Willem Ouweneel

Dagelijks leven

17 augustus 2018 door Willem J. Ouweneel

De heilige maagd en de onheilige keizer

Eergisteren was het 15 augustus. Ik denk dan nog wel eens terug aan de tijd dat wij als gezin een huisje in het Franse arrondissement Ardèche bezaten, in de buurt van Les Ollières. We hadden die streek gekozen omdat ruim vier eeuwen eerder de Reformatie er zoveel vaste voet aan de grond had gekregen. Toen het protestantisme er verslapte, waren er rond het midden van de negentiende eeuw heel wat Vergaderingen van Gelovigen ontstaan; ik heb ze in die streek allemaal bezocht en er overal gepreekt.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Willem J. Ouweneel.

Word ook lid

Op 15 augustus hebben rooms-katholieke landen een nationale feestdag, omdat het de dag van de Maria-Tenhemelopneming is (een merkwaardige legende, en één die pas in 1950 in een dogma werd vastgelegd). In alle landen waar Vergaderingen waren ontstaan, werden de vrije dagen gebruikt om regionale bijeenkomsten te beleggen. We dachten op zulke dagen helemaal niet aan Kerst, of Pinksteren (of wat voor dag het ook was), en al helemaal niet aan Maria… We maakten gewoon van die vrije dagen gebruik om elkaar te ontmoeten en naar het Woord van God te luisteren.

Soms waren dat openluchtsamenkomsten, waar honderden Vergaderingsmensen van heinde en ver bijeenkwamen, net als tijdens de aloude hagenpreken van de Hugenoten. Dat waren geen evangelisatiesamenkomsten, maar echt samenkomsten van de gelovigen onder elkaar (al werd er natuurlijk niemand geweerd). Op de eerste zondag in augustus was er zo’n hagenpreek in het kleine dorpje Roumezoux – gewoon tegen de berghelling – en op 15 augustus (Maria-Tenhemelopneming) in Saint-Sauveur-de-Montagut (dat betekent: [kerk van de] Heilige Verlosser op de Scherpe Berg). Daar zaten we in het gras of op meegebrachte stoeltjes en luisterden naar de sprekers. Die waren uiteraard nooit van tevoren aangewezen (dat was in de Vergaderingen not done), want alles moest gebeuren onder leiding van de Heilige Geest, ook het opgeven van liederen en het uitspreken van gebeden. Niet alleen in de zondagse diensten, maar ook tijdens zulke openluchtsamenkomsten heb ik op de meest praktische manier geleerd uit het hoofd in het Frans te preken.

(Tijdens de middagpauze durfden wij ons zakje met boterhammen niet tevoorschijn te halen, omdat we zagen dat die Fransen rijk voorziene picknickmaaltijden uitstalden… We hebben er niet alleen beter Frans, maar ook beter eten geleerd…)

Napoleons lichaam bevindt zich nog steeds in een praalgraf in de Dôme des Invalides te Parijs – en dat terwijl hij wat schurkerijen betreft toch niet veel voor Hitler onderdeed.

Tijdens zulke bijeenkomsten op 15 augustus dacht niemand van de broeders en zusters aan Maria. En het gros van de Fransen in die tijd ook al niet meer. Trouwens, de Fransen hadden nog een tweede reden om die dag in ere te houden, en wel omdat het de geboortedag van Napeleon Bonaparte was; hij was op 15 augustus 1769 te Ajaccio geboren, op het eiland Corsica. Het is vreemd dat, terwijl in Duitsland bijna niemand durft toe te geven dat hij of zij Hitler vereert, veel Fransen openlijk uitkomen voor hun verering van Napoleon. Zijn lichaam bevindt zich nog steeds in een praalgraf in de Dôme des Invalides te Parijs – en dat terwijl hij wat schurkerijen betreft toch niet veel voor Hitler onderdeed.

Napoleons moeder heette Maria Laetitia en zijn vader Carlo Maria, maar voor de rest had Napoleon niet veel op met Maria. Op talloze wijzen wist Napoleon de Roomse kerk te bruuskeren. Zijn verjaardag, 15 augustus, dus op Maria-Tenhemelopneming, bombardeerde hij tot het ‘feest van de heilige Napoleon’. Toch was hij niet on-religieus, maar dan op de manier zoals een zoon van de Verlichting ‘religieus’ is. Hij vereerde de ‘god van de filosofen’, de natuurlijke godsidee, de god van de godsbewijzen, de god van de moderne natuurwetenschap, en uiteraard vooral zijn eigen god, die hem tot deze keizerlijke hoogte had gebracht. Hij bracht het bovendien zover dat een ‘H. Napoleon’ in de heiligenkalender werd opgenomen, en waarom ook niet: in mijn boek De negende Koning heb ik laten zien dat heel wat heidense goden op die kalender zijn terechtgekomen.

Zonderling is Napoleons verhouding tot de paus van Rome geweest. In 1804 dwong hij paus Pius VII mee te werken aan zijn kroning in Parijs. Pius had er niet veel zin in, maar liet zich toch overhalen naar Parijs te komen. Daar wist Napoleon de arme paus op talloze manieren te tergen en te krenken. De kroning vond plaats in de Notre Dame. Het was een zotte maskerade, een dwaze imitatie van de kroningen van het Heilige Roomse Rijk – en bovendien een belediging voor de laatste keizer van dat rijk, die op dat moment nog aan de macht was! Er kwamen een scepter, een zwaard en een rijksappel aan te pas, allemaal gezegend door de paus, en bovendien, tussen alle ‘religieuze’ poespas door, een burgerlijke eed op de grondwet.

Toen de paus hem in machteloze woede excommuniceerde, zette Napoleon hem laconiek voor bijna vijf jaar gevangen.

De historicus Adolphe Thiers heeft het fraaie verhaal in de wereld gebracht dat Napoleon op het moment suprême de kroon onverwachts de paus uit handen zou hebben genomen om die zelf op het eigen hoofd te drukken. Jacques Presser noemt het verhaal onjuist; maar andere hedendaagse auteurs herhalen het nog altijd. Hoe dan ook: het was toch weer een paus die een ‘Romeins’ keizer kroonde. Maar dan wel een diep onteerde paus, die geen telg uit een roemrijke dynastie, maar een zoon van lage Corsicaanse adel tot imperator verhief.

Toen Pius VII naar zijn mening zijn politiek niet genoeg ondersteunde, nam Napoleon eerst de pauselijke vesting Ancona, en daarna de stad Rome in, herriep de zogenaamde Schenking van Constantijn en bracht de staten van de paus onder bij het Franse keizerrijk. Toen de paus hem in machteloze woede excommuniceerde, zette Napoleon hem laconiek voor bijna vijf jaar gevangen.

Nee, dán die lieve Franse broeders en zusters, die geen Napoleonvereerders en geen Mariavereerders waren, maar op 15 augustus gewoon in de openlucht samenkwamen om hun Heer te prijzen en zijn Woord te horen…

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

H
Napoleon is wel degelijk van een ander gehalte dan Hitler. Napoleon voerde weer gouden munten in als wettig betaalmiddel. Echte dictators verbieden het particulier bezit van goud. Napoleon heeft ook de Joden geëmancipeerd en niet systematisch vernietigd als Hitler deed. Verder bood hij Jeruzalem aan aan de Hoofdrabbi van Parijs, ter vestiging van het Joodse Volk in het hen toebehorende land. Hij bevond zich toen nota bene in Jeruzalem. En vergeet niet de vele wetten waar we nog steeds gebruik van maken.
REAGEER
T
Napoleon was niet van onbesproken gedrag. Maar hij was toch anders dan Hitler! Voorzover ik weet heeft Napoleon nooit op fabrieksmatige wijze miljoenen mensen laten ombrengen. Hitler was waarschijnlijk de ergste Israëlieten hater sedert Haman uit de grijze Oudheid.

REAGEER
J
Ik vind het een prachtig artikel dat je met ons hebt gedeeld Willem. Bedankt.
REAGEER
Toon meer reacties (3)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher