Willem Ouweneel

Het overblijfselcomplex in de christelijke wereld

01-12-2017 door Willem J. Ouweneel

In mijn jeugd hoorden we, als het om de toekomst van Israël ging, vaak het woord ‘overblijfsel’. Dat was ontleend aan de Statenvertaling; je vindt het bijvoorbeeld in Jesaja 10:20-22. Je kon het woord trouwens ook gebruiken als het ging om de kerkgeschiedenis. In tijden van groot verval was er altijd wel een ‘overblijfsel naar de verkiezing der genade’ (vgl. Rom. 11:5, toegepast op de kerk).

De Vergaderingen van Gelovigen zijn in het begin van de negentiende eeuw (Nederland: midden van die eeuw) heel sterk ontstaan tegen de achtergrond van de ‘vervaltheorie’ (de kerk is in hopeloos verval) én het streven naar een ‘heilig overblijfsel’ te midden van al dat verval. Tegelijk was er echter een diep besef van de eenheid van alle ware gelovigen, dwars door alle kerkmuren heen; al die ware gelovigen vormen samen de ene Vergadering der Gelovigen (vgl. Ned. Geloofsbel. Art. 27), waarvan de Vergadering van Gelovigen maar een klein stukje vormde.

Wil je verder lezen?

Dit artikel is speciaal geschreven voor CIP+ leden. Word ook lid en lees gelijk verder!

Start je gratis maand! Inloggen
Exclusieve verhalen
Advertentievrij CIP.nl
CIP+ kortingen voor leden
Ondersteun goede doelen

Ontvang het online magazine voor christenen!

Daily Newsletter
Weekly Newsletter


Discussie over Het overblijfselcomplex in de christelijke wereld
Reacties uitzetten op CIP.nl? Klik hier!