Erika Pors

Dagelijks leven

08 mei 2018 door Jeffrey Schipper

"Als christelijke singles zijn we bang om onszelf te laten zien"

‘We zijn bang onszelf te laten zien. Stoer maken we grapjes, hangen we de happy single uit, overschreeuwen we de pijn die er óók is,’ schreef Erika Pors onlangs op haar blog. Volgens de 28-jarige Utrechtse wordt het tijd voor ‘het eerlijke verhaal’ over het leven als single: het gemis van een partner en genieten van de vrijheid kunnen naast elkaar bestaan.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid .

Word ook lid

“Ik vind het belangrijk om te laten zien dat ons leven, dat er aan de buitenkant zo mooi uitziet, ook een andere kant heeft,” vertelt Erika. Om die reden is ze vorig jaar gestart met bloggen over thema’s die haar persoonlijk raken. Onlangs kroop ze in de pen om namens een bepaalde groep te spreken: christelijke singles.

Wat was je aanleiding om een blog over christelijke singles te schrijven?
“Het onderwerp houdt mij en mijn vriendinnen al langere tijd bezig. Ik besloot hierover te schrijven nadat ik onlangs deelnam aan een conferentie van het Landelijk Contact Jeugdwerk (LCJ), een jongerenorganisatie binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK). Wat mij daar trof is dat er zoveel leuke singles aanwezig waren die elkaar al jaren kennen. Op de één of andere manier durven we onderling niet te daten. Misschien zouden we het wel willen, maar toch gebeurt het niet.”

"In plaats van wachten tot de vonk overslaat kun je met z’n tweeën ook naar die vonk op zoek gaan."

Hoe komt dat?
“Allereerst is het heel lastig om te daten met iemand die je al langer kent, omdat mensen bang zijn dat ze vervolgens een vriendschap kapot maken. In de tweede plaats zie ik dat mensen te hoge verwachtingen hebben van een date. Voor velen zijn verliefde gevoelens een belangrijke voorwaarde om met een ander af te spreken. Ik vraag me af of dat zou moeten. Die gevoelens kunnen toch ook in een later stadium ontstaan?

Als jongeren zijn we eraan gewend geraakt dat we belangrijke keuzes alleen maken met ons hoofd. Als het gaat om het kiezen van een opleiding, baan of auto zijn we er heel goed in om rationele beslissingen te nemen. Maar als het aankomt op relaties verwachten we opeens heel veel van ons gevoel. Natuurlijk mogen we onze gevoelens niet negeren, maar dat neemt niet weg dat we onrealistische verwachtingen kunnen hebben. In plaats van wachten tot de vonk overslaat kun je met z’n tweeën ook naar die vonk op zoek gaan.”

Je hebt hierover met andere singles gesproken. Welk aspect van het singleleven is voor jullie onderling herkenbaar?
“Als we thuis komen hebben we niet één partner met wie we ons hele leven kunnen delen,” vervolgt Erika. “Als singles hebben we meerdere vrienden of vriendinnen nodig waarbij we ons verhaal kwijt kunnen. Ik vermoed dat veel singles graag iemand om zich heen hebben waar ze echt thuis kunnen komen.

Een ander aspect is onbegrip vanuit de omgeving. Een groot gedeelte van mijn basisschoolklas was voor zijn of haar 23ste getrouwd en heeft inmiddels één of meer kinderen. Eerlijk gezegd ben ik daar niet jaloers op. Maar wie binnen de reformatorische wereld dit patroon niet volgt, is al gauw anders. Soms zien mensen uit de directe omgeving van singles onvoldoende dat we echt genieten van onze vrijheid én tegelijkertijd verlangen naar een partner. Sommige mensen hebben onvoldoende oog voor de pijn die hiermee gepaard gaat.”

Erika heeft dit jaar acht bruiloften van vrienden en bekenden. “Ik vind het oprecht hartstikke leuk om daar naartoe te gaan. Maar ergens is het ook confronterend. Het feit dat ik een leuk vrijgezellenleven heb en tegelijkertijd verlang naar een partner kan naast elkaar bestaan. Die twee emoties kunnen samengaan. En vinden veel mensen moeilijk om te begrijpen.”

"Het feit dat ik een leuk vrijgezellenleven heb en tegelijkertijd verlang naar een partner kan naast elkaar bestaan."

Waarom vind je het belangrijk dat het gemis van een partner onder singles meer ter sprake komt?
“Ik ben ervan overtuigd dat ieder mens graag gehoord en gezien wil worden. Het is goed om daar eerlijk over te zijn. Daardoor ontstaat wederzijds begrip. Zoals iemand die net moeder geworden is mag toegeven dat ze baalt van haar gebroken nachten, moet een single kunnen zeggen: ‘de vrijheid die ik heb is heerlijk, maar soms baal ik ervan als ik thuiskom in een leeg huis.’”

Je schrijft dat in gebeden in sommige kerken singles in één rijtje worden gezet met weduwen, weduwnaars, en langdurig zieken. Hoe kan dat?
“Alleen zijn kan als zielig worden ervaren. In sommige gemeenschappen – bij mij is daar gelukkig geen sprake van – wordt niet-getrouwd zijn ervaren als je roeping missen. Alsof je leven alleen volwaardig is als je getrouwd bent. Dat is natuurlijke pertinente onzin.”

In sommige christelijke subculturen is het heel vanzelfsprekend dat mensen op jonge leeftijd trouwen. Hoe ervaar jij dit?
“Dat ervaar ik zeker niet als negatief. Ik vind het mooi wanneer mensen op jonge leeftijd voor elkaar kiezen en de rest van hun leven trouw zijn aan elkaar. In biologisch opzicht is het ook het beste om voor je 25ste te trouwen. In die zin geloof ik niet dat het vreemd is.

Als mijn leeftijdgenoten (25+) bijvoorbeeld verkering krijgen en na twee jaar besluiten om in het huwelijksbootje te stappen, kan ik daar alleen maar respect voor hebben. Het is dapper als mensen voor elkaar kiezen en het niet jarenlang uitstellen.”

Dus de christelijke trouwcultuur brengt geen extra druk met zich mee?
“Dat kan zo zijn. Iedere single gaat daar op zijn of haar eigen manier mee om. Ik ben de oudste uit een gezin met vier kinderen. Een broertje en zusje van mij zijn inmiddels getrouwd. Dat levert mij geen stress of druk op. Ook heb ik niet de indruk dat familieleden mij tijdens hun bruiloften aankeken met de vraag: ‘wanneer ga jij een keer?’ Dit is overigens per persoon verschillend. Ik weet dat er singles zijn die er meer last van hebben.”

Welke boodschap wil je door middel van je blog en dit interview meegeven?
“Heb oog voor de mooie kanten van het vrijgezellenleven en ga er niet zomaar vanuit dat iemand zielig is. Maar neem ook niet aan dat iemand bewust voor het singleleven heeft gekozen. Ikzelf - en velen met mij - hebben daar niet bewust voor gekozen. De wens om het leven te delen met een partner is bijna universeel. Met een vriend of vriendin kun je heel veel delen, maar niet het hele leven. Ook daar mag meer oog voor zijn.”

Lees hier de volledige blog van Erika Pors en neem hier een kijkje op haar website.

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

T
Een eerlijk en evenwichtig verhaal
REAGEER
J
De bijbel zegt dat het beter is single (is niet alleen JEZUS is bij je) te blijven!

Alleen als je "brandt" kun je beter trouwen, wat wel ten koste gaat van je relatie met JEZUS.

Dus als er iets zielig is is het de getrouwde......
REAGEER

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher