Nederigheid

Dagelijks leven

20 mei 2019 door Stefan Mangnus

Theoloog Stefan Mangnus legt uit waarom nederige mensen vaak grappig en moedig zijn

Nederigheid is de deugd die zelfvergetelheid aanmoedigt, meet theoloog Stefan Mangnus. “Mensen die nederig geworden zijn, zijn daarom vaak zo grappig: ze durven om zichzelf te lachen. Mensen die nederig geworden zijn, zijn daarom vaak ook zo moedig: ze durven de werkelijkheid aan, ook als die werkelijkheid hen laat zien dat zij niet de grote held van het verhaal zijn.”

Zelf stralen is niet hetzelfde als anderen verlichten.’ Zo luidt een van de rake aforismen die de Franse schrijfster en mystica Madeleine Delbrêl (1904-1964) de hoofdpersoon van postume boek Alcide, le petit moine in de mond legt. Veel van de aforismen in haar boek gaan over nederigheid. Misschien is dat omdat Delbrêl graag schreef in de vorm van korte, puntige uitspraken, maar misschien ook omdat het niet eenvoudig is om op een andere manier dan in aforismen goed over nederigheid te spreken. Wie zichzelf presenteert als nederig, klinkt immers meteen arrogant. Wie betoogt dat anderen nederiger zouden moeten zijn, klinkt meteen onderdrukkend. Er lijkt iets paradoxaals te kleven aan de nederigheid: aan de ene kant is het een ideaal dat zo bescheiden is dat het de verdenking op zich laat dat het een mens te klein maakt. Aan de andere kant is het een ideaal dat zo hoog is dat zelfs ernaar zeggen te streven iemand al verdacht maakt van hoogmoed. Op die beide bezwaren tegen nederigheid wil ik wat dieper ingaan.

CIP+ logo

Wil je verder lezen?

Dit artikel is speciaal geschreven voor CIP+ leden! Word ook lid en lees gelijk verder!

Start je gratis maand Inloggen
Klik hier om abonnee te worden van Volzin!

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify