Willem Ouweneel

God

18 mei 2018 door Willem J. Ouweneel

Wat moeten we met Pinksteren?

De meeste Nederlanders weten nog wel waar het Kerstfeest voor staat – de geboorte van Jezus – met Pasen wordt het al veel moeilijker, en wat Pinksteren betekent, lijkt bijna geen niet-christen meer te weten.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Willem J. Ouweneel.

Word ook lid

Het is ook een ‘kleurloos’ feest: je hebt Kerstbomen en -kransjes, maar geen Pinksterbomen en -kransjes. Je hebt Paaseieren en -hazen, maar geen Pinkstereieren en -hazen. Je hebt eigenlijk alleen Pinksterbloemen, maar die zijn met Pinksteren al uitgebloeid. Het lijkt maar een kaal feest… En toch verdedig ik de stelling dat het ’t belangrijkste van alle christelijke feesten is. Met Kerstmis, Goede Vrijdag, Pasen en Hemelvaart gaat het om wat God in Jezus voor ons gedaan heeft, maar met Pinksteren gaat het om wat God in Jezus in ons gedaan heeft én doet. In Pinksteren bereiken we het culminatiepunt in de christelijke heilsleer: op grond van wat God in Jezus voor ons deed, werkt Hij in en door ons.

‘Pinksteren’ is een verbastering van het Griekse woord pentècostè, dat ‘vijftigste’ betekent. Zo staat het letterlijk in Handelingen 2:1, ‘de dag van de vijftigste’. Dat herinnert ons eraan dat, net als Pasen, het Pinksterfeest joodse wortels heeft. In Numeri 29:26 heet het de ‘dag der eerstelingen’, niet te verwarren met de dag van de eerstelingsgarve van de gersteoogst, precies 50 dagen eerder; in onze manier van tellen: 49 dagen, dat is zeven weken. De gewone Hebreeuwse naam voor het Pinksterfeest is dan ook Chag haSjavoe‘ot, ‘[pelgrims]feest van de weken’, oftewel Wekenfeest. In het oude Israël was het Wekenfeest het feest van de eerstelingen van de tarweoogst (Ex. 34:22), zeven weken na het aanbieden van de eerstelingen van de gersteoogst (de tarwe is veel later rijp dan de gerst; Ex. 9:31v.; Ruth 1:22; 2:23).

In Pinksteren bereiken we het culminatiepunt in de christelijke heilsleer: op grond van wat God in Jezus voor ons deed, werkt Hij in en door ons.

Van oorsprong was Pinksteren dus een oogstfeest. Het behelsde de aanbieding van de eerstelingen van de tarweoogst in de vorm van twee ‘beweegbroden’ (Hebr. lèchem t’noefah), zo genoemd, omdat ze voor de Here als een offergave heen en weer bewogen werden. Samen worden de twee broden het ‘nieuwe spijsoffer’ genoemd (Lev. 23:16), namelijk nieuw ten opzichte van de eerstelingsschoof die zeven weken eerder was aangeboden.

Toen Israël na de verwoesting van de tempel verstrooid was onder de volken, raakte het oogstaspect van Pinksteren op de achtergrond. Het feest werd z’man mattan toraténoe, de ‘tijd van het geven van onze wet’, het feest van de wetgeving op de Sinaï. Het is een hoogtijdag waarop de schriftgetrouwe Jood zich nog meer met de Torah bezighoudt dan anders; sommigen gaan de hele Pinksternacht door met de bestudering van Gods Wet. Volgens de rabbijnen wordt Sjavoe‘ot gevierd op dezelfde dag (de zesde van de derde maand) als die waarop de wet gegeven werd.

Terwijl Israël op Sjavoe‘ot aan de Sinaïtische wetgeving denkt (Ex. 20), denkt de Gemeente op dat feest aan de uitstorting van de Heilige Geest (Hand. 2). Dat lijkt heel wat anders, maar bij nader inzien er is wel degelijk een nauw verband tussen de twee zaken. Bij de eerste Pinksterdag in de geschiedenis werd Israël geboren als het Verbondsvolk van God. Bij de eerste Pinksterdag na de dood en opstanding van de Messias werd de nieuwtestamentische Gemeente geboren. Bij beide gelegenheden, op Sinaï in Exodus 19 en 20 en op Sion in Handelingen 2, werden vele ‘stemmen’ gehoord (zo letterlijk in Ex. 19:16; Hand. 2:4) en werd vuur gezien (Ex. 19:18; Hand. 2:3). Op de berg Sinaï begon Gods relatie met het oudtestamentische volk van God (schenking van de Torah), zoals op de berg Sion zijn relatie met het nieuwtestamentische volk van God begon (schenking van de Geest). In zoverre is er ook een duidelijke verbinding met de vroegere betekenis van Sjavoe‘ot als oogstfeest: op de Pinksterdag van Handelingen 2 begon de grote ‘oogst’ die, dankzij het offer van Christus, uit Israël en de volken wordt binnengehaald.

Door de kracht van de Heilige Geest wordt de eis van de Torah in ons vervuld.

Hoe nauw is nu het verband tussen de wetgeving en de uitstorting van de Geest, oftewel tussen de Torah en de Heilige Geest? De verbanden zijn legio. Het geven van de Torah is als het geven van de Heilige Geest, zoals het breken van de Torah het bedroeven van de Geest is (Jes. 63:20v.; Ef. 4:30). Onder het nieuwe verbond schrijft de Geest van de levende God Christus in onze harten (2 Kor. 3:3), wat hetzelfde is als te zeggen dat de Torah in onze harten geschreven wordt (Hebr. 8:10). Leven door de Geest is leven onder de wet van Christus en niet langer onder het wetticisme (Gal. 5:13-6:2). Dat is de ware vrijheid (2 Kor. 3:17), want de Torah is de ‘wet der vrijheid’ (Jak. 1:25; 2:12). Zoals de Torah (letterlijk ‘onderwijzing’!) Gods volk leidde en onderwees, zo leidt en onderwijst de Heilige Geest Gods volk (Joh. 14:26; 16:13; Rom. 8:14). Zoals de Torah levend maakt en de ogen verlicht (Ps. 119:93; 19:9), zo maakt de Geest levend en verlicht Hij de ogen van het hart (2 Kor. 3:6; Ef. 1:17v.).

De Torah was geschreven ‘door de vinger van God’ (Ex. 31:18; Deut. 9:10), terwijl Jezus handelde ‘door de vinger van God’, dat wil zeggen door de Geest van God (Luk. 11:20; vgl. Matt. 12:28, vinger = Geest). Ware zonen van God zijn zij die de Torah houden (Deut. 8:5v.), dat wil zeggen: door de Geest geleid worden (Rom. 8:14). Zowel de Torah als de Geest overtuigt mensen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel (vgl. Rom. 3:20; 5:20; 7:7-11 en Gal. 3:19 met Joh. 16:8). Het verwerpen van de Torah ligt op hetzelfde vlak als het weerstaan van de Heilige Geest (Hand. 7:38-51). Door de kracht van de Heilige Geest wordt de eis van de Torah in ons vervuld (Rom. 8:4).

Neem het mee en heb een gezegend Pinksteren!

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

B
Van harte eens Willem, vervolgens de Tora in praktijk brengen in de kracht een aanwezigheid van JHWH, Die Geest is en als Ruach ha kodesh on ons woont na bekering.

Dus we vieren morgen shabbath en dan op de 1e dag der week is het nu aansluitend Shawoeoth, oftewel Pinksterfeest.

"Wie Mijn geboden heeft en ze bewaart, die is het , die Mij liefheeft, aldus Yeshua in Joh. 14:21

Dus vieren van de Feesten van JHWH, kosher eten, als leefstijl op basis van de genade, bewerkt door JHWH in Yeshua.

Chaq Shawoeoth sameach,

Ben Kok (j-chr. pastor)

REAGEER
Zou de heer Ouweneel ook gedoopt zijn in Gods geest? Uit zijn stukje krijg ik niet de indruk. Hij houdt een heel theologie-achtig betoog, maar de essentie van pinksteren ontbreekt, namelijk de doop in en de vervulling met de geest van God. Wie hierover wél een helder en compleet verhaal wil lezen, kan terecht op www.kracht-en-liefde.nl.

J
De Geest heeft allerlei verschillende uitingen, naarmate het Hem goeddunkt. Zo snel beoordelen dat iemand niet gedoopt is in de Heilige Geest is veel te kort door de bocht. Wat voorzichtiger zijn is beter. Je zou anders je broeder wel eens af kunnen breken en daarmee afbreuk doen aan de gemeente, hetgeen beslist niet uw bedoeling is.
Toon meer antwoorden (6)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher