Remmelt Meijer

God

15 februari 2018 door Jeffrey Schipper

"Oprechte christenen kunnen kerk en geloof niet combineren"

“Ik heb de laatste tijd meerdere keren de opmerking gehoord: ‘Sinds ik niet meer naar de kerk ga, heb ik meer ruimte om te geloven.’ Dat klinkt als vloeken in de kerk, maar toch gebeurt het.” Theoloog Remmelt Meijer sprak het afgelopen jaar verschillende kerkverlaters. Zelf noemt hij ze liever grensgangers, omdat de kerkdeur voor velen niet definitief dicht is. “Oprechte christenen kunnen kerk en geloof niet combineren,” merkt de pionier op.

Je sprak een groep kerkverlaters/grensgangers en schreef er verschillende blogs over. Waarom is het volgens jou te simpel om te stellen dat kerkverlaters afhakers zijn?
“De groep grensgangers die ik sprak is enorm divers. De één gelooft meer dan ooit te voren, bij een ander staat geloof op een lager pitje. De meesten hebben niet definitief de kerkdeur achter zich dichtgedaan en zijn vooral erg zoekende. Een deel van de grensgangers ervaren dat hun relatie met God binnen de kerk niet groeit. Dit is geen momentopname. De mensen die ik sprak hebben de kerk vaak na een jarenlang zoekproces verlaten. En ik hoor ze zeggen: ‘Sinds dat moment heb ik meer ruimte om te geloven.’ Dat klinkt als vloeken in de kerk, maar het is toch echt de werkelijkheid.”

CIP+ logo

Wil je gratis verder lezen?

Dit artikel is speciaal geschreven voor CIP+ leden! Lees nog 3 artikelen gratis.

Lees dit artikel gratis Inloggen

Reacties

Het is maar hoe je het bekijkt. Als gelovige ben je deel van de kerk van Jezus Christus. Die gemeenschap wordt eerder gehinderd door "kerkmuren" dan dat die daardoor bevorderd wordt. Het ligt voor de hand dat degenen die die gemeenschap willen uitleven verstikt worden door de kerkmuren en alles wat daar voor staat. Remmelt kijkt naar het probleem door een kerkelijke bril. De waarheid zou wel eens kunnen zijn, dat de bevrijde grensgangers de echte kerkgangers zijn en de geïnstitutionaliseerde kerkgangers de grensgangers.
REAGEER
R
Is het niet verdrietig dat het lichaam van Christus (De Gemeente),

Zo vaak verscheurd wordt door interne ruzies en problemen waardoor gemeenteleden op den duur afhaken? Ik heb er in 45 jaar veel zien komen en veel zien gaan. Leiderschap neemt hierbij een belangrijke plaats in. De gemeente is, als het goed is, een welsluitend geheel als bedoeld in Efeze 4 : 11 t/m 16. Maar wat ik zie is vaak eenzijdig leiderschap met een top down cultuur, waardoor er geen sprake is van een gezamenlijke beleving, waardoor de gemeente een zachte dood sterft !!!
REAGEER
G
Zelf opgevoed in GKV. Veel warmte, m.i. teveel regels en spagaat hart/gevoel: krassen op de ziel. Verkrampt. Kerk met pijn verlaten na 48 jaar. 10 jaar niet naar een kerk gegaan. Veel worsteling met praktijk van veel kerk(en). Steeds geloof behouden maar miste een levende gemeente. Nu opnieuw gegrepen door de Heilige Geest, weer enthousiast en kerk in de EGS, Evangelische gemeente Stadskanaal. Moraal: Geef (elkaar) nooit op, God laat niet los! Zoek geduldig biddend door met God: de HG heeft vele tinten! Vrij zijn en blij samen geloven kán! Dick
REAGEER
Toon meer reacties (8)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher