Jan van Dooijeweert

God

15 november 2017 door Jeffrey Schipper

Wat christenen kunnen leren van de kerkruzie in Kruiningen

“Wie er in de zaak ‘Kruiningen’ gelijk heeft, weet ik niet. Eerlijk gezegd interesseert mij dat ook helemaal niets! In Gods koninkrijk is er maar één weg. Dat is niet de rechter, maar samen biddend op de knieën.” Evangelist Jan van Dooijeweert volgt met groeiende schaamte de ruzie die is ontstaan binnen de gereformeerde gemeente in Kruiningen. De evangelist wil graag enkele lessen met delen, die christenen naar aanleiding van deze kwestie kunnen leren.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Voordat Jan zijn lessen komen, eerst even de feiten op een rijtje. In de gereformeerde gemeente in Kruiningen speelt er al enige tijd een conflict tussen dominee Gerrit Bredeweg en zijn oud-diaken Henk Jansen, wat erin resulteerde dat laatstgenoemde zijn functie als diaken neerlegde en na 24 jaar uit de kerkenraad stapte. Kort daarop beschuldigde Bredeweg de oud-diaken van overspel met zijn eigen nichtje. Dat wordt door zowel Jansen als zijn nichtje ontkent. Desondanks werd de oud-diaken onder censuur geplaatst, wat inhield dat hij niet meer mocht deelnemen aan het avondmaal.

Jansen stapte naar de rechter om dat besluit aan te vechten, van wie hij gelijk kreeg. De kerkenraad had volgens de rechtbank niet zulke zware maatregelen mogen treffen. Dit jaar werd duidelijk dat door het conflict twee kampen zijn ontstaan. Deze week maakte ds. Bredeweg bekend dat hij de Gereformeerde Gemeenten verlaat en verder gaat als predikant van een nieuwe ‘vrije gemeente’ in Kruiningen. Een kerkscheuring is daardoor een feit. De familie Jansen daagt de kerkenraad ondertussen opnieuw voor de rechter vanwege “lasterlijke leugens”.

"In Gods koninkrijk is er maar één weg. Dat is niet de rechter, maar samen biddend op de knieën."

Jan deelt zijn vijf lessen:

1. Ontwijk elkaar niet en ga in gebed
De evangelist dacht aan een boekje over wolven in de natuur. "Eén van de huilende bende was verscheurd door een groot dier. Weet u wat die wolven toen deden? Angstaanjagend, klagelijk 'janken'... Hun gehuil was in de verre omtrek te horen. Er was verdriet en pijn. Dat mis ik zo heel erg bij alles wat geschreven wordt over de problemen in de kerk. We zijn veel minder dan deze verscheurende wolven. We huilen niet omdat het lichaam van Christus verscheurd wordt. We huilen niet omdat er broeders en zusters totaal in de wanhoop terecht komen door de pijn die ze lijden in en aan de kerk... We huilen niet, we 'janken' niet, en het ergste: We bidden niet om ontferming en genade.”

“Natuurlijk weet ik ook wel dat een rechtszaak op een gegeven moment onvermijdelijk is,” vervolgt de evangelist. “Maar dat neemt niet weg dat er in de aanloop ernaar toe, meestal te weinig gepraat en gebeden wordt. In de zaak ‘Kruiningen’ lijkt alles te draaien rondom het zevende gebod (Gij zult niet echtbreken, red.) Maar liefdeloosheid, verdeeldheid in een kerkelijke gemeente verwoesten, beschuldigen in plaats van bespreken, zijn even grote zonden. Ik ben ervan overtuigd dat wanneer de hoofdpersonen in dit conflict samen biddend de Heere hadden gezocht, het niet zo uit de hand zou gelopen zijn. Een ruzie ontstaat natuurlijk niet uit het niets. Het begint klein en het groeit uit omdat men de Bijbelse weg niet bewandelt. De spanningen lopen enorm op als mensen niet meer met elkaar praten. In de kerk kunnen we de zonde niet toestaan, maar we kunnen er wel over praten, en het liefst biddend. Onze stijve knietjes buigen voor de Heere God.”

2. Als christen naar de wereldlijke rechter stappen brengt een groot risico’s met zich mee
Jan citeert 1 Korinthe 6:4-6, ‘Als u dus rechtszaken hebt over alledaagse dingen, stel dan hen aan die in de gemeente niet in aanzien zijn. Tot beschaming zeg ik u dit. Is er dan onder u niemand die wijs is, zelfs niet één, die in staat zou zijn een oordeel te vellen in een geschil tussen zijn broeders? Integendeel, de ene broeder spant tegen de andere broeder een rechtszaak aan, en dat voor ongelovigen.’

“We lopen het grote risico dat we in conflict komen met Gods Woord!,” waarschuwt de evangelist. "Wie er in de zaak ‘Kruiningen’ gelijk heeft, weet ik niet. Eerlijk gezegd interesseert mij dat ook in het minste niet. In het bovengenoemde Bijbelgedeelte zien we duidelijk wat onze weg als christenen is: biddend op de knieën. De zegen van de kerk is juist dat er bij een conflict geen rechter aan te pas hoeft te komen. In een gezonde gemeente is een klimaat van vertrouwen waarin een geschil wordt uitgepraat. Uiteraard kan daar een bemiddelaar aan te pas komen. Laten we toch eerlijk zijn. Als christenen een conflict hebben, is er geen rechter nodig. Bewandel de koninklijke weg; treed in verbinding met de hoogste Rechter.”

"Als een herder boven de schapen gaat staan, worden mensen in zijn nabijheid schuw."

3. Als een herder te ver boven de schapen komt te staan, worden de schapen schuw en stiekem
Volgens de evangelist is dit een probleem dat in kerkelijke conflicten vaak tevoorschijn komt. “Als een herder (iemand met een leidinggevende positie in de kerk, red.) boven de schapen (de gemeente, red.) gaat staan, worden mensen in zijn nabijheid schuw. Dat zie je op de boerderij, maar in de kerk geldt precies hetzelfde. Het komt nog al te vaak voor dat predikanten slechts op een bepaalde tijden beschikbaar zijn. In de kerkbode staat soms zelfs vermeldt op welk tijdstip je de predikant mag bellen.

Op die manier creëren we in de kerk schuwe gelovigen en bouwen we niet aan Gods koninkrijk. Als er dan een conflict is gaan mensen stiekem naar een andere kerk in plaats van problemen openlijk te bespreken. Het gevolg is dat mensen de gemeente ontwijken door thuis preken te luisteren en al het even kan ‘stiekem’ andere kerkdiensten te bezoeken.

Ik herinner mij een mevrouw die een keer besloot om een andere kerkelijke gemeente te bezoeken in haar dorp. De volgende dag stonden de broeders van de kerkenraad bij haar op de stoep. Dit om één keer in een andere kerkelijke gemeente te bezoeken in haar dorp."

4. Blijf trouw aan je kerk; ook als het moeilijk wordt
Jan vertelt over een gezin dat iedere week tientallen kilometers in de auto zit om naar de kerk te gaan. Ze verlieten de gemeente uit hun eigen woonplaats.
“Ik begrijp ook dat het in sommige situaties niet anders kan. Maar dit is natuurlijk verre van ideaal. De kinderen hebben door de afstand nauwelijks aansluiting met vriendjes en vriendinnetjes uit de kerk. Het uitgangspunt is: blijf bouwen aan je eigen kerkelijke gemeente. En accepteer dat we met elkaar die gemeente vormen. Die gemeente wordt niet gevormd door een dominee die uiteindelijk een voorbijganger is.”

"Als je overweegt om te vertrekken, overleg het dan in ieder geval met de Heere. Las een bezinningsperiode van 3 of 4 weken in,” adviseert Jan. “Het is niet zo dat de kerkenraad de baas is. Dominee, ouderlingen en diakenen vertegenwoordigen de gemeente waar we allemaal onderdeel van zijn. En iedereen is even belangrijk. Het is niet verstandig om vanwege de dominee de gemeente vaarwel te zeggen, omdat de dominee niet gelijk staat aan de gemeente, maar een dienaar van de gemeente is.”

"Niemand wil zich toch aansluiten bij een ‘club’ waar mensen elkaar het leven zuur maken? Dat vind ik oprecht een ernstige zaak."

5. De wereld schaamt zich voor de kerk
De kwestie ‘Kruiningen’ is voor mensen die niets met geloof hebben, volgens de evangelist een extra reden om met een grote boog om de kerk heen te lopen. “Wie hierover leest denkt maar één ding: ‘daar zet ik geen stap binnen.’ En dat is volstrekt logisch. Niemand wil zich toch aansluiten bij een ‘club’ waar mensen elkaar het leven zuur maken? Dat vind ik oprecht een ernstige zaak.”

De evangelist verwijst naar Handelingen 3 en 4. “De mensen rondom de gelovigen zagen dat zij ‘één van hart en één van ziel’ waren en dat niemand onder hen gebrek leed. De manier waarop christenen met elkaar omgingen was een groot getuigenis. En wat is het gevolg? Ze worden naar die gemeenschap toe getrokken. ‘Daar wil ik ook bij horen.’ Als we als christenen in liefde voor elkaar zorgen hoeven we niet eens te evangeliseren. Dan komen de mensen vanzelf. Wij denken nog te vaak dat we mensen kunnen aantrekken met een mooie flyer. Laten we eerst leren om voor elkaar klaar te staan voordat we naar de drukker stappen.

Het is de hoogste tijd dat we gaan proberen om een ‘licht’ voor de wereld te zijn. Licht verheugt de mens. De werken van de duisternis schrikken zelfs de wereldling af.”

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Reacties

P
Dominee en kerkraad staan soms ver van de gemeente af, dienend is al gauw een vaag begrip. Jezus was dienend voor iedereen en hoewel wij dit weten vergeten wij vaak genoeg dat ons eigen ego in de weg zit om dienend te zijn voor elkaar.
REAGEER

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Start je gratis maand!