Ouweneel

God

08 maart 2019 door Willem J. Ouweneel

Christenmannen moeten besneden zijn! Toch!?

Eén van de oorzaken van de kerkelijke Reformatie die in 1517 begon met Maarten Luthers 95 stellingen, was een typische ontdekking van de Renaissance: de betekenis van het onafhankelijke individu, met zijn eigen persoonlijke mening. Dat wordt door niets duidelijker uitgedrukt dan door Luthers woorden voor de Rijksdag te Worms (1521), die ongeveer als volgt luidden: ‘Al zouden alle pausen en concilies het zus zeggen, en ik lees het in mijn Bijbel zo, dan houd ik mij aan de Bijbel.’ Dat is typisch Renaissancistisch én typisch protestants. ‘Vrijheid van exegese’, zo wordt het ook wel genoemd: je mag de Bijbel uitleggen zoals het jou goed dunkt.

Tegelijk komt er misschien onmiddellijk een ‘ja maar’ bij jou op: wat zou je ervan vinden als in een traditioneel-protestantse kerk een theoloog opstond die het volgende zei: ‘Al zouden alle reformatoren en alle protestantse geloofsbelijdenissen het zus zeggen, en ik lees het in mijn Bijbel zo, dan houd ik mij aan de Bijbel’? Wat zou er met zo’n theoloog gebeuren? Zou men voor hem net zo veel bewondering hebben als men voor Luther heeft?

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Willem J. Ouweneel.

Word ook lid

Kortom: het valt met dat individualisme wel mee (of tegen, net wat je wilt). Aan de ene kant: al heel gauw hebben de lutherse, de calvinistische en de anglicaanse kerken hun eigen geloofsbelijdenissen opgesteld, en daar hadden (en hebben) hun leden, of in ieder geval hun predikanten, zich wel degelijk aan te houden, anders vliegen ze eruit! Wèg vrijheid van de exegese.

"Aan de andere kant: daar waar de vrijheid van exegese wèl gehandhaafd werd, verkruimelden de desbetreffende kerken en gemeenten al gauw als oude kaas."

Aan de andere kant: daar waar de vrijheid van exegese wèl gehandhaafd werd, verkruimelden de desbetreffende kerken en gemeenten al gauw als oude kaas. Er zijn vandaag zo’n 42.000 christelijke denominaties, en verreweg de meeste daarvan zijn traditioneel-protestants of vrijkerkelijk-evangelisch of vrijkerkelijk-charismatisch. En allemaal hebben de leiders ervan iets anders in de Bijbel gelezen, en allemaal spelen ze het klaar hun eigen volgelingen aan te trekken. En zo komen veel christenen van de ene hype in de andere terecht, want ‘iedere ketter heeft z’n letter’ (z’n eigen ‘bijbelse bewijzen’), en je kunt het zo gek niet bedenken of je krijgt er wel handen voor op elkaar.

Laat ik een voorbeeld nemen (echt zomaar één uit honderden). Wat vind je van de volgende redenering? Probeer precies vast te stellen waar die over de schreef gaat (áls je dat tenminste vindt, want er zijn christenen die de volgende redenering volkomen oké vinden!).

Geboden onderhouden
Ze gaat ongeveer als volgt. Jezus leert ons dat wij zijn geboden moeten onderhouden (bijv. Joh. 14:15,21; 15:10). Hij heeft ook gezegd dat Hij niet gekomen is om de Wet van Mozes af te schaffen, maar die te vervullen (Matt. 5:17). Zijn geboden kunnen dus niet in strijd zijn met de Sinaïtische Wet; ze zijn er misschien zelfs wel (grotendeels) identiek mee. In die Wet van Mozes wordt geboden dat de mannen van Gods volk besneden moeten zijn. Niet alleen de Israëlieten, maar ook degenen die van buitenaf bij Gods volk worden gevoegd (Ex. 12:44,48; Lev. 12:3).

"In de Galatenbrief – zo gaat de redenering verder – keert Paulus zich inderdaad tegen de besnijdenis van christenmannen, maar alleen als dit met verkeerde motieven gebeurt, bijvoorbeeld om daardoor bij te dragen tot iemands behoudenis."

In Handelingen 15 bepaalde het apostelconvent in Jeruzalem dat de Wet van Mozes niet aan de gelovigen uit de volken moest worden opgelegd. Maar de besnijdenis heeft een veel verdere strekking dan de Wet van Mozes! Ze werd (lang vóór de Wet) al door God ingevoerd in Genesis 17, toen Hij gebood dat Abraham én zijn mannelijke nakomelingen in hun vlees besneden moesten worden. Dat gold en geldt niet alleen voor zijn fysieke nazaten, maar ook voor zijn geestelijke nazaten (Rom. 4:11v.). Door het geloof zijn christenmannen immers zonen van Abraham geworden (Gal. 3:7,29).

In de Galatenbrief – zo gaat de redenering verder – keert Paulus zich inderdaad tegen de besnijdenis van christenmannen, maar alleen als dit met verkeerde motieven gebeurt, bijvoorbeeld om daardoor bij te dragen tot iemands behoudenis. De besnijdenis is het merkteken dat een man tot Gods volk behoort; maar voor de behoudenis als zodanig is het geloof in Christus voldoende.

Een ander tegenargument – zo gaat de redenering verder – gaat ook niet op, namelijk dat wij nu een geestelijke besnijdenis kennen in plaats van een lichamelijke besnijdenis. Die geestelijke besnijdenis was bij Israël allang bekend: de besnijdenis van het hart (Lev. 26:41; Deut. 10:16; 30:6; Jer. 4:4; 9:26; Ez. 44:7,9; Hand. 7:51; Rom. 2:29) en van de lippen (Ex. 6:12,30). Maar nooit kwam deze in mindering op de fysieke besnijdenis! Het was nooit het een óf het ander; het was altijd béíde. Waarom zou dat vandaag anders zijn?

"Een voorbeeld uit honderden, die allemaal fout zijn (naar mijn bescheiden mening), maar allemaal hun aanhangers hebben gevonden – als je zulke ideeën maar met verve en overtuigingskracht weet te brengen…"

Vreselijk zeer
Ik zeg maar meteen ter geruststelling dat ik het totaal niet met deze redenering eens ben. Maar ik ga – halsstarrig als ik ben – nu eens niet uitleggen waaróm niet. Verreweg de meeste mannen die dit lezen, zijn immers niet besneden? Dus dan zullen die toch ook wel weten waaróm ze fysiek niet besneden zijn? En dus zullen ze ook wel weten wat er in de bovenstaande redenering mis is. Toch? Of voelden zij zich door de gegeven argumenten toch even aan het twijfelen gebracht? De meeste mannen voelen niets voor zo’n besnijdenis, want die doet vreselijk zeer. Maar heb je ook nog theologische bezwaren? Mijn redenering wijkt waarschijnlijk af van alles wat je ooit gehoord hebt. Maar is dat voldoende tegenargument? Wat is er mis aan mijn argumenten? En mijn volgende (ondeugende) vraag is: als je er niets mis aan vindt, waarom laat je je dan niet besnijden?

Nogmaals, het is maar een voorbeeld. Een voorbeeld uit honderden, die allemaal fout zijn (naar mijn bescheiden mening), maar allemaal hun aanhangers hebben gevonden – als je zulke ideeën maar met verve en overtuigingskracht weet te brengen… Dat is het enorme ‘nadeel’ van het protestantisme! ‘In die dagen was er geen koning in Israël: eenieder deed wat juist was in zijn [eigen] ogen’ (Richt. 21:25).

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

D
Citaat: 'Zie, ik, Paulus, zeg jullie: indien jullie je ooit laten besnijden, zal Christus jullie in niets baten.' Galaten 5:4

Einde van alle discussie over de letterlijke besnijdenis.
Broers, hebben jullie dat ook dat, als het over besnijdenis gaat, jullie spontaan de benen over elkaar slaan?
Toon meer antwoorden (2)
Toon meer reacties (9)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify