Ds. W. Harinck

God

28 augustus 2018 door Jeffrey Schipper

Ds. W. Harinck kijkt niet te veel in achteruitkijkspiegel: "Idealiseer het verleden niet"

“Zonder achteruitkijkspiegel kom je niet op de plek van bestemming. Maar wie te veel achteruit kijkt idealiseert het verleden. De Israëlieten die dat deden mochten het Beloofde land niet in.” Op deze manier trapte ds. W. Harinck de nieuwste editie van de Haamstedeconferentie af. Meer dan honderd mannenbroeders verzamelen zich aan het begin van het kerkelijk seizoen in Elspeet om elkaar te ontmoeten en te bemoedigen.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid .

Word ook lid

“Jozua moet het werk van Mozes voortzetten,” maakt Harinck duidelijk aan de hand van Jozua 1:1-9. “Bij de dood van Mozes mag Jozua niet lang stil blijven staan. Na dertig dagen rouwen roept de Heere Jozua en Zijn volk op om tot actie te komen. De tijd is gekomen dat de Heere Zijn rijke beloften zal gaan vervullen die Hij eerder heeft gedaan aan Abraham Izak en Jakob. God gaat Zijn beloften vervullen. Jozua krijgt het bevel om het Beloofde land in te nemen.

De grenzen worden getrokken. In het zuiden de woestijn, in het noorden de Libanon, in het oosten de Eufraat en in het westen de grote zee. Verder dan de ogen kunnen kijken liggen de grenzen van het Beloofde land. Voor zijn sterven liet de Heere de ogen van Mozes over het gehele land gaan. Het komt precies overeen met wat de Heere in Exodus 23 had toegezegd. Het doet ook denken aan Genesis 13 waarin we lezen dat Lot kiest voor de vlakte van de Jordaan, voor eigen grenzen. Abraham blijft achter en dan verschijnt de Heere aan hem. God toont Abraham vervolgens de horizon van het Beloofde land en komt op Zijn beloften terug.

"Gods beloften en bemoedigingen zijn niet bedoeld om lui en zorgeloos te zijn of af te wachten. Ze maken je standvastig."

Vanaf het begin is het een groot en onmogelijk werk voor Jozua. Hij moet de Jordaan oversteken en dat is geen kleine zaak. Het water staat hoog in de Jordaan. De rivier treedt zelfs buiten haar oevers. Mijn eerste bezoek aan de Jordaan was dan ook teleurstellend. Ik zag een smalle stroom. Het algemene beeld is dat de Jordaan een brede rivier is. We zullen moeten bedenken dat de Jordaan er anders uitgezien moet hebben dan de rivier in onze tijd. De rivier is nu afgedamd en water wordt gebruikt om het noordelijke gedeelte van Judea en Samaria te irrigeren. Toen was de rivier veel breder. Het hele volk moest erdoorheen, ook vrouwen, kinderen en het vee. Dat is bij wijze van spreken prijs schieten voor de vijand.

Jozua kennen we als dappere en ervaren strijder. Een man die vastberadenheid bezit. Nu komt er veel op hem af. Na veertig jaar de dienaar van Mozes te zijn geweest wordt dat gewicht op zijn schouders gelegd. Het uitgestrekte land dat hij voor zich ziet, moet hij gaan veroveren. Daar waar een grote vijand woont. De Heere weet wat Jozua nodig heeft. Op een bijzondere wijze heeft Hij hem bemoedigd. 'Ik zal alles doen wat Ik tot Mozes gesproken heb,' zegt God in vers 3. De Heere maakte Zijn Woord waar. Ten tweede belooft de Heere Jozua plechtig dat Hij met Jozua zal zijn. De Heere belooft hem bij te staan. Op dezelfde manier zoals Hij bij Mozes was, zal God nu met hem zijn."

God bemoedigt Jozua
"Naar de mens gesproken wachtte Jozua een onmogelijk werk. In het Beloofde land woont een machtig volk met ommuurde steden. Israël is een nomadenvolk en onervaren in de strijd.” De predikant citeert Jozua 1:5, 'Zoals Ik met Mozes geweest ben, zal Ik met u zijn. Ik zal u niet loslaten en u niet verlaten.' “Wanneer God bemoedigt zoals hier bij Jozua, geeft dat vrijmoedigheid.” Harinck verwijst naar Hebreeën 13 waar deze woorden terugkomen. “Christenen worden aangespoord om op God te vertrouwen, zodat ze durven te zeggen: 'De Heere is mijn Helper – ik zal niet vrezen.' Als de Heere roept, dan bemoedigt Hij ook.”

“Gods beloften en bemoedigingen zijn niet bedoeld om lui en zorgeloos te zijn of af te wachten. Ze maken je standvastig en overvloedig in het werk des Heeren. Daarom zei de Heere tegen Jozua: 'Wees sterk en heb goede moed.'” De GerGem-dominee verwijst naar het domineesbestaan. “Ds. C. de Boer schreef twee boeken met de titels 'Met vreugde' en 'Onbegonnen werk'. Het domineesbestaan is een liefdedienst én een onbegonnen werk. Zonder bemoediging gaat het niet. Gods beloften planten nieuwe krachten in het hart. 'Ik zal u niet verlaten.' Zo worden we bemoedigd en aangespoord om te zien op de grote Voleinder van het geloof.”

"Om het Beloofde land in te nemen, is niet alleen moed en sterkte nodig maar ook gehoorzaamheid aan de Heere."

Oproep tot gehoorzaamheid
“We zien ook dat Jozua tot gehoorzaamheid wordt geroepen. Hij mag op geen enkele manier afwijken van de wil en de wet van God. Daar moet hij zich in verdiepen, dag en nacht. Om het Beloofde land in te nemen, is niet alleen moed en sterkte nodig maar ook gehoorzaamheid aan de Heere. Alle boeken van Mozes gaan als een geestelijke bagage met Jozua en zijn volk mee. Hij moet zich houden aan de verbondvoorschriften. Alleen zo zal hij voorspoedig zijn. Het onderwijs van Mozes moet zijn volstrekte uitgangspunt zijn. Gods wet en wil moet in Jozua's persoonlijke leven te zien zijn. Zonder die gehoorzaamheid en heiligmaking zal niemand de Heere zien.”

Verderop in het Bijbelboek Jozua wordt de opvolger van Mozes de knecht des Heeren genoemd. “Niet omdat hij een nieuwe wetgever voor Israël is geweest, maar omdat hij zich in genade heeft gehouden aan wat de Heere tot hem sprak,” benadrukt Harinck. “In die gehoorzaamheid is Jozua een type van de Heere Jezus Christus, de grote Gehoorzamer die al klaarstond om Zijn grote werk te doen. Hij is gehoorzaam geweest tot in de dood. In Zijn dood en opstanding liggen Gods beloften zeker en vast. Als het geloof op Hem mag zien, is er de vrijmoedigheid om te zeggen: 'Ik zal niet vrezen' en zal God ons niet verlaten.”

Vijf gevaren
“Jozua beleefde uitdagende en spannende tijden. Hij staat op de grens van het Beloofde land. Kanaän wordt als soevereine gift aan Gods volk gegeven. Door genade alleen. Tegelijkertijd wordt Jozua wel geroepen om als knecht het volk binnen te brengen. Er moet voor gestreden worden. Zeven jaar lang moet hij strijden in een uitgestrekt land. Wat liggen er veel gevaren op de loer.” Harinck zet vijf gevaren op een rijtje.

1. Achterom kijken. "De naam van Mozes wordt in Jozua 1:1-9 zes keer genoemd. Jozua zal die lege plaats gezien en gevoeld hebben. God begraaft Zijn dienaren, maar Gods werk gaat door. Daarom is het een gevaar om te veel achterom te kijken en het verleden te idealiseren. Je kunt niet zonder achteruitkijkspiegel in de auto. Zonder in die spiegel te kijken, komen we nooit op onze bestemming. Veel gelovigen keken in de woestijn voortdurend achterom, denkend aan de vleespotten en broodovens van Egypte. Ze mochten het Beloofde land niet in gaan, vanwege hun ongeloof."

"Zonder achteruitkijkspiegel kom je niet op de plek van bestemming. Maar wie te veel achteruit kijkt idealiseert het verleden."

2. Stil blijven staan. "Jozua moet verder. Hij moet door. Al is daar de grote rivier de Jordaan en sleutelstad Jericho. Het was goed aan de overzijde van de Jordaan. Er was rust en vrede. De verleiding was groot om daar stil te blijven staan, maar dan werd Kanaän niet ingenomen. Daarom spreekt de Heere tot Jozua. 'Wees sterk en heb goede moed.' Gods beloften zijn er niet voor gisteren, maar voor vandaag."

3. Opgeven/de moed verliezen. "De Jordaan. Die grote rivier. Moet het hele volk daardoorheen? De muren van Jericho. Wat kun je daar tegen op zien. Ook in het predikantschap. Er zijn altijd moeilijke omstandigheden. Maar dan richt de Heere Jozua tot de beloften. Dankzij de woorden 'Ik ben met u' zou hij niet bij de pakken neer zitten."

4. Tekortschieten. "Je zegt het als predikant tien keer tegen jezelf. Je bent de consistorie nog niet binnen en bedenkt: 'Dit had ik moeten zeggen' of 'dit had ik beter niet kunnen zeggen.' Dan slaan we aan het rekenen. Vandaar dat Jozua zich had kunnen afvragen: 'Die rivier over? Dat grote land innemen met een handjevol mensen?' Wat een les voor ons! Laten we de dingen niet zelf invullen, maar zien op God en Zijn beloften."

5. Het werk van God overnemen. "Als dat gebeurt, wordt het mensenwerk. Dan heb je het over 'mijn gemeente', 'mijn kerkenraad' en 'mijn preken'. Alsof het ons werk is. Het volk Israël hadden Jericho veroverd en toen dacht men: 'We hebben het ergste gehad. Ai is een hobbeltje in de weg.' En dan gaat het helemaal mis. Waarom? Jozua had niet met God gesproken en was vergeten wat de Heere tot hem had gezegd. Wat gevaarlijk om het werk van Hem over te nemen."

Jozua 5
"Als Israël de Jordaan is overgegaan, staat men voor Jericho. Jozua is er alleen op uitgegaan om de stad te bekijken. Dan verschijnt er een man voor Jozua. Als Jozua op die man afgaat, zie je zijn moed. 'Bent u voor of tegen ons?' De man antwoordt: 'Ik ben de Vorst.' Het is Jezus. En Jozua valt voor Hem neer en vraagt: 'Wat spreekt mijn Heere tot Zijn knecht?' Dat is een gebed om iedere dag mee te beginnen. Jozua ervaart hier dat hij niet alleen is. Hij mag ondervinden wat de Heere heeft beloofd. 'Ik ben met u.' Wat is dat groot als je dat als dominee ook mag ervaren. Op de preekstoel of in het pastoraat.

"Wat een rijke ervaring voor Jozua. Hij strijdt een strijd die al is gewonnen."

Het tweede wat Jozua hier ondervindt is dat God boven hem staat. Hij heeft al een hele leerschool onder de rug. Hij is soldaat geweest en werd onder leiding van Mozes generaal. Nu laat de Heere hem zien dat Jozua de verantwoordelijkheid over het volk draagt, maar niet hij maar God is de eerste in lijn. Hij is de Vorst van het leger des Heeren. Wat is dat bevrijdend! Je bent niet alleen en staat er niet alleen of als eerste voor.

De derde les die Jozua hier ondervindt: Hij staat op heilige grond. Overal waar God je zendt en roept sta je op heilige grond. Ook bij Jericho. Jozua is uitgegaan om Jericho te bekijken. Ook daar staat hij op heilige grond. In de nabijheid van de Meester.

Als laatste ontdekt Jozua dat de strijd is gewonnen. 'Ik heb Jericho in uw hand gegeven.' De strijd is al gewonnen, het is volbracht. Wat een rijke ervaring voor Jozua. Hij strijdt een strijd die al is gewonnen. Iedere morgen stond hij vroeg op om Zijn orders te ontvangen. Om Koning Jezus te ontmoeten. Dat is het belangrijkste deel van het werk. Niet het deel dat de mensen zien, maar dat deel dat God ziet. Daar waar we aan Zijn voeten buigen.”

Klik hier om de lezingen van de Haamstedeconferentie terug te luisteren.

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Haamstedeconferentie 2018
- SGP-senator over refozuil: "Onze kathedraal kraakt en verkruimelt"
- Ds. J. Westerink: "De Heere willen dienen is niet genoeg"
- Ds. De Wit leest Psalmen met dementerenden: "Soms ga ik zingend verder"
- De dominee is als een postbode die aanbelt - "De preek is geen strooibiljet"
Meer over Haamstedeconferentie 2018 »

Reacties

J
Dominee Harinck

Dank u voor deze prachtige inkijk in de schatkamer van Gods Woord ten eeuwige leven.

In navolging van Christus mogen ook wij steeds herhalen: Het is VOLBRACHT!

Wij lopen een gewonnen race!

Wij kijken in de achteruitkijkspiegel om bemoedigd te worden over het traject dat we al afgelegd hebben;

Hoe kan ik stilstaan, als ik op weg ben naar "THUIS", het "eeuwige Vaderhuis met de vele woningen". Eindelijk HEM zien van "aangezicht tot aangezicht".
REAGEER
W
Wat een leerzame lezing! God alleen de eer!
REAGEER

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify