Pornoverslaving
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Levensverhaal

Auteur: Redactie

Sophie is christen en kijkt porno: "Ik denk dat God heel verdrietig is"

Veel Nederlanders kijken naar porno. Christenen doen dat ook. Toch durven maar heel weinig mensen daar eerlijk over te praten. CIP.nl spreekt met Sophie die het lef heeft om haar strijd met porno te delen. In alle kwetsbaarheid vertelt de dertiger over geloven in een liefdevolle God, zelfhaat en de perverse wereld waarin ze belandde. 

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

“Als je pornoverslaafd bent, voel je je smerig en vies en dat geeft een negatief zelfbeeld. Ik heb de schoonheid van seks besmet”, begint Sophie rustig te vertellen. “Ik hield van orgasmes en alles wat daaraan bijdroeg, was mooi meegenomen. Maar ik heb nooit momenten gehad dat het ‘goed’ voelde. Ik voelde altijd de bittere nasmaak als ik porno keek.”

Ze vindt het belangrijk dat er open over dit onderwerp gesproken wordt, omdat er meer mensen pornoverslaafd zijn. En openheid helpt haar om te stoppen. “Als het een geheim is, is het moeilijker om ermee te stoppen.” 

Zelfhaat door misbruik
Ze was elf jaar toen ze voor het eerst seksueel misbruikt werd. Het misbruik duurde tot haar dertiende. “De eerste keer dat ik misbruikt ben, kan ik me niet meer herinneren. Het gaf me een gevoel van zelfhaat.” Vragen die door haar hoofd cirkelden waren: ‘Waarom heb ik geen ‘nee’ gezegd? Hoe heb ik dit kunnen laten gebeuren?’

Ze was altijd al erg gevoelig en in haar kindertijd ook vaak eenzaam. “Ik had moeite met het leven. Ondanks dat ik uit een liefdevol gezin kom, een warm nest. Ik voelde me anders dan andere kinderen. Ik had ADHD en leefde in een droomwereld.”

Door het misbruik ging haar leven snel achteruit. “Mijn lichaam ontwaakte op seksueel vlak. Toen begon ik met zelfbevrediging, waar ik me schuldig over voelde. Al snel raakte ik verslaafd aan seksfoto’s en later aan filmpjes die steeds harder werden.”

Twee jaar geleden vroeg ze de man die haar jaren misbruikt heeft om langs te komen. Sophie wilde hem vergeven. “Hij heeft ook vergeving gevraagd.” Ondanks dat ze niet met de seks instemde, voelt het voor haar niet als 100% verkrachting. “Hij had overwicht over mij en ik heb hem niet tegengewerkt. Hoewel ik het niet wilde, voelde het wel alsof iemand van mij hield. Dat klinkt achteraf heel raar, maar zo voelde het gewoon.”

Perverse wereld
Op teletekst las Sophie destijds seksverhaaltjes. Later kocht ze seksblaadjes bij de boekhandel. “Het duurde uren voordat ik het lef had om die af te rekenen. Mijn ouders hebben de blaadjes volgens mij nooit gevonden.” 

Ze kreeg een relatie met een oudere man, die haar meenam in zijn ‘perverse wereld’. “Hij liet me video’s zien waarin twintig mensen tegelijkertijd seks hadden. Een echte gangbang. Het was erg smerig, maar ik wende eraan en begon er zelfs op te kicken.” Uiteindelijk is ze diezelfde dingen gaan doen in zogenoemde darkrooms. 

Pornoverslaafd vs seksverslaafd
“Ik zie pornoverslaving niet als seksverslaving. Het heeft wel overeenkomsten, maar porno doe je alleen en hangt meer samen met eenzaamheid.” Het GGZ, waar Sophie al lange tijd komt, heeft haar nooit de diagnose seksverslaving gegeven. “Ze vonden dat wel meevallen.” 

Ze heeft altijd een verlangen gehad om te stoppen met porno kijken. “Ik zeg altijd over mezelf dat ik in een pot Viagra ben gevallen, vanwege de grote seksdrive. Ik kan heel moeilijk zonder porno. Als ik geen porno kijk, word ik erg onrustig”, vertelt ze eerlijk. “Ik kan ook niet slapen als ik geen orgasme heb gehad. Mijn avondritueel is altijd: porno, orgasme, slapen.” 

Inmiddels zijn er geen mannen meer in Sophies leven. “Dat is een grote stap vooruit. Uiteindelijk wil ik helemaal van mijn verslaving af. Ik geloof niet dat porno mooi en zuiver is. Porno maakt je ziel kapot. Ik heb er alles voor over om ermee te stoppen.” Ze droomt van een pure relatie waarbij ze genoeg heeft aan een man. “Zonder extra dingen erbij”, benadrukt ze. “Tot nu toe had ik nooit genoeg aan een man. Ik moest er altijd porno bij kijken.”

Hulp van de kerk
“In de kerk willen ze je graag helpen. Eerst ben je van harte welkom, maar later wordt het wel een struikelblok.” Sophie heeft zelf gebeden, gestreden en gesmeekt. Ook bezocht ze bevrijdingspastoraat en kreeg ze christelijke therapie. 

Wat Sophie in deze strijd vooral helpt is openheid. Daarom deelt ze vandaag ook haar verhaal. “Vecht niet je eigen gevecht”, roept ze lotgenoten op. “Maak het bespreekbaar. Weet dat je niet de enige bent.” Lang dacht Sophie dat mensen haar niet meer zouden mogen als ze de waarheid zou vertellen. “Maar het tegenovergestelde bleek waar. Mensen houden nog steeds van me.” 

“Als ik aan God denk, denk ik dat hij heel verdrietig is over de situatie. Ook omdat Hij mij zo ziet lijden. Niet voor niets heeft Hij bedacht dat seks in het huwelijk hoort. Dat is niet geweest om te pesten. Het blijkt gewoon dat mensen die porno kijken of veel seks hebben, er minder plezier aan beleven. Tegelijkertijd kent God mijn strijd en Hij weet dat ik iets doe wat ik niet wil zijn.”

In behandeling
Sophie wordt op dit moment behandeld bij een GGZ-afdeling vanwege haar heftige verleden en recente zelfmoordpoging. “Ik heb geen baan, ik doe vrijwilligerswerk en dagbesteding. Gelukkig heb ik een goed netwerk om me heen en goede familie. Dat helpt.” 

Sophie vond altijd dat ze straf verdiende. “Ik kon de genade van God niet aannemen. God strafte mij niet, maar dat deed ik zelf.” Nu ziet ze meer waarde in zichzelf. “Ik weet niet hoe dat komt. Ik had eerst relaties met mannen, ik had seks met ze, maar op een gegeven moment kon ik dat niet meer. Ik werd er naar van. Ik voelde me hierdoor een enorme slet. Ik kon geen complimenten ontvangen en had een slecht zelfbeeld.”

Nu is Sophie veranderd, maar hoe dat precies komt blijft een vraag. “Misschien dat het Gods werk is geweest wat me beter maakte. Ik hoop dat God mij uiteindelijk van mijn verslaving bevrijdt. Daar vertrouw ik op.”

“Ik denk dat God mijn gedrag veroordeelt, maar nog wel liefdevol naar mij kijkt.”

De naam van Sophie is een pseudoniem. Haar echte naam is bij de redactie bekend.

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

Seksueel misbruik in je jeugd verziekt je hele leven.... Iedereen die daarvan verschoond is gebleven, maar God wel wekelijks daarvoor danken. Dapper, dat Sophie het bespreekbaar maakt en heerlijk dat de Here Jezus in staat is om ons van de meest vreselijke dingen te bevrijden. Seks kan tot eer van God zijn! Goed, dat ze hulp heeft gezocht, ook bij de kerk. Ik hoop van harte, dat Sophie en mensen zoals zij totaal bevrijd zullen worden van deze verslaving, want dat is het. En dat geldt ook voor de betreffende mannen. Alles is mogelijk bij God!
j
Jan van Egmond

De bron van veel seksverslaving of porno is minderwaardigheid. Zelf heb ik nooit porno gekeken, maar had veel moeite om zelfbevrediging los te laten. Ik heb begrepen, dat mijn identiteit sterk gebonden was aan de beleving van die bevrediging. Je voelt je 'geliefd'...maar de kater kwam altijd daarna. Het is bevrijdend, als je Christus leert kennen en Hij van je houdt, zonder voorwaarden. Dat heeft me geholpen om meer en meer los te laten. Openheid ook binnen je vertrouwde relaties is nodig, ook al is dat niet gemakkelijk:
H
Mooi en sterk dat het hier zo openlijk word gedeeld! Ik herken heel veel in het verhaal van Sophie. God wilt volgens mij meer openheid zoals in dit artikel geschreven word. Want in open harten kan Hij Zijn werk doen!!!
Toon meer reacties (10)