Willem Ouweneel

God

22 februari 2018 door Willem J. Ouweneel

Wat is ‘erfzonde’?

Ik kreeg een vraag over de ‘erfzonde’, een thema waarover nogal wat misverstanden bestaan. Om te beginnen: Adam werd een zondaar doordat hij zondigde; bij zijn nazaten is het andersom: ‘Adamieten’ zondigen doordat zij zondaars zijn, oftewel: doordat zij een zondige natuur hebben. Om van die macht van de zonde af te komen moet een mens getransformeerd worden tot een ‘nieuwe’ mens (Ef. 4:24).

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Willem J. Ouweneel.

Word ook lid

Een zondaar kan alleen maar zondigen; zelfs zijn ‘goede’ daden zijn alleen maar ‘dode werken’ (Hebr. 6:1; 9:14; vgl. Jes. 64:6). Zondigheid is zijn natuur. De Bijbel spreekt vele malen over deze ‘natuurlijke’ zondigheid van de mens (Gen. 6:5; 8:21; Job 14:4; 15:14; Ps. 14:1-3; 51:7; 58:4). In Efeze 2:3 geeft het woord ‘natuur’ al aan dat het gaat om wat wij ‘van nature’, dus door geboorte zijn. Daarbij gaat het echter niet om de geschapen, maar om de gevallen natuur van de mens. Als wij zeggen: ‘Van nature ben ik een denkend wezen’, gaat het om onze geschapen natuur; als wij zeggen: ‘Van nature ben ik een leugenachtig wezen’, gaat het om onze gevallen natuur. De twee moeten zorgvuldig onderscheiden worden. Wat zondaars ‘van nature’ doen gaat in tegen hun oorspronkelijke geschapen natuur (vgl. Rom. 1:22-27). Het begon met een zondige daad (Gen. 3), die Adams natuur werd. Deze natuur werd vervolgens de natuur van elke nakomeling, en in alle nakomelingen leidde en leidt deze zondige natuur tot hun persoonlijke zondige daden.

Geen mens kan en zal ooit gestraft worden voor de zonde die Adam heeft begaan. Mensen worden veroordeeld voor hun éígen zonden.

Sommigen beweren dat mensen zondaars zijn doordat zij ‘in en met’ Adam ‘mee gezondigd’ zouden hebben. De Bijbel zegt dat niet, maar misschien steekt er een element van waarheid in als we de parallel met Levi in de lendenen van Abraham accepteren (Hebr. 7:1-10). Een andere opvatting houdt in dat mensen zondaars zijn doordat hetgeen hun ‘verbondshoofd’ Adam heeft gedaan, hun ‘toegerekend’ wordt. Ik ben me niet bewust van enige bijbelse grond door de bewering dat Adams zonde op een of andere manier ónze zonde zou zijn. Wij hebben niet zijn schuld geërfd, maar wij erfden zijn zondige natuur. Dat is een enorm verschil. De essentie van de zaak is niet dat mensen ‘in’ Adam mee gezondigd hebben, zodat op een of andere manier Adams zonde toch ook hún zonde is. Het punt is veeleer dat zij elke dag zondigen op de wijze zoals Adam zondigde vanwege de zondige natuur die zij van hem geërfd hebben.

Hun wordt niet de schuld van Adam toegerekend, maar hun worden alleen hun eigen zonden toegerekend, dat wil zeggen de zonden die zij begaan door de zondige natuur die zij van Adam geërfd hebben. Zij zijn van nature ‘onder de zonde’ (Rom. 3:9; 7:14; Gal. 3:22). Dit is door de zondige natuur die zij van hun ouders geërfd hebben, én doordat zijzelf zonden begaan hebben vanaf de tijd van hun vroegste verantwoordelijkheid. De Bijbel is heel duidelijk over het feit dat de ‘mens die zondigt, díe zal sterven. De zoon zal de ongerechtigheid van de vader niet dragen, en de vader zal de ongerechtigheid van de zoon niet dragen’ (Ezech. 18:20). Met andere woorden: geen mens kan en zal ooit gestraft worden voor de zonde die Adam heeft begaan. Mensen worden veroordeeld voor hun éígen zonden (Rom. 14:10,12; Gal. 6:4-5).

Er is geen zonde-gen of -chromosoom. Er is niet zoiets als ‘zondig DNA’.

Ik geloof dat alleen zo de notie van de erfzonde kan worden begrepen: wat mensen erven is niet de zonde die Adam begaan heeft, ook niet de schuld die hij op zich geladen heeft; zij erven niet de verantwoordelijkheid voor zijn schuld. Wat zij wel erven is de zondige natuur die Adam sinds de zondeval bezat en die hij aan zijn nakomelingen heeft doorgegeven. Zij zijn zelfs niet verantwoordelijk voor de zondige natuur die zij van hun ouders geërfd hebben. Zij zijn alléén verantwoordelijk – en dat is op zichzelf ernstig genoeg – voor wat zij met deze zondige natuur doen. Zij zijn alleen verantwoordelijk voor de zonden die zij begaan als gevolg van deze zondige natuur. Niets van wat Adam begaan heeft, wordt hun ‘toegerekend’; zij dragen niet zijn schuld. Wat hen verbindt met Adams zondeval is alleen de zondige natuur die zij van hem geërfd hebben – en dat is erg genoeg.

Het woord ‘erfzonde’ zou kunnen suggereren dat het zaak iets met genetische erfelijkheid te maken heeft, wat niet het geval is. Er is geen zonde-gen of -chromosoom. Er is niet zoiets als ‘zondig DNA’, ook al hebben sommigen dat wel beweerd.

Soms wordt de leer van de ‘erfzonde’ zo opgevat dat zij zou inhouden dat de verantwoordelijke mens eenzijdig om zijn natuur verworpen zou worden. Het is zeker waar dat de toorn van God op een onbekeerd mens van nature rust vanaf diens conceptie – maar tegelijk strekt de liefde van God zich vanaf het begin naar die mens uit. Bovendien wordt de eenmaal tot verantwoordelijkheid gekomen mens niet alleen, of zelfs primair, om zijn zondige natuur veroordeeld, maar om zijn daden (Rom. 2:5-6; 2 Kor. 5:10; Openb. 2:23; 20:12-13; 22:12; vgl. Joh. 3:20-21). De term ‘verantwoordelijk’ is hier heel belangrijk. Degenen die zich erover zouden kunnen beklagen dat God onrechtvaardig is als Hij mensen verwerpt vanwege de erfzonde, zijn juist de mensen die genoeg verantwoordelijkheid dragen om aan de geërfde zondige natuur hun eigen vele daadzonden te hebben toegevoegd. Zij zullen zich voor de rechterstoel van God niet voor hun erfzonde hebben te verantwoorden, maar voor hun eigen daadwerkelijke zonden. En laten zij die zich erover beklagen dat zij als gevolg van de erfzonde niet anders kunnen dan zondigen, zich haastig bekeren, het nieuwe leven uit God en de kracht van de Heilige Geest ontvangen, om rijk oftewel ijverig te zijn in goede werken (1 Tim. 6:18; Tit. 2:14; vgl. Matt. 5:16; Ef. 2:10; 4:28; Tit. 3:8,14; Hebr. 10:24).

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

P
Willem, begrijp ik hieruit: "Als een kind vlak voor (of na) de geboorte sterft, dat het in de hemel is? Hij/zij heeft nog niet daadwerkelijk gezondigd. De Dordtse leerregels spreek daar toch ook over? Groet, Piet
A
Ja. Want God zorgt voor kinderen tot hun twaalfde jaar en zeker voor kinderen van onbekeerde ouders. Sorry dat ik nu even niet kan vinden waar het in de bijbel staat, ik dacht Jesaja.
Toon meer antwoorden (4)
Toon meer reacties (15)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher