bert de haan
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

22 oktober 2018 door Rik Bokelman

Bert de Haan werd afgeserveerd als voorganger na affaire: "Is herstel mogelijk?"

Stel je voor dat je een stervoorganger bent. Je kerk is de afgelopen jaren van 300 naar een kleine 2000 leden gegroeid. Als je preekt hangen mensen aan je lippen en meerdere mensen geven als jij preekt hun leven aan Jezus. Alles wat je onderneemt voor God en Zijn Koninkrijk lijkt te gelukken. Maar ondertussen gaat je huwelijk moeizaam en ontstaat er een affaire met je secretaresse... Verdien je dan - na het opgebiecht te hebben - een tweede kans? Daar gaat dit verhaal in essentie over. Dit is het verhaal van Bert de Haan, voormalig voorganger van Nehemia in Zwijndrecht.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

CIP.nl sprak met de ex-voorganger van wat ooit een van de meest toonaangevende evangelische kerken in Nederland was. In z’n achtertuin bij z’n vijver in Zwijndrecht praten we over z’n succesjaren bij de kerk, z’n affaire, z’n ontslag, de gebrokenheid en de kerkscheuring. En kijken we naar de toekomst.

“Wat ik heb gedaan praat ik niet goed. Maar moet dat betekenen dat er voor mij geen plek meer is? Geen genade?”

“Wat ik heb gedaan praat ik niet goed. Maar moet dat betekenen dat er voor mij geen plek meer is? Geen genade?”

We schrijven dit verhaal van Bert op omdat we vooral willen laten zien hoe de val van een gevallen leider er uit ziet vanuit zijn eigen perspectief. Dit verhaal wordt daarom vooral vanuit het perspectief van Bert zelf verteld. De vragen zijn van de auteur, Rik Bokelman, die vooraf met meerdere betrokkenen heeft gesproken. Hij licht het verhaal woensdag verder toe in de CIP Podcast.

Hoe alles begon
Bert kwam in het tijdperk van de koffiebars tot geloof in Zwijndrecht. Daar werd hij op een dag gegrepen door de liefde van God, die hem sindsdien nooit meer heeft verlaten, zo vertelt hij. “Toen ik God toeliet in m’n leven werd het echt licht van binnen.”

Error: could not load events

Al snel rolde hij het jeugdwerk in bij Nehemia, de kerk die toen net bestond. Het was een grandioze tijd. “Er was echt een radicaliteit waar ik nu nog wel heimwee naar heb.”

Je bent altijd een fanatiek mannetje geweest?
“Ik ben altijd al een gedreven en enthousiast iemand geweest die, als hij ergens voor gaat, er ook echt voor gaat.”

Jarenlang combineerde Bert zijn werk in de kerk met zijn betaalde werk bij een Rotterdamse firma in de steigerbouw. Hij zou er uiteindelijk adjunct-directeur worden. “Toen ik er kwam was ik nummer 13 op de loonlijst. Toen ik wegging waren er 130 mensen voor aan het werk.”

“Het bedrijf groeide grandioos hard. In die tijd werd ook heel de skyline van Rotterdam gebouwd. Daar liften wij op mee.”

“The sky was the limit.”

Een houding die hij ook meenam toen hij voorganger werd.

“The sky was the limit.”

Hij besloot zijn baan op te geven toen hij geroepen werd als voorganger voor Nehemia. Het was 1996, en was toen al jarenlang actief in de kerk binnen het leiderschap.

“Tijdens een vakantie in Frankrijk heb ik een tastbare ontmoeting gehad met God waarin mij vroeg al mijn schepen achter mij te verbranden en voorganger te worden in Nehemia. Ik heb gehoor gegeven aan die bijzondere roeping en mijn carrière opgegeven."

En zo geschiedde.

Bert de Haan werd voorganger van Nehemia. Overigens in een moeilijke tijd, omdat de kerk net door een periode van scheuring kwam en de helft van de kerk was weggegaan. Later zou hij dat - na zijn affaire en ontslag - nog een keer van dichtbij meemaken.

“Traumatisch.”

Nehemia had in die begintijd geen geld en weinig middelen. Maar wat de kerk wel had waren enthousiaste christenen met een groot geloof.

“God daagde mij uit met de woorden; als jij je voeten op het water zet zal Ik voorzien en dat heeft Hij gedaan”.

“Ik gaf voor mijn roeping echt alles op. Ik had in die tijd een topsalaris.”

“Ik gaf voor mijn roeping echt alles op. Ik had in die tijd een topsalaris. Toen ik voorganger werd had ik opeens niets, want zekerheid voor salaris was er in het begin niet.”

Bert wist in die tijd waar hij heen wilde met de kerk. Hij wilde dat het een bron van leven zou zijn voor de omgeving. Er werd van alles georganiseerd: gebedsavonden, bijbelscholen, evangelisatie voor single moeders, senioren middagen en er was een kringloopwinkel. “Mijn visie was om echt invloed op de samenleving te hebben.”

“De Heilige Geest werkte ook heel sterk. Mensen begonnen tot geloof te komen. Ze gooiden hun rugzakje leeg en werden gevuld met de liefde van God.”

Er werd ook flink ingezet in aantrekkelijke kerkdiensten. Met diepgaand Bijbels onderwijs en prediking voor alle leeftijden. Daarnaast was er jongerenwerk, zondagscholen en prachtige aanbiddingsmuziek.

“Ik zei altijd: ik wil geen liedjes zingen in de kerk. Ik wil de glorie van God.”

“Ik zei altijd: ik wil geen liedjes zingen in de kerk. Ik wil de glorie van God.”

Een proces van groei was in gang gezet. Waar andere kerken leegliepen daar liep Nehemia zondag op zondag voller en voller. Op haar hoogtepunt werden er twee diensten gehouden en kwamen iedere zondag zo’n 1700 mensen.

Kwamen mensen in die tijd niet voor jou naar de kerk? Je bent een begenadigd spreker.
“Ik vind dat moeilijk om te zeggen. Ik denk dat mensen hielden van het onderwijs dat ik bracht. Dat was vrij vernieuwend en met een diepgang die mensen - in ieder geval toen - niet overal hoorde. Dat was wat ik terugkreeg aan feedback. Daarnaast waren er andere gezalfde sprekers zowel van binnen als van buiten de gemeente en vormden we samen zo een soort kleurenpallet.”

Je was in die tijd ook een sterk leider.
“Ja, dat herken ik, vaak werd er naar mij gekeken om bepaalde beslissingen te nemen en tevens zat ik regelmatig vol met nieuwe ideeën en zag ik allerlei mogelijkheden voor het Koninkrijk van God.”

Op internet verschenen filmpjes waarin je vertelde dat als mensen iets tegen jou hadden, ze ook iets tegen God hadden.
“Zo heb ik dat nooit gezegd en ook nooit bedoeld. Dit is volledig uit zijn verband gehaald en dekt absoluut niet de bedoeling of beleving van mijn leiderschap. Ik heb gezegd, maar let wel in een bepaalde context, dat als je een probleem met mij als leider had, dat je dan wel moet beseffen dat ik - net als elke andere geroepen voorganger door God - voor deze klus als gemeenteleider geroepen was.

Overigens voerde ik met een leidersteam Zijn plannen uit en daar was niet altijd iedereen in de gemeente het mee eens wat overigens ook lastig is in de ‘polder’.”

Je zag jezelf als de gezalfde des Heren.
“Ik wist me door God geroepen. Maar niet in de context van: ‘Blijf van me af ik ben de gezalfde des Heren. Aan mij kun je niet komen'; onzin!”

Mag ik zeggen dat ik denk dat je dat wellicht wel dacht?
“Dat mag je zeggen. Maar het is niet wat ik bedoel en zo ervaren heb. En ik sta daar dus ook niet achter.”

Ik werk al jarenlang in het christelijk wereldje en je hebt toch heel veel christelijke baasjes. Jij was er ook zo een. En zoals veel christelijke baasjes werd je geadoreerd, kreeg je een sterrenstatus. Dat zette wellicht de deur open voor je latere affaire.
“Ik herken mijzelf hier niet in.”

“Wat veel mensen niet door hebben is dat als je een kerk leidt met bijna 2000 mensen, je niet alle mensen kunt geven wat ze willen. Dat is geen gemakzucht. Dat gaat gewoon niet.”

“Ik had het idee dat ik niet goed genoeg was. Dat ik er niet mocht zijn.”

“De ene wil het geluid zachter, de ander harder. De ene wil Engelse liedjes zingen, de andere alleen Nederlands. En zo kan ik nog wel even doorgaan.”

“Er moet uiteindelijk iemand zijn die een beslissing neemt en zegt: ‘We gaan deze kant op.’”

Je kunt ook zeggen: een voorganger is niet als de CEO van Philips.
“Ik voelde me geen christelijke CEO. Sterker nog, ik voelde me vaak de minste. Dat heeft te maken met een diep minderwaardigheidscomplex dat ik in m’n jeugd heb opgelopen. Ik had het idee dat ik niet goed genoeg was. Dat ik er niet mocht zijn. Dat draag je in je latere leven toch mee.”

“Je kunt dan ook twee dingen doen. Je kunt je terugtrekken met je minderwaardigheidscomplex. Of harder werken. Ik zei onbewust: ik ga nog harder m’n best doen.”

Dus eigenlijk was het bouwen van die grote kerk een manier om niet zozeer God te dienen, maar jezelf te bewijzen?
“Nee, dat wijs ik resoluut af. Ik heb nooit geambieerd om voorganger te worden en nooit geprobeerd mezelf in die zin te bewijzen. Het gedreven zijn zal wellicht wel haar oorsprong hebben in het minderwaardigheidsgevoel maar ik kan eerlijk zeggen dat ik het voor God deed. Niet voor mezelf dan was ik in mijn wereldse carrière gebleven.”

“Terugkijkend besef ik ook dat ik door die gedrevenheid te weinig tijd heb gemaakt voor het gesprek met mijn naaste medewerkers.”

“Terugkijkend besef ik ook dat ik door die gedrevenheid te weinig tijd heb gemaakt voor het gesprek met mijn naaste medewerkers.”

“Mijn drive was op mijn roeping geënt, op de bijzondere ontmoeting met Jezus in Frankrijk.”

“Ik was ook altijd bezig met mensen tot Jezus leiden. Dat was toch het mooiste moment van de zondag. Wanneer ik een oproep deed om je leven aan Jezus te geven en mensen naar voren kwamen lopen.”

“Ik was daar altijd mee bezig. Want ik dacht: ‘Mensen komen misschien voor de eerste of laatste keer in hun leven naar de kerk. Ik moet en zal ze namens God de hand reiken! Anders gaan ze wellicht verloren.”

“Mijn zondag was ook niet geslaagd als er geen mensen naar voren kwamen om hun leven over te geven aan Jezus.”

“Mijn zondag was ook niet geslaagd als er geen mensen naar voren kwamen om hun leven over te geven aan Jezus.”

“Oh, ik vond het zo mooi als mensen dan naar voren kwamen. Dan werd ik zo blij!”

Te ver van huis
Terwijl Bert de Haan een zondagse altar-call deed en hij aan de lopende band geestelijke successen boekte ging het in zijn huwelijk steeds moeizamer, zo biecht hij op.

Bert vertelt na een stilte open over zijn falen en dat het misging in zijn leven.

Terwijl Bert de Haan een zondagse altar-call deed en hij aan de lopende band geestelijke successen boekte ging het in zijn huwelijk steeds moeizamer

“Vanuit mijn gedrevenheid en de constante groei binnen de bediening heb ik grote blinde vlekken gehad en deze hebben veel schade berokkend aan mensen die ik van harte liefheb.
Ons huwelijk ging moeizaam, we waren elkaar kwijtgeraakt en we misten het vermogen elkaar te hervinden. Een vreselijke en keiharde conclusie met een diep besef van falen hebben mijn hart verscheurd.”

“Te ver weg zijn van thuisfront en te veel in het werk verstrengeld raken, hebben veroorzaakt dat ik te weinig aandacht besteedde aan mijn huwelijk. En daar is het misgegaan.”

Affaire
“Ik begon vanuit mijn eenzaamheid mijn hart te delen met mijn secretaresse. Dat creëerde na verloop van tijd een ongezonde zielsband die nooit had mogen plaatsvinden. We werden soulmates. Signalen en alarmbellen worden dan op de een of andere manier genegeerd en je zwemt in een fuik die steeds hechter om je heen komt te zitten.”

“Ik begon vanuit mijn eenzaamheid mijn hart te delen met mijn secretaresse.”

“Toen we merkten dat er een fysieke aantrekkingskracht begon te ontstaan en elkaar diverse malen hadden gekust besloten we zelf de situatie van onze ontstane verliefdheid aan het licht te brengen. We waren een ontoelaatbare grens overgegaan en daar waren we allebei diep van overtuigd.”

Hoe hebben jullie alles opengegooid?
“We bekeerden ons en hebben onze affaire thuis opengegooid. De boosheid, pijn, teleurstelling en verontwaardiging van alle partijen waren terecht. De schade was groot en ik wilde in het reine komen.”

“Iedereen was in shock.”

“Iedereen was in shock.”

“Toen ben ik ook naar de oudsten gegaan. Hen heb ik het in mijn kantoor verteld. Er is toen afgesproken dat we het aan een kleine groep leiders zouden vertellen, een man of 40. We hoopten dat we alles netjes zouden kunnen oplossen, dat deze privézaak intern zou kunnen worden opgelost. Ik hoopte op een veilige bedding en wilde schoon schip maken.”

De weken die volgden
“Ik heb mijn taken neergelegd en tegenover de gemeente gezegd dat ik tijd nodig had met mijn gezin, zonder verdere inhoudelijke informatie.”

“De weken die volgden waren de moeilijkste uit z’n leven.”

Amazing grace
Voor de veertig leiders uit de kerk vertelt Bert enkele weken later zijn verhaal. Hij las een verklaring voor en er was ruimte om vragen te stellen. Het viel hem op dat er zoveel genade en liefde was. “Er was niet zoiets als: laten we Bert de Haan nu maar eens snel gaan stenigen.”

“Er werd afgesproken zorgvuldig met de informatie om te gaan en er verder met niemand over te spreken vanwege de privésfeer. Toch kon niet voorkomen worden dat binnen no-time de hele gemeente van de affaire en huwelijksproblemen wist, iets wat ook wel te verwachten viel.”

Er werd in december 2015 een gemeenteavond belegd waar Bert voor de hele kerk zijn verklaring en falen voorlas. De zaal zat “knettervol” en publiekelijk werd er vergeving uitgesproken. Het maakte diepe indruk op Bert. “Amazing grace,” zo omschrijft hij de avond met twee woorden.

Vanwege de onhoudbare spanning thuis vertrok Bert naar een caravan in Zeeland en ging wekelijks voor counselinggesprekken naar Ellel Ministries in Baak.

In de weken nadat Bert z’n affaire had opgebiecht ging hij door een spreekwoordelijke hel. De sfeer was thuis om te snijden. Om z’n vrouw rust te geven ging hij tijdelijk ergens anders wonen.

Op het podium stond hij niet meer; hij gaf tegenover de gemeente aan te hard te hebben gewerkt en tijd voor z’n gezin te willen hebben.

De weken die volgden waren de moeilijkste uit z’n leven.

“Ik heb twee keer op het punt gestaan een einde aan m’n leven te maken.”

Bert biecht op: “Ik heb twee keer op het punt gestaan een einde aan m’n leven te maken.”

“Om m’n auto tegen een boom te parkeren.”

“Ik zat in die tijd in een caravan. In het weekend ging ik naar Zwijndrecht. In de auto realiseerde ik me dan dat ik alles was kwijtgeraakt. M’n huwelijk m’n bediening, m’n goede naam en reputatie.”

“Ik raakte in totale wanhoop.”

Ontslag
“De gemeenteleiding en een apostolisch team besloten mij vijf weken later te ontslaan. Ik zou drie jaar een overspelige relatie hebben gehad en deze veronderstelling werd landelijk gepubliceerd zonder enige vorm van hoor en wederhoor.”

“Voor alle duidelijkheid, er heeft nooit seksuele gemeenschap of bevrediging plaatsgevonden, wel was er door onze samenwerking in de loop der jaren geleidelijk die ongezonde zielsband ontstaan met uiteindelijk het effect dat foute verlangens uiting zochten. Deze ontoelaatbare grens was reden om mij te bekeren en de zaak die niet kon bestaan aan het licht te brengen.”

“Drie jaar lang mocht ik het gebouw niet meer betreden en van de vele vrienden waar ik sommigen al ruim 35 jaar van ken, kon ik geen afscheid nemen.”

“Alles lag in puin, mijn huwelijk, mijn gezin, mijn roeping, de band met de broeders en zusters en mijn getuigenis. Drie jaar lang mocht ik het gebouw niet meer betreden en van de vele vrienden waar ik sommigen al ruim 35 jaar van ken, kon ik geen afscheid nemen.”

Schotland
“Totaal ontredderd ben ik toen naar Schotland afgereisd waar Ellel Ministries een plek bood in haar programma voor pastors in ‘slecht weer’. Nou, dat zat ik wel!”

“Twee wijze Godsmannen zouden mij twee weken dagelijks counselen. Tijdens de eerste ontmoeting keken ze me aan en het voelde alsof ze mij met een laser scande. Toen begon de oudste van de twee te spreken en zei; ‘Bert, we believe your story.’”

“Die woorden braken mij totaal... Dat was wat ik nodig had, geen veroordeling, geen afwijzing en zoals ik het ervaren had, geen karaktermoord.”

“Dat was wat ik nodig had.. geen veroordeling, geen afwijzing en zoals ik het ervaren had, geen karaktermoord.”

“Ik knakte. Alles van de afgelopen maanden kwam eruit en 72 uur lang heb ik gehuild, geschreeuwd en tot God geroepen. Diep berouw over mijn falen en het besef geliefden pijn te hebben aangedaan - die onbereikbaar waren geworden - hadden mij verteerd. Ook het besef alles te zijn kwijtgeraakt, de totale ontluistering en desoriëntatie... En daar kwam nog een dosis stress, angst en paniek bij.”

“Ik zat op de bodem van alles.”

Diepe genezing
“Dagelijks ondersteunden mijn counselers mij, zij vertroosten mij, legden hun vinger op zere plekken, spraken Gods woorden en speurden in de Geest naar wortels die vervorming in mijn leven hadden veroorzaakt.”

“Daar in Schotland heb ik een ontmoeting gehad met God. Ik heb een soort open hartoperatie ondergaan. Als mens voelde ik me altijd minderwaardig en had het gevoel er eigenlijk niet te mogen zijn. Zelfs de successen in het leven en de zegen in de bediening namen het gevoel heel diep van binnen niet weg. Door mijn gedrevenheid gaf ik daar geen of weinig gehoor aan maar de stille diepe pijn was er eigenlijk altijd.”

“In Schotland tijdens een ministrysessie na die 72 uur gebeurde er opeens iets bovennatuurlijks. Ik zag mezelf geboren worden en een diep knellende verstikkende pijn vulde mijn ziel. Ik mocht er niet zijn, voelde ik. Dat was wat ik ervoer. Ik verexcuseerde de wereld voor mijn komst.”

“Het was de onbeschrijfelijke pijn die ik altijd gevoeld had maar niets mee kon. Het was de oorzaak van mijn diepste gevoel van afwijzing, eenzaamheid en geen aanvaarding. Iets wat zich uitte in gedrevenheid en stelligheid.”

“Toen zag ik Jezus binnenkomen in de kamer waar ik geboren werd. Terwijl de dood loerde sprak Hij Zijn welkom uit over mijn leven. Een angel, heel diep in mijn hart, werd eruit getrokken.”

“Toen zag ik Jezus binnenkomen in de kamer waar ik geboren werd. Terwijl de dood loerde sprak Hij Zijn welkom uit over mijn leven. Een angel, heel diep in mijn hart, werd eruit getrokken en ik ervoer een bovennatuurlijk herstel. Toen ontdekte ik: ‘Ik mag er zijn.’”

“Dat moment heeft in mijn ziel een cruciale doorbraak gegeven maar de twee weken counseling zaten erop en ik moest de rauwe werkelijkheid onder ogen zien.”

“Direct bij thuiskomst liet mijn vrouw mij weten van mij te willen scheiden.”

Er volgden 16 maanden van rouw, verdriet en ontluistering over alles wat had plaatsgevonden.

Kerkscheuring
Wat ook volgde was een kerkscheuring. Honderden mensen verlieten de kerk na het vertrek van Bert. Hier kan en wil hij niet te veel over vertellen. “Over de kerkscheuring die volgde kan ik weinig zeggen omdat ik ontslagen werd. Het heeft mij wel veel verdriet gedaan dat velen teleurgesteld de gemeente verlieten.”

Warm nest
In de gemeente van Richard Klomp in Amersfoort vond Bert een warm nest. Hij werd er op een geweldige manier opgevangen, zo vertelt hij zelf. Eind 2017 heeft Richard Klomp een brief gestuurd naar leiders in het land over het verloop van het herstelproces van Bert met als aanbeveling hem opnieuw in hun armen te sluiten.

“Richard en zijn vrouw Jannie hebben mij begeleid in het nemen van de juiste stappen met het doel mij te doen opstaan.”

“Ook in de gemeente Focus op God in Almkerk waar ik in 2017 regelmatig kwam trof ik diezelfde onvoorwaardelijke liefde.”

“Ik moest verder met mijn leven. Maar hoe doe je dat in Nederland als gestruikelde en gescheiden leider?”

“Ik moest verder met mijn leven. Maar hoe doe je dat in Nederland als gestruikelde en gescheiden leider?”

“Stap voor stap, met geweldige vrienden om me heen, heb ik de weg hervonden en mij aangesloten bij Leef Rotterdam, een warme gemeente waar Theo Visser voorganger is.”

Een personal coach heeft me ook geholpen mijn blinde vlekken in kaart te brengen en handvatten gegeven de bruggen te slaan naar mensen die ik eerder niet zo begreep. Van binnen is het nu zacht en liefdevol, Gods genade heeft een Meesterwerk gedaan.”

“Ik heb geen verwijten naar mensen maar wel eerlijke vragen. De lessen die ik moest leren waren hard, rauw en soms ondragelijk, maar in dat alles was God met Zijn onbegrensde liefde.”

“De lessen die ik moest leren waren hard, rauw en soms ondragelijk.”

“Ik heb moeten kiezen of beter of bitter worden. Het eerste kiezen was de moeilijkste maar zeker de beste keus.”

“Als ik nu ergens mag spreken ervaar ik rust en het is dieper als ooit, er is gebrokenheid en het wonderlijke is dat Jezus daar iets mee kan. Het heelt harten, zet genade vrij en neemt hardheid en oordeel weg. De zachtheid van Gods genade maakt dat ik anderen kan omarmen en nooit iemand zal veroordelen.”

“Ik weet nu echt wat het is om op de bodem te zijn geweest: depressie, eenzaamheid en zelfmoord... Ik heb ze allemaal in de ogen gekeken.”

“Depressie, eenzaamheid en zelfmoord.. Ik heb ze allemaal in de ogen gekeken.”

Waar heb je achteraf gezien het meeste spijt van?
"Ik heb spijt dat ik te weinig tijd en aandacht heb besteed aan m’n huwelijk en gezin. En ik heb spijt van het verdriet wat dat heeft veroorzaakt. Persoonlijk achterstallig onderhoud heeft mijn huwelijk doen stranden. Daar ben ik nog altijd verdrietig over.”

“Ik realiseer mij ook dat ik broeders en zusters heb gekwetst en hen heb teleurgesteld. Aan hen zou ik willen vragen: ‘Wilt u mij vergeven?’ Ik heb spijt van de ongezonde relatie met mijn secretaresse en het verdriet wat dat tot stand heeft gebracht. Dat had nooit mogen gebeuren.”

“Ik realiseer mij ook dat ik broeders en zusters heb gekwetst en hen heb teleurgesteld. Aan hen zou ik willen vragen: ‘Wilt u mij vergeven?”

Hoe is de relatie met je kinderen?
“Ik zou graag willen dat ik meer contact met ze had maar besef dat ze diep gekwetst zijn door mijn falen. Dat heeft tijd nodig om te herstellen maar het komt zeker goed. Mijn hart gaat dagelijks naar hen uit.”

Gebroken
Bert zit inmiddels met een WW-uitkering als gescheiden man thuis. Inmiddels heeft hij een vriendin.

Als ik hem vergelijk met hoe ik ‘m voor de hele affaire tegenkwam in de christelijke wandelgangen dan zie ik een andere gezichtsuitdrukking op het gezicht van Bert. Waar hij eerst een christelijk alpha mannetje was die sterk, succesvol en zelfverzekerd was, zo zie ik nu vooral een gebroken man.

Als ik nog langer kijk zie ik het verdriet van de afgelopen jaren gegrift staan op het gelaat van z’n gezicht.

Ik vraag me af of hij nog dromen heeft, hoe hij z’n toekomst voor zich ziet.

Tot slot: “Wat is je droom voor de toekomst?”
“God heeft tegen mij gezegd: ‘Ik ben jouw Hoopvolle toekomst.’ Daarom ga ik de draad weer oppakken. Er ligt een roeping over mijn leven en die is niet weg. Net als Petrus heb ik besloten door Zijn genade weer op te staan en daar waar ik gevraagd word te spreken, onderwijs te geven en te dienen. De gaven die God mij heeft gegeven zijn onberouwelijk, Hij heeft mij immers vergeven en omarmd. De 40 jaar ervaring hoe het wel en zeker ook hoe het niet moet wil ik inzetten voor jonge voorgangers, gelovigen en gemeenten.”

“God heeft tegen mij gezegd: ‘Ik ben jouw Hoopvolle toekomst.’”

“Dat is echt de droom die ik van Godswege voel.”

“Ik wil Gods liefde en genade aan iedereen verkondigen. Ik wil dat mensen Jezus leren kennen. Een boodschap van hoop en herstel zijn voor allen die ooit struikelden of struikelen.”

“Wat mij verdriet doet is dat kostbare, liefdevolle relaties zijn verbroken. Na mijn ontslag is er nooit meer contact geweest met het leidersteam. Mijn hartenwens is dat verzoening ooit zal plaatsvinden. Ik geloof dat verzoening het Koninkrijk van God zal doen baanbreken in onze natie en dit kan alleen als we samen buigend naar het Kruis gaan en erkennen: ‘We hebben elkaar gemist’.”

In de komende dagen reageren en reflecteren meerdere opiniemakers en betrokkenen op Bert z’n verhaal. Hoe gaat christelijk Nederland het beste om met gevallen leiders? Is er genoeg genade voor hen? Hoe kunnen dit soort verhalen voorkomen worden?

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

H
Ik ben onder de indruk van Bert's verhaal, van zijn zoektocht, zijn verdriet en zijn vurige wens om beter te worden. Ik zegen Bert want genade is zijn deel.



Oordeel niet opdat je niet geoordeeld wordt.
B
David, Salomo, het kwam helaas vaker voor. Voorganger zijn is een mooie taak, maar je moet er geestelijk en psychisch voor bekwaam zijn en dat is beslist niet iedereen.

Vooraf weet je de eisen, zie 1Tim. 3 en het is heel eerlijk om daarin je falen te erkennen en dan is het ook wijs om zelf op te stappen, voor zo'n ontslag volgt.

Hoe christelijk Nl omgaat met mensen is treurig overigens en dat is waar Bert over kan meepraten blijkbaar.

Na scheiding is hertrouwen , laat staan een vriendin, ook niet de meest Bijbelse route.

vervolg:
B
Dan toch weer als voorganger gaan spreken is opnieuw niet voldoen aan 1Tim. 3, terug naar eigen vrouw en gezin is de enige route, als dat kan.

Ik ken Bert niet, maar reageer op het verhaal en ik wil je vooral zeggen: je eerlijkheid is zeer te waarderen, dank JHWH voor Zijn genade, voor ieder van ons en ga vervolgens Zijn weg in elk opzicht.

Mocht je het fijn vinden om es te bellen: wees hartelijk welkom.

Shalom

Ben Kok (joods-chr. pastor)

tora-yeshua.nl (zie bij "contact" telefoon en mailadres)

Toon meer antwoorden (7)
Toon meer reacties (25)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen