Roos Paauwe

God

07 februari 2019 door Marina de Haan

Roos Paauwe gaat met DoorBrekers naar Amsterdam: "Ik geloof dat Amsterdam nog een kerk nodig heeft"

“Wij hebben altijd gezegd: als DoorBrekers naar Amsterdam gaat, dan gaan we mee”, lacht Roos van Dijk-Paauwe in haar Barneveldse thuis. “Mijn vader zei: als we naar Amsterdam gaan, gaan jij en Peter (haar man, red) de kar trekken. Zo had ik hem niet bedacht. Dat is heel leuk!”

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

We ontmoeten de 24-jarige Roos een dag na de eerste bijeenkomst van DoorBrekers Amsterdam. Het is de zesde locatie van de gemeente en de eerste locatie van DoorBrekers buiten de BibleBelt. In het Amsterdome, op een industriegebied vlakbij station Amsterdam Sloterdijk, zijn de dag ervoor zo’n honderd mensen bijeengekomen om meer te weten te komen over DoorBrekers en kennis te maken met de campusleiders: Roos en haar man Peter.

Voorganger Peter Paauwe vertelt opgewekt over de profetie die de Amerikaanse spreker Jentezen Franklin voor de kerk had. ‘Jullie gaan naar de hoofdstad’, was de boodschap. Kort daarop kregen ze de sleutels van het bijzondere pand in hun handen gedrukt. ‘Op zondag zijn de sleutels voor jullie’, zei de eigenaar tegen de Paauwe’s. “Wij zijn geen strategen, wij gaan waar God ons leidt”, vertelt Paauwe tijdens die eerste bijeenkomst.

'Wij zijn geen strategen, wij gaan waar God ons leidt'

Al gauw kwam er kritiek dat dit de zoveelste kerk in Amsterdam is. “Ons doel is niet om andere kerken leeg te trekken”, legt Roos uit. “Hoe meer kerken op één plek zijn, hoe meer opties er zijn. Slechts 1,5% van de Amsterdammers gaat naar de kerk. Stel nou dat heel Amsterdam naar de kerk zou gaan? Dat kan één kerk niet hosten. Ik geloof dat Amsterdam nog een kerk nodig heeft.”

Terug naar Barneveld, waar Roos en Peter, die vier jaar getrouwd zijn, nu nog in een rijtjeshuis wonen. “We gaan binnenkort naar huizen kijken in Amsterdam”, vertelt ze. Spannend is het wel. Een nieuw leven opbouwen buiten het vertrouwde Barneveld. Maar in alles vertrouwt ze dat God hun weg leidt.

Thuiskomen
Ze kijkt terug op een ‘heel tof’ eerste evenement van haar kerk in de hoofdstad. “Ik hoorde mijn vader vertellen over hoe DoorBrekers begonnen is. Ik kan het me allemaal nog herinneren. Ik kon alleen maar denken aan: kijk eens wat God al heeft gedaan in al die jaren en kijk eens waar we nu staan. Soms vergeet je wat er is gebeurd en wat er allemaal al staat. Nu zien we dingen groeien en bloeien.”

'Ik geloof dat Amsterdam nog een kerk nodig heeft'

Amsterdam voelt voor Roos als thuiskomen. “Van jongs af aan ben ik meegenomen naar Amsterdam. Om te shoppen en gewoon om er te zijn.” Daarnaast heeft ze er ook voor stage een half jaar gewoond. “Ik wilde niet weg. Er is iets in de stad dat me aantrekt. Ik heb altijd gezegd: later als ik groot ben, ga ik weer in Amsterdam wonen.” Nu is het later, nu is ze groter. 

Ondanks haar 24 jaar heeft Roos wijsheid ver boven haar leeftijd. Ze groeide op in een christelijk gezin, ze was het tweede kind van vier. Toen ze 11 jaar was, startten haar ouders Peter en Ilona zo’n veertien jaar geleden DoorBrekers. Plotseling werd ze ook nog dochter van de dominee. Dat leidde tot onzekerheid. Zo erg zelfs dat ze haar achternaam niet wilde gebruiken. “Mensen deden raar over DoorBrekers. Het was iets revolutionairs, iets dat in deze omgeving niet eerder was gebeurd. Mensen vonden mij ook raar. Zo ervoer ik dat en mensen zeiden dat regelmatig.” 

Ze geeft toe dat die periode haar niet in de koude kleren is gaan zitten. “Het deed veel met me, ik werd er onzeker van. Ik kende mijn identiteit in Jezus, maar er kwam nog zo’n extra laag bovenop door wie mijn ouders zijn. Ik heb daar echt mee gestruggled.”

Fomo
Als tiener zocht ze naar waar ze zelf in geloofde. “Ik was heel erg een avonturier. Ik had letterlijk fomofear of missing out.” Ze was bang om iets te missen in het leven en zocht daarom naar manieren om alles spannender en avontuurlijker te maken. “Dat is iets dat in me ligt. Ik geloof dat ik nu geleerd heb om het Goddelijker te maken.” 

Nu is die lading van haar achternaam verdwenen. Ze noemde zelfs haar fotografiebedrijf Roos Paauwe Photography. “Dat komt omdat ik nog meer ontdekt heb wie ik ben. Ik ben Roos. En God heeft een plan voor mijn leven. Niet omdat ik 'de dochter van' ben.”  

'In Amsterdam houden we de visie van DoorBrekers, maar we doen dat wel op een manier die Amsterdam nodig heeft'

Toch is haar achternaam onlangs weer ter sprake gekomen toen het nieuws naar buiten kwam dat Roos de campusleider werd. Als dochter van kan er geen feedback worden geuit op haar, zo luidde de kritiek. “Natuurlijk kan dat gewoon. Ik moet toch goed functioneren”, zegt ze helder. “Wij zijn geen bedrijf. Wij kijken naar de stad. In Amsterdam houden we de visie van DoorBrekers, maar we doen dat wel op een manier die Amsterdam nodig heeft.”

Iets goed doen
Ze staat op uit haar comfortabele stoel om lekkere cappuccino’s te maken. “Als je iets doet, moet je het goed doen”, zegt ze wijzend naar een koffiemachine met versgemalen bonen, zoals we in koffietentjes zien. Terwijl ze koffies met zorg maakt, zingt ze mee met een liedje van Bethel Music. “Mijn man had deze muziek vanmorgen opgezet, ik luister er soms naar.”

Roos staat er in Amsterdam niet alleen voor. Naast de hulp van haar man, zijn er ook dertig betrokken doorbrekers van andere campussen die de Amsterdam-locatie helpen dragen. Zeker aan het begin zal het gaan om connecten met mensen, teams bouwen en tussen de livestream alles aan elkaar praten. DoorBrekers gaat de diensten vanuit Barneveld streamen. Pas als er mensen zijn die aanbidding kunnen leiden, zal er een band op een podium staan. “Je wilt mensen niet belasten. De kerk bouwen is iets gaafs; niet iets vermoeiends.”

'Er gaat gewoon iets gebeuren in Amsterdam'

Vrijheid
“Wat is jouw visie voor Amsterdam?”, vraagt een jonge vrouw aan Roos na de bijeenkomst in de Amsterdome. Vol passie voor de kerk en vol liefde voor mensen begint ze te delen. “Ik houd heel erg van mensen. En ik heb het gevoel dat mensen vrijheid nodig hebben. Dat er zoveel mensen vastzitten. Misschien geloven ze wel, maar begrijpen ze niet wat genade is. Wij zijn volledig gered. In Amsterdam kan en mag alles, maar toch heb ik het idee dat mensen niet vrij zijn. Er is een leegte. Met alle kerken samen kunnen we daar een bijdrage aan leveren.”

“Er gaat gewoon iets gebeuren in Amsterdam”, zegt ze met verwachting in haar hart en een glimlach op haar gezicht. “Ik weet niet wat en wanneer. Of dat nou dit jaar gebeurt of daarna, maar ik geloof dat we als kerken iets te brengen hebben!”

De eerste zondag van de maanden maart, april en mei komen de doorbrekers om 16 uur samen in de Amsterdome. Vanaf medio mei start de gemeente met zondagochtend diensten. Ben je benieuwd naar DoorBrekers Amsterdam, bezoek dan de website.

Foto: Laura Siegal

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

J
En weer een nieuwe kerk, waarom niet aansluiten bij een bestaande kerk. Ik blijf het lastig vinden dat er geen Roepstem wordt gehoord naar Brabant en Limburg. En ook in het gedeelte van het land waar ik woon, rond Arnhem, ook wel De Liemers genoemd, is er veel "oogst, maar arbeiders zijn er weinig".
Waarom geen duidelijke cijfers over het aanzuigeffect op andere kerken/gemeentes? En idd: Waarom niet Limburg en Brabant? Of neem België, regio's waar de kans op het aanzuigeffect quasi nihil is...
Toon meer antwoorden (7)
Toon meer reacties (8)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify