zaad verspreiden
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

28 november 2017 door Jeffrey Schipper

Moeten christenen de BibleBelt verlaten en verhuizen naar Zuid-Nederland?

Wordt het tijd dat christenen hun koffers pakken en de BibleBelt verlaten? Ja, zegt kerkplanter Maarten van Gestel. “Zulke mensen, doorkneed met de Bijbel, hebben we hier nodig,” stelt de kerkplanter uit Eindhoven in het Nederlands en Reformatorisch Dagblad. CIP.nl bespreekt deze oproep om vanuit de BibleBelt naar Zuid-Nederland te komen met acht christenen die bijna allemaal in de BibleBelt actief zijn.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

“Het is nogal wat om met je gezin naar een gebied te verhuizen waar nauwelijks of geen kerken zijn,” reageert ds. A. L. Molenaar, woonachtig in Yerseke – een half uur rijden naar Noord-Brabant. Hij wijst op de complexiteit rondom een verhuizing. “Dat is een beslissing die je niet impulsief kunt nemen. Het cultuurverschil tussen ‘boven de rivieren’ en ‘onder de rivieren’ is behoorlijk groot. Wie verhuist naar Zuid-Nederland zal moeten integreren in andere sociale structuur. Dat is een hoge prijs. Dit neemt niet weg dat het zuiden zendingsgebied is en ik kansen zie op het gebied van evangelisatie.”

“Ik ga gemeenteleden niet oproepen om te verhuizen,” vervolgt Molenaar. “Ook in Yerseke en omgeving wonen mensen die Christus niet kennen. Onze eerste roeping is om in je eigen straat en op je eigen werk van Hem te getuigen. Dat is onze primaire opdracht. Wie overweegt naar Noord-Brabant of Limburg te vertrekken raad ik aan om dat in volledige afhankelijkheid met de Heere te doen. Als die roeping niet van Hem afkomstig is, kan het je opbreken. Van dichtbij heb ik mensen teleurgesteld zien afhaken vanwege hoge verwachtingen die niet zijn uitgekomen.”

"In het nieuwe testament lees ik niet terug dat volgelingen van de Heere Jezus naar een bepaalde regio zouden moeten verhuizen."

De BibleBelt als uitvalsbasis
Even verderop bevindt zich de woon- en werkplek van ds. J. G. Schenau. In Goes mag hij het evangelie verspreiden. “Vanuit Goes zie ik nogal wat jonge mensen mét hun geloof vertrekken naar grote steden, waaronder Breda en Tilburg, om daar een opleiding te volgen. In zekere zin functioneert de BibleBelt voor hen als een soort uitvalsbasis. Verhuizen is in die zin niet noodzakelijk. Onderschat niet hoe ingrijpend een verhuizing is. Ik zie dat veel ouders waarde hechten aan een ‘veilige’ leef- en leeromgeving voor hun kinderen, niet om het isolement te zoeken maar juist om hen op te voeden en toe te rusten voor het getuigenis in de wereld.”

De christelijk-gereformeerde predikant preekte afgelopen zondag over één van de zegenwoorden van Jakob: ‘Zebulon zal aan de zeekust wonen, ja, hij zal wonen aan de kust, bij de schepen.’ “Die plek aan de rand van Kanaän is door de Here in het bijzonder toegewezen aan Zebulon en niet aan al Jakobs zonen. Ook op missionair gebied is het God die je je plek wijst. Om naar Noord-Brabant te verhuizen is het dus nodig dat je een roeping ervaart. Maar het werk van de kerk op de BibleBelt zelf blijft ook missionair. Hier ligt het gevaar van een zekere vanzelfsprekendheid en zelfgenoegzaamheid op de loer."

ds. J. G. Schenau

Iets verder naar het noorden bevindt zich de pastorie van ds. J. C. Breugem. Hij waardeert het dat kerkplanter Maarten orthodox-protestantse christenen als een verrijking beschouwt. “Ook vind ik het erg mooi dat hij is begonnen op een plek waar slechts 2 % christen is en niet op de BibleBelt, zoals andere gemeenten doen. Het zou mooi zijn als gemeenten op de BibleBelt meer contacten aangaan met kerken in onder andere het zuiden zodat ze elkaar kunnen versterken, zoals bijvoorbeeld met de evangeliesatiegemeente in Hoorn gebeurt. Op die manier kunnen we vanuit gemeentes met meer mensen en middelen Gods gemeente op andere plaatsen ondersteunen.”

De hervormde predikant uit Sommelsdijk verwijst naar het Nieuwe Testament. “Daar lees ik niet terug dat volgelingen van de Heere Jezus naar een bepaalde regio zouden moeten verhuizen. Wel lees ik dat er mensen met een bijzondere roeping zijn, zoals de apostel Paulus, die naar als zendelingen worden uitgezonden naar andere gebieden (Hand. 13:1-3). Daarbij maakten ze bij voorkeur gebruik van lokale mensen en bestaande structuren, zoals synagogen, markten en fora. Dat is dus iets anders dan bijvoorbeeld vanuit Jeruzalem met een groep gelovigen de gemeente in Tessalonica gaan versterken. Ik geloof sterk in de werkwijze van Paulus en andere apostelen en zie dat de Heilige Geest daar ook vandaag bij zendelingen gebruik van maakt.”

Geen algemene wet
Prof. dr. W. van Vlastuin spreekt van een “sympathieke” oproep die voldoet aan de Bijbelse opdracht om het evangelie aan alle volken te verkondigen. “De kanttekening die ik hierbij heb is dat dit niet kan worden opgevat al een algemene wet voor alle christenen. Als zondaren hebben we allemaal onze eigen tekortkomingen en worstelingen. Daarom hebben we elkaar als christelijke gemeente zo hard nodig. Die gemeente valt weg als je verhuist naar een niet-christelijke omgeving. Het is goed dat leven op de BibleBelt niet vanzelfsprekend is, maar het mag niet doorslaan naar de andere kant. Gemeenschap met broeders en zusters behoort tot de basissturen van Gods gemeente op aarde.

"Ik zou christenen die overwegen te verhuizen willen oproepen om ook te denken aan die gebieden waar het aantal christenen getalsmatig klein is."

Wanneer je als gezin verhuist naar Noord-Brabant of Limburg is de kans ook nog eens groot dat je kinderen op een niet-christelijke school terecht komen. Daar kom je in aanraking met een wereldvisie die niet in overeenstemming is met de Bijbel. Je moet een bepaalde mate van assertiviteit bezitten om dat aan te kunnen. Daarom is het goed om gaven in de ander te ontdekken over wie je kunt zeggen: ‘Misschien is die missionaire roeping iets voor hem of haar.’” De hoogleraar benadrukt dat in zijn woonplaats Wezep ook veel mensen wonen die Christus niet kennen. “Daar begint als christen je verantwoordelijkheid: in je eigen omgeving. Niet iedereen hoeft te verhuizen om het Licht te verspreiden.”

Ds. B. Labee is namens de Gereformeerde Gemeenten (GG) voorzitter van het deputaatschap evangelisatie. In het zuiden van Nederland heeft de GG diverse evangelisatieposten, waaronder in Tilburg. “Vrijwilligers uit de omgeving organiseren daar maaltijden, rommelmarkten en samenkomsten. Regelmatig hoor ik hoe lastig het is om mensen die komen vast te houden, zodat men ook het evangelie tot zich neemt. Ik zie dat vooral de onderkant van de samenleving op laagdrempelige activiteiten afkomt. Hoe bereiken we ook mensen uit de middenklasse en hogere klasse? Dat kun je niet oplossen door daar als christen te gaan wonen. Daar moeten we nuchter in zijn.”

De predikant uit Veenendaal voegt toe dat hij moeite heeft met het begrip ‘kerkplanter’. “Als Gereformeerde Gemeenten geloven we allereerst dat God Zijn kerk plant op plekken waar het Hem behaagt. Dat moet ons klein en nederig maken. We willen niet activistisch zijn, maar ook niet doorschieten naar de andere kant. Zo zijn we druk bezig met evangelisatiecursussen voor gemeenteleden zodat ze buren of collega’s kunnen bereiken met het evangelie. Denk bijvoorbeeld aan mensen uit Geldermalsen en die vanwege hun werk bijna dagelijks in Noord-Brabant zijn. Daar zie ik meer heil in dan in een oproep om te verhuizen naar het zuiden.”

ds. A. A. F. van de Weg

Stap uit je comfortzone
“Ik onderstreep dit pleidooi,” reageert ds. A. A. F. van de Weg op de oproep van kerkplanter Maarten. De predikant benadrukt echter dat die oproep ook geldt voor het gebied waar hij actief is: de Zuid-Hollandse regio Voorne-Putten. “Ook hier zijn witte vlekken te vinden op de kerkelijke kaart. Zout moet niet samenklonteren, dan verliest hij zijn kracht. Zout moet verspreid worden. Licht moet niet op een plaats ontstoken, maar op zoveel mogelijk plekken tegelijk. Wat mij betreft wordt deze oproep dus breder geïnterpreteerd. Ik zou christenen die overwegen te verhuizen willen oproepen om ook te denken aan die gebieden waar het aantal christenen getalsmatig klein is. Ik merk dat het heel bemoedigend voor christenen die hier wonen, wanneer jonge stellen of gezinnen zich in de omgeving vestigen. Als christenen kun je elkaar onderling relationeel versterken.”

Na zijn overgang van Soest naar Abbenbroek, nu ruim 3 jaar geleden, merkt Van de Weg dat zijn verhuizing behoorlijke consequenties heeft. “Wonen in een seculiere omgeving is verre van comfortabel. Vanzelfsprekendheden vallen weg. Tegelijk merken we dat we meer dan ooit teruggeworpen worden op de basiseenheid van het gezin en de gemeente. En dat is winst! Het houdt je als ouders bij de les in de opvoeding van je kinderen. Bovendien verdiept het je besef dat je een leesbare brief van Christus bent. In deze seculiere tijd is de enige bijbel die niet-christenen lezen het leven van een christen.”

Jan van Dooijeweert heeft als evangelist twintig jaar in Tilburg gewoond. “Met onze reformatorische achtergrond leefden we daar nauw samen met andersdenkenden. Wie zich vestigt in Noord-Brabant of Limburg moet de andere cultuur aanvoelen en aandurven. Anders maak je het jezelf, en eventueel ook je kinderen, onnodig moeilijk. En je vindt geen ingang, of zeer weinig, bij je omgeving. Persoonlijk denk ik dat veel mensen van de Biblebelt daar moeite mee zouden hebben. Als reformatorische gezindte missen we vaak de souplesse om met evangelische christenen – die in het zuiden al de nodige initiatieven zijn gestart – samen te werken. Die souplesse zou je helpen om sneller een brug te slaan, het zal je sneller ingang geven om omgang met de mensen daar te krijgen. Het speelt nu misschien al minder dan toen wij in Tilburg werkten, maar je blijft toch: ‘iemand van boven de rivieren – een Hollander’.

"In onze omgeving hebben we kennis gemaakt met de DoorBrekers. Ik heb nooit begrepen waarom ze niet naar Noord-Brabant of Limburg zijn gegaan."

Nog belangrijker is dat je verlangen om in het zuiden te dienen overeenkomt met Gods wil. Veel mensen hebben een plan en vragen God vervolgens in gebed om Zijn goedkeuring. Maar misschien wil Hij dat je je mannetje staat op de plek waar je nu woont. De Heere riep Zijn discipelen op om het licht der wereld te zijn; een stad boven op een berg. Dat is iets anders dan ‘ga naar China of Japan’. Het neemt niet weg dat het geweldig is als mensen in Noord-Brabant en Limburg het Evangelie kunnen uitdragen in daad en woord. Als er moeilijke perioden zijn, kun je vervolgens terugvallen op Gods roepstem. Toen we in Tilburg werkten, hoorden we na twee jaar dat een echtpaar veel gebeden had om onze komst. Voor ons was dat een bevestiging!”

Een doos ingrediënten ligt klaar
De kerkelijke gemeente van voorganger Peter van der Weerd in Apeldoorn heeft zich de laatste jaren actief met dit vraagstuk beziggehouden. Aan de hand van het concept ‘Basis in the Box’ wil De Basis christenen stimuleren om het evangelie uit te delen. Met dit concept wil men christenen in contact brengen met geloofsgenoten en concreet hulp bieden bij het organiseren van wekelijkse (evangelisatie) diensten in hun woonplaats. “Zie het als een doos, waarin alle ingrediënten zitten om een aantrekkelijke dienst aan te bieden aan niet gelovigen,” aldus Peter.

Wie vanuit Noord-Brabant of Limburg gehoor wil geven aan de oproep van kerkplanter Maarten is bij deze Apeldoornse kerk dus aan het juiste adres. “Wie het verlangen heeft om met een groep van 20 a 25 christenen het evangelie te verspreiden ondersteunen wij graag in educatieve en financiële zin. Daar heb je niet eens een dominee voor nodig. Als het zover komt dat er samenkomsten worden georganiseerd, streamen we de toespraken vanuit Apeldoorn. Zo voorkom je dat je op zoek moet naar een fulltime voorganger. Alles buiten de preek om vindt uiteraard gewoon live plaats.” In Deventer is al een pilot gestart.

Ds. Schenau heeft tenslotte nog een boodschap voor alle kerkplanters in Nederland. “Kijk naar de witte vlekken; plaatsen waar weinig of geen kerken zijn. In onze omgeving hebben we kennis gemaakt met de DoorBrekers. Ik heb nooit begrepen waarom ze niet naar Noord-Brabant of Limburg zijn gegaan. Ik begrijp dat God mensen ook naar de BibleBelt kan roepen, maar een roepstem, die zo persoonlijk is, moet altijd worden getoetst. Dat kan bijvoorbeeld door in de regio in gesprek te gaan met broeders en zusters om duidelijk te krijgen of je komst meerwaarde heeft. Nu zie ik leden uit gevestigde kerken naar dergelijke gemeenten verkassen. Dat is niet de bedoeling van nieuwe gemeenten, maar het is wel een bijkomend effect.

Ervaar je een missionaire roeping? Kijk dan naar de kerkelijke kaart van Nederland en ga in afhankelijkheid van de Heere te werk. Wat dat betreft geeft kerkplanter Maarten in Eindhoven het goede voorbeeld,” aldus Schenau.

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

Zou de plaats waar wij terecht komen, niet mede een plaats zijn waar wij terecht komen nadat je gevraagd hebt aan de Heere, waar jouw plaats mag zijn in deze wereld? Wij verhuisden van Delft naar een klein Brabants dorpje en bouwden tezamen met anderen aan een mooie christelijke gemeente. In de jaren '80 was dat niet alledaags en het Katholicisme iets sterker aanwezig. Nog steeds verwonderd dat er een gemeente kwam van bijna 300 mensen. Oproepen tot actie mag, roeping ervaren lijkt me een krachtiger aansporing om tot actie over te gaan.
Overigens is die gemeente ontstaan omdat de stichters daarvan een niet mis te verstane roeping ontvingen om vanuit het westen te verhuizen naar het zuiden, met daarbij het weten dat ze zich juist in die plaats, moesten vestigen.

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Bekijk onze abonnementen.