je valse profeten?
- Kun je profeteren leren door oefening?
- “Het zou goed voor Nederland zijn om profeten van God weer in te schakelen”
- Het is beter om stiekem een wonder te doen…
Meer over Profetie »

Matthijs over evangelisch Nederland
- Dreigen evangelische gemeentes een hele generatie jongeren kwijt te raken?
- Helaas, er komt geen opwekking
- Is dit nu tongentaal of verzin ik deze klanken gewoon zelf?
- Verdwijnen volwassen christenen stilletjes door de achterdeur van de evangelische gemeentes?
- Een vergeten groep: christenen met een beperking
Meer over Matthijs over evangelisch Nederland »

Reacties

"En God in al zijn liefde en zorg voor mij...verhoorde mijn gebed"

Die liefde van God is waarachtig!, maar het afgedaan maken door gebed van een profetische gave in het heden, is Bijbels niet te duiden, dan alleen de profetie in 1. Korintiërs 13:8. Voorts (2.Petrus 1:19-21) Deze twee Joodse schrijvers, Paulus en Petrus ontvingen geen onduidelijkheid of willekeur.
Toon meer antwoorden (1)
Toon meer reacties (5)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Error: could not load events
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Start je gratis maand.