Ds. J. M. J. Kieviet
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Levensverhaal

27 maart 2019 door Jeffrey Schipper

Ds. Kieviet ging van de Randstad naar de Biblebelt: "Onderweg naar de kerk zag ik in Rotterdam meer joggers dan kerkgangers"

Op jonge leeftijd dachten artsen dat ds. J. M. J. Kieviet ernstig ziek was. “Biddend zocht ik de Heere God. ‘Laat het niet zover komen en dan zal ik U met mijn hele hart dienen.’” Pas veel later heeft de predikant door Gods genade die belofte ingevuld. Hij ging aan de slag als dominee. Onlangs ging de christelijke gereformeerde predikant uit Renswoude met emeritaat. “Mijn vrouw vreest dat het emeritaat in de praktijk weinig verandert.”

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

‘Ik heb mijzelf verloren. Ik kom niet meer in aanmerking. Dat wil zeggen: ik ben niet meer mijn eigendom. Ik dacht vroeger, dat ik mijzelf zalig moest maken. (…) Wat de zaligheid, wat de goede werken, wat de heiliging, rechtvaardiging en volharding aanbelangt, dat alles hangt niet meer van mezelf af. Zonder mijn toedoen ben ik geboren. Zonder mijn toedoen word ik zalig. God heeft op Zijn wijze Zijn Woord aan mij bewaarheid. Dat is genoeg!’ Dit citaat is niet afkomstig van ds. Kieviet zelf. Hij leest ze voor uit een beduimeld, kennelijk veel gelezen boek. Het is van dr. H. F. Kohlbrugge, een dienaar van het Woord uit de 19e eeuw. Maar dit getuigenis maakt ds. Kieviet tot zijn eigen belijdenis. “Zo is het gegaan. En zo is het nog… Zalig worden is helemaal Gods werk. Dat heb ik moeten leren. En dat moet ik nog steeds leren. De Dordtse Leerregels zeggen daarvan: zonder ons, in ons. En zo is het!”

"Mijn vader nam de godsdienstige opvoeding van zijn kinderen heel serieus. Als 6-jarige kreeg ik samen met mijn zusje van hem catechisatie."

Kieviet is opgegroeid in een harmonieus gezin. In Sommelsdijk, op het eiland Goeree-Overflakkee. “Als fabrieksarbeider moest mijn vader het doen met een basaal inkomen,” vertelt Kieviet. “Ik weet niet anders, dan dat hij veel extra uren maakte voor wat extra inkomsten. Maar hij nam de godsdienstige opvoeding van zijn kinderen heel serieus. Daarvoor ruimde hij tijd in. Als 6-jarige kreeg ik samen met mijn zusje van hem catechisatie. Daarvoor gebruikte hij de catechisatiemethode Voorbeeld der Goddelijke Waarheden van de Nadere Reformator ds. A. Hellenbroek. Ook las hij ons elke zondagmiddag voor uit de kerkgeschiedenis. De dingen van de Bijbel raakten me wel in mijn jonge leven.”

Ernstig ziek
“Toen ik 17 was, was er de schrik van een ernstige ziekte. Althans, zo werd gevreesd. Ik had meegedaan aan een bevolkingsonderzoek naar longziekten. Met een positieve uitslag. Ik werd voor onderzoek opgenomen in de Daniël de Hoedkliniek te Rotterdam. Het werd nood. Ik deed de Heere allerlei geloften, mocht ik weer gezond worden. Toen de uitslag kwam, bleek ik niet ziek te zijn. En toen vergat ik al mijn mooie beloften die ik aan de Heere had gedaan…

Het was veel jaren later dat het anders werd. Half jaren ’80 ging de prediking van Gods Woord mijn hart echt raken. Het was een scherpe en ontdekkende prediking. Mijn leven ging onderuit. Ik had het tot dusver met mijn keurige leventje aardig op de been weten te houden voor de Heere. Maar dat werd helemaal anders. Laat ik het maar zeggen met het bekende gedicht van McCheyne. ‘Eens was ik een vreemdeling voor God en mijn hart. Ik kende geen schuld en gevoelde geen smart. Ik vroeg niet: mijn ziele, doorziet gij uw lot? Hoe zult gij rechtvaardig verschijnen voor God? Maar toen mij Gods Geest aan mijzelf had ontdekt, toen werd in mijn ziele de vreze gewekt. Toen voelde ik wat eisen Gods heiligheid deed; daar werd al mijn deugd een wegwerpelijk kleed.’

Kieviet: “Maar de Heere liet me niet omkomen. Er bleek buiten mij zaligheid voorhanden. Namelijk in Zijn geliefde Zoon. Hij gaf mij het geloof, als een genadegave van Hem. In mijn nood maakte de Heere Zich bekend door mijn oog te richten op Christus Jezus, de Zaligmaker van zondaren.” ‘Toen vluchtte ik tot Jezus! Hij heeft mij gered!,’ schrijft McCheyne. ‘Hij heeft mij verlost uit het vonnis der wet. Mijn heil en mijn vrede en mijn leven werd Hij; Ik boog me en geloofde, en God sprak mij vrij.’ “In plaats van mijn eigen gerechtigheid vond ik de gerechtigheid in Christus.’ Zo heb ik dat ook zelf heel sterk ervaren,” aldus de CGK-predikant.

"In Rotterdam zagen we fietsend in het Kralingse bos meer joggers dan kerkgangers."

Na enkele jaren ging Kieviet in zijn kerkelijke gemeente in Middelharnis dienen als ouderling. “Af en toe mocht ik een leesdienst verzorgen. Voor zo’n dienst wordt iemand van de ambtsdragers aangewezen om de dienst te leiden en een preek te lezen (dit is met name gebruikelijk in kerken zonder eigen predikanten, red.). Op een gegeven zondag, het was op 30 juli 1989, las ik een preek van Theodorus van der Groe. Zijn preek ging over de boetvaardige tollenaar, gebaseerd op Lukas 18:9-14. Tijdens het lezen van die preek kreeg ik de krachtige overtuiging dat God mij riep om dominee te worden. Dat vond plaats tijdens die leesdienst, op de kansel. Dat besef is sindsdien niet meer verdwenen.”

In 1995 werd u toegelaten aan de Theologische Universiteit Apeldoorn tot de studie voor predikant. Na periodes in Rotterdam en Dordrecht verhuisde u in 2014 naar Renswoude. Van de stad naar het dorp. Was het een grote overgang?
“De Randstad en de BibleBelt zijn verschillende werelden. Maar vergeet niet dat er in Dordrecht relatief veel mensen naar de kerk gaan. Daar kun je nog steeds merken dat het zondag is. Maar in Rotterdam, waar ik als dominee ben begonnen, is dat een totaal ander verhaal. Daar woonden wij als gezin zo’n acht kilometer van de kerk vandaan. Dan zagen we fietsend in het Kralingse bos meer joggers dan kerkgangers. Hier in Renswoude ben je duidelijk onderdeel van het kerkelijk milieu.”

Kieviet maakt duidelijk dat zijn meest recente kerkelijke gemeente een bijzonder karakter heeft. “Onze gemeente is jong (de gemeente werd opgericht in 2012, red.) en bestaat vooral uit veel gezinnen. Met veel jongeren! Verontruste christelijk-gereformeerden namen het initiatief om een aparte preekplaats te stichten. Lange tijd kwamen zij samen in Overberg. Destijds was het nog geen zelfstandige gemeente, maar een preekplaats. Vanwege het toenemend aantal leden werd het buurthuis in Overberg te klein en vervolgens is men naar Renswoude verhuisd. Inmiddels telt de christelijke gereformeerde kerk hier zo’n 500 leden.

Anders dan in Renswoude heb ik in Dordrecht meegemaakt dat mensen ‘van buitenaf’ naar onze kerkdiensten kwamen. Ook zocht ik destijds regelmatig een opvanghuis van het Leger des Heils op om daklozen te bezoeken. Ik kwam ook wel in het detentiecentrum De Dordtse Poorten. Die contacten mis ik hier wel wat.”

Hoe kijkt u terug op uw tijd in Renswoude?
“Ook Renswoude is een gemeente buiten het paradijs. Ik ben hier begonnen met een prekenserie over de bekende gelijkenis van de zaaier. Het zaad valt op de weg, tussen de doornen, in de rotsgrond. Maar ook in de goede aarde. Op de laatste zondag voor mijn afscheid ben ik daarop teruggekomen. ‘Is er vrucht gekomen?,’ vroeg ik de gemeente. Ik preekte die zondagochtend opnieuw over het zaad. ’s Morgens over het onkruid tussen de tarwe. Aangrijpend! De tarwe is bestemd voor de schuur, maar het onkruid voor het vuur. In de middagdienst preekte ik over de minder bekende gelijkenis uit Marcus 4. De zaaier zaait, gaat daarna naar huis en gaat slapen. Want het graan groeit vanzelf, zegt de Heere Jezus. Eerst het kruid, daarna de aar, daarna het volle koren in de aar. De Heere zal voor de vrucht zorgen. Dat geeft rust. Zo heb ik de gemeente terug mogen leggen in de handen van de grote Zaaier.“

"In Dordrecht zocht ik regelmatig een opvanghuis van het Leger des Heils op om daklozen te bezoeken. Die contacten mis ik hier wel wat."

Vorig jaar heeft ds. Kieviet nog eens meegemaakt wat hij als 17-jarige ook al heeft ervaren. Hij werd in het ziekenhuis opgenomen met de diagnose nierkanker. De linkernier met een grote tumor werd verwijderd. Later bleek dat er van kanker geen sprake was. Een wonder, zo zei de chirurg.

Heeft u ook een lastig aspect van het predikantschap ontdekt?
“De grootste moeite betreft mijzelf.” Kieviet citeert 1 Korinthe 9:27: ‘Ik bedwing mijn lichaam en breng het tot dienstbaarheid, opdat ik niet misschien, na anderen gepredikt te hebben, zelf verwerpelijk zou zijn.’ “Ik mocht een poosje herder en leraar zijn. Maar juist dan moet je acht geven op jezelf. Het leven met de Heere mag niet ontbreken! En dat is niet vanzelfsprekend.”

Kieviet citeert een gedicht Guido Gezelle waarin deze verwijst naar de Heere Jezus.

Gij badt op enen berg alleen,
en... Jesu, ik en vind er geen
waar 'k hoog genoeg kan klimmen
om U alleen te vinden;

de wereld wilt mij achterna,
alwaar ik ga
of sta
of ooit mijn ogen sla;

en arm als ik en is er geen;
geen een,
die nood hebbe en niet klagen kan;
die honger, en niet vragen kan;
die pijne, en niet gewagen kan
hoe zeer het doet!

o Leert mij, armen dwaas, hoe dat ik bidden moet!

“De les is voor mij dat ik als dominee een grote verantwoordelijkheid heb en juist daarom voortdurend gedreven moet worden naar de Bron van het Leven. Daarnaast moet je als dienaar van het Woord niet alleen een nauwe band met dat Woord hebben, maar ook met de gemeente. Met jongeren en ouderen. Ik durf te zeggen dat ik van ze hield. En nog…”

"Mijn vrouw vreest dat er met het emeritaat weinig verandert. Maar ik heb haar beloofd dat dat wel zo zal zijn."

Kieviet verwijst naar de geschiedenis van Elisa. “Een vrouw riep hem om hulp. ‘De schuldeiser is gekomen, maar ik heb niets. Wat moet ik doen? Ze had niet meer dan een kruikje olie. Elisa roept haar op om alle kruiken te verzamelen en op de vloer van haar huis neer te zetten. Eén ding: ze moeten leeg zijn. Elisa gaf haar de opdracht om al die lege vaten vol te schenken vanuit haar kruikje olie. De vaten raakten vol. Het wonder van de vermenigvuldiging!

Die lege vaten, daar heeft God een belofte voor! Psalm 81:12 zegt: ‘Opent uwen mond; eist van Mij vrijmoedig, op mijn trouwverbond; Al wat u ontbreekt, Schenk Ik, zo gij 't smeekt, mild en overvloedig.’ Daar gaat het om!

Sinds kort is Kieviet met emeritaat. Maar zo voelt het nog niet. “Ik geef in Renswoude catechisatie aan jongeren. Ook in het pastoraat mag ik nog wat doen. Mijn vrouw vreest dat er met het emeritaat weinig verandert,” zegt Kieviet lachend. “Maar ik heb haar beloofd dat dat wel zo zal zijn. Wel zal ik het missen om niet meer elke zondag in Renswoude op de kansel te staan.”

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

A
Dat we, kinderen van de Levende God, de joggers buiten de kerkgebouwen ontmoeten met het Evangelie van Jezus is een WARE Zegen voor iedere GETUIGE van Jezus en voor de nog ongelovige jogger. De bekende bijbelse zendingsopdracht is duidelijk "Ga de wereld in en maak discipelen, doop hen op hun geloof, en leer hen te smullen van de bijbel.

Shalom

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Error: could not load events