Dick van Keulen met Didy van Keulen

Dagelijks leven

12 juli 2018 door Sjoukje Dijkstra

94-jarige Dick kan ook in het verpleeghuis niet zwijgen over Jezus

Het boek is nog maar net uitgekomen en nu al verschijnt het in tweede druk. ‘Jezus’ van emeritus predikant Dick van Keulen (94) is populair onder vele christenen. Het bijzondere aan dit boek is dat het is afgemaakt door zijn vrouw Didy van Keulen (83) en een vriendengroepje, omdat hij het zelf niet meer kon…

Near East Ministry (NEM) is een interkerkelijke stichting, opgericht in 1963. Vanuit de verzoening met Jezus Christus willen we de ontmoeting met Israël en de Arabische volken stimuleren door te bidden, te dienen en mensen uit te zenden.
CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Dick van den Bos.

Word ook lid

“Hij heeft zoveel toespraken gehouden”, aldus Didy Van Keulen. “Voor oude en voor jonge mensen. Hij was altijd over Jezus aan het vertellen. Nu zeg ik wel eens tegen Dick: ‘Kijk eens. Dat stond allemaal op velletjes papier en nu staat het in dit boek ‘Jezus’', feitelijk daarmee zijn geestelijke erfenis. Dat vind ik zo mooi! Anders waren die velletjes papier misschien in de prullenbak beland”, zegt ze geëmotioneerd.

Beginnende dementie
Sinds twee jaar zit Dick in een verpleeghuis, omdat hij lichamelijk en mentaal achteruit is gegaan. “Hoe hij daar terechtkwam, dat is bij ons heel bijzonder gegaan”, aldus Didy. “Een mevrouw van het ZorgSpectrum kwam destijds bij ons om te beoordelen hoe het met mijn man ging en om een rapportage van zijn beginnende dementie te maken. Toen was hij nog goed genoeg. Een poosje later belandde hij in het ziekenhuis met darmproblemen.”

“We hebben allebei gehuild, toen we het hoorden”

Didy vervolgt: “Zijn behandelend arts was een geriater die vaststelde dat hij meer zorg nodig had dan ik aan kon. Hij heeft er toen voor gezorgd dat hij regelrecht naar het verpleegtehuis kon. Dat was heel schokkend. We hebben allebei gehuild toen we het hoorden. Dat kwam hard aan. Gelukkig was er plek in Houten. Meestal komen mensen op een wachtlijst. Dat was bij ons wonderlijk genoeg niet zo. Ik zei daarom tegen Dick: ‘Hoe moeilijk het ook is. Dit moeten we aannemen. Lieve schat, je hebt goede verzorging nodig. Ik kan het niet meer.’”

Verzorgingstehuis
Na zes weken in het ziekenhuis, mocht hij direct door naar het verzorgingshuis. Ze herinnert de dag van zijn vertrek naar het verpleeghuis als de dag van gisteren: “De zon scheen. Hij zat in een regiotaxi met die rolstoel. Hij kon zich niet indenken dat hij nu niet naar huis zou gaan. Ik zei tegen hem: ‘We gaan niet naar huis, we gaan naar het verzorgingshuis.’”

“We hebben toen ook weer erg gehuild. Het was zo verdrietig. Dat ik hier nu alleen woon, dat herinnert mij ook elke keer weer: Zoals vroeger was, kan het niet meer.” Toch is Didy vooral positief ingesteld. “Ik mag nog blij zijn dat ik hem elke dag kan opzoeken en zien, dat ik hem kusjes kan geven. Dit is nu eenmaal de laatste fase van ons leven. Het hoeft niet ons noodlot te zijn als we het maar in de handen van Jezus geven”, zegt ze.

“Het hele boek gaat daarover en daarin zijn we het gelukkig roerend met elkaar eens. De Here heeft voor ons een weg gebaand, zodat we zelfs in het verzorgingshuis vruchtbaar kunnen zijn.” Ze vertelt hoe haar man ook daar met een vriendelijk woord hier, een schouderklopje daar, een verschil kan maken.

Geestelijk goed
“Bij Dick is het wonderlijke dat hij geestelijk zo goed is. Als we samen uit zijn boek ‘Jezus’ lezen of we lezen de Bijbel, dan is hij zo helder. Wat hij dan zegt, is fantastisch. Hij bidt ook met de mensen om hem heen en de mensen die op bezoek komen. Als hij dan gaat bidden, dan is dat geweldig. Het geloof en gebed hebben voor ons echt meerwaarde. Dan maakt het niet uit in wat voor omstandigheden je zit. Als Jezus in jouw situatie mag komen, dan wordt alles anders…”

Hoewel ze onzeker is over zijn toestand en hoe lang hij zo goed zal blijven, blijft ze daarom vertrouwen houden. “Eigenlijk is zijn dementie een lichamelijke stofwisselingsziekte met gevolgen voor zijn psyche. Bij hem tast het ook zijn kortetermijngeheugen aan. Maar hij is geestelijk helemaal bij. Zijn geloof staat als een huis. Dat is ook precies wat Dick uitlegt in zijn boek. Die twee worden altijd door elkaar gehaald: geestelijk en psychisch, maar het is absoluut niet hetzelfde.”

‘Groeien in geloof’
Het boek ‘Jezus’ is een opvolger van zijn boek ‘Groeien in geloof’. Dick van Keulen schreef het boek ‘Jezus’ al in de jaren ’90, maar door omstandigheden bleef het lange tijd liggen. “Na twee mislukte oogoperaties kon hij zijn boek niet afmaken”, vertelt Didy. “Drie jaar geleden bood een goede vriendin haar hulp aan om het boek te redigeren. Samen met Dick heeft ze het boek doorlopen en het laatste hoofdstuk afgemaakt.”

“Zou iets voor de Heer te wonderlijk zijn?”

Lange tijd was Didy daarna vruchteloos op zoek naar een uitgever: “Uitgevers durfden het risico niet aan. Op een gegeven moment zag ik het niet meer zitten. Toen zei ik tegen de Here: ‘Ik geloof dat ik ermee wil stoppen.’ Toen kreeg ik de Bijbeltekst door: ‘Zou iets voor de Heer te wonderlijk zijn?’ Die ging over de tekst dat Sara een kind zou krijgen. Ik kon het toen overgeven en zei tegen de Heer: ‘Dan moet U het maar doen. Ik zie zelf namelijk niet meer hoe het moet.’” Dat was in november. Halverwege december kwam haar wijkpredikant bij haar op bezoek.

“De dominee wees mij erop dat in onze kerk een uitgever zit, die werkt en woont in Houten. Zo bracht hij mij in contact met Bert Bakker van Uitgeverij Ekklesia. Dat was echt gebedsverhoring. Bert was direct enthousiast, ook omdat hij zelf als dominee catechese had gegeven uit het eerste boek van Dick. Hij kon daarom direct zeggen dat hij het zou doen. Dat is echt een wonder, want ik had het al opgegeven.”

Reveilweken
Bert adviseerde Didy om ervoor te zorgen dat het boek in mei zou uitkomen, omdat dan de meeste conferenties beginnen. Ook met de Reveilweken die georganiseerd worden door de Near East Ministry (NEM) in juli, is ze blij dat het boek af is. “Ik ben dankbaar dat we juist op de Reveilweken, waar Dick vaak sprak, dit boek mogen verkopen.”

Didy zelf heeft ook veel betekend voor de NEM. Ze was een van de eerste 'NEMmers' die uitgezonden werd via de Near East Ministry naar Israël om daar te dienen. Het was ook via de NEM dat zij en Dick elkaar leerden kennen. Samen bouwden ze mee aan de Reveilweken en aan de NEM. Zo hebben zij volgens Susan van der Schulp van de NEM veel invloed gehad op het geloofsleven van veel Nederlanders.

“Hij wist gelijk: dat is ze. Dat is mijn tweede vrouw”

“Dit jaar zijn we 47 jaar getrouwd. Ik had nooit gedacht dat we zo ver zouden komen”, lacht Didy. Voor haar was het haar eerste huwelijk. Hij was al 12 jaar weduwnaar, toen hij Didy voor het eerst ontmoette in Israël. Hij verbleef in het ‘Huis op de berg’ van de NEM in Israël, waar Didy haar vrije weekend kwam doorbrengen. “Het verhaal is dat Dick mij zag in de keuken. Ik was kopjes aan het afwassen”, zegt Didy. “Hij wist het gelijk: Dat is ze. Dat is mijn tweede vrouw. Hij had al lange tijd gezocht.”

Zelf ervoer ze dat niet zo: die ingeving of liefde op het eerste gezicht. “Hij had ook niks gezegd”, zegt ze glimlachend. “Datzelfde jaar was ik met vakantie in Nederland. Dat had hij opgevangen. Toen heeft hij contact gezocht en hebben we elkaar beter leren kennen. Ik moest alleen wel terug om werk af te maken in de Gazastrook. Zo zijn we samen heel erg betrokken gebleven bij het hele Israël gebeuren. Het land ligt ons allebei heel erg na aan het hart”, vertelt ze.

Absolute eenheid
“De NEM werkt onder de Joden en de Arabieren. Ik zat bij de Arabieren. Er waren er ook genoeg die werkten bij het Israëlische volk. Tot op de dag van vandaag is dat zo. De NEM is een kleine organisatie, maar ze doen fantastisch werk om het heil van Jezus voor de wereld te proclameren. Dat hebben Dick en ik gemeenschappelijk. Van karakter zijn we best verschillend, maar als het over geloofszaken gaat, dan vormen we een absolute eenheid. Dat is heel mooi.”

Ook al valt het alleen thuis wonen Didy zwaar, ze blijft positief gestemd. “Thuis komen in een leeg huis. Dat is verschrikkelijk. Zeker die eerste keer, nadat we hem hadden weggebracht. Natuurlijk hebben er toen tranen gevloeid, maar ik ben er niet de persoon naar om bij de pakken te gaan neerzitten. Ik grijp me vast aan Jezus. Als ik ’s morgens wakker word, ga ik allereerst naar Jezus toe en bid ik: ‘Lieve Heer, alweer een nieuwe dag. Ik hoop dat Dick ook lekker geslapen heeft’. Ik kies ervoor om niet negatief te zijn.”

"Als ik ’s morgens wakker word, ga ik allereerst naar Jezus toe en bid ik: ‘Lieve Heer, alweer een nieuwe dag. Ik hoop dat Dick ook lekker geslapen heeft’."

Overgave aan Jezus
Didy haalt de boeken van Corrie ter Boom aan om haar punt te maken: “In die gezindheid kiezen Dick en ik ook voor het leven. Natuurlijk hebben we ook veel gehuild. Dick huilt nog steeds vaak. Als hij pijn heeft bijvoorbeeld. Ik vind het zo moeilijk om Dick verdrietig te zien, maar elke keer mondt het uit in overgave aan Jezus.”

Koninklijk kiezen
Dat het thema van de Reveilweken 'Koninklijk Kiezen' daar zo mooi bij aansluit, kan Didy alleen maar beamen. Ze zegt: “Als je koninklijk gaat denken, ga je ook ‘Koninklijk Kiezen’. Koninklijk denk je door inspiratie uit de Heilige Geest. Daaruit vloeit voort dat je hele denken, voelen, willen daarin wordt meegetrokken. Wat een mooi thema is dat.” Volgens haar kan ‘Koninklijk Kiezen’ alleen als je je leven aan Jezus hebt gegeven: “We worden geroepen om te kiezen.”

Clou van het boek
Het boek ‘Jezus’ van Dick van Keulen is beschikbaar tijdens de Reveilweken, en kun je ook online bestellen. De clou van het boek is volgens Didy van Keulen: “Als wij zeggen dat we Jezus willen volgen, helpt Hij ons ook door alle moeiten heen. Hoe Hij dat doet is verrassend”, vindt ze. Hij zegt: ‘Kies je voor Mij? Dan zorg ik voor jou’. Juist dat beleven Dick en ik samen heel sterk. Met alles wat we in ons huwelijk hebben meegemaakt. We hebben altijd samen gezegd: ‘Kom op. We gaan naar Jezus toe. We leggen het voor Hem neer. Hij zal de weg banen. Hij zal ons vertroosten.’“

Daarom heet het boek ook ‘Jezus’. Kort samengevat is het een oproep: Volg toch deze Man. Hij is zomaar gedood aan een kruis, mensen moesten Hem niet. Elke dag wordt hij nog gesmaad en gehoond. Waarom toch? Hij had geen enkel kwaad gedaan. Dan zeg je: ‘We zullen Hem hulde brengen en danken. Met Hem leven we. Hoe de omstandigheden ook zijn. Dan wordt alles anders.”

Data en locaties van de Reveilweken zijn:
Reveilweek 1: 21 juli – 27 juli (de Kroeze Danne, Ambt Delden) 
Reveilweek 2: 28 juli – 3 augustus (NEM-terrein, Voorthuizen) 
Reveilweek 3 (de verdiepingsweek 18+): 4-10 augustus (NEM-terrein, Voorthuizen)

Speciale actie voor CIP-lezers! Meld je deze week aan voor de eerste Reveilweek waar Marien elke ochtend Bijbelstudie geeft over deze onderwerpen! Aanmelden via de website kan niet meer, daarom mogen CIP-lezers aanmelden door je gegevens én de vermelding 'CIP-lezer' te mailen naar info@nemnieuws.nl. Meer weten over de Reveilweken? Klik hier voor meer informatie.

Foto: Dick Vos

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

J
Geweeellddig! Heerlijk om dit te lezen! Deze man heeft onuitwisbare indrukken op mij gemaakt. Laten we allemaal getuigen van onze Heer en Heiland. Als deze 94-jarige het kan, dan kunnen we het allemaal! Geweldig om deze keer geloofsópbouw te lezen!
REAGEER
Heerlijk en vol troost!! Als we Jezus de eerste plaats geven in ons leven, zal Hij voor ons zorgen, wat er ook gebeurt en hoe we ook 'aftakelen'. Zo mooi dat Didy kan getuigen: "Zijn geloof staat als een huis." En ook zo leuk dat zij vertelt over de keuken in het Huis op de Berg. Ik logeerde daar ook eens en zie het helemaal voor me.



Dat het gescheiden leven erg verdrietig is, kan ik me voorstellen. Maar zowel Dick als Didy zijn nooit alleen! Jezus is er altijd bij en in Zijn kracht kan je het aan. Geweldig dat Dick er daar ook van getuigt!
REAGEER
A
Samen met vele anderen ben ook ik dankbaar dat mensen zoals Didy en Dick op mijn pad kwamen en mij leerden om Wie het gaat in ons bestaan. Ook hun lieve gastvrijheid wil ik als voorbeeld vasthouden.

REAGEER
Toon meer reacties (1)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify