John Lapré

Levensverhaal

04 september 2017 door Jeffrey Schipper

John was een gewilde spreker in christelijk Nederland; totdat hij homo bleek te zijn

Plotseling had hij geen bediening, christelijke gemeente en woning meer. John Lapré kwam zes jaar geleden uit de kast. “Ik werd gezien als een bedreiging voor Gods koninkrijk.” Broeders met wie hij biddend optrok verdwenen van de één op andere dag uit zijn leven. Het heeft hem veel pijn gedaan. Ook omdat John nog net zoveel van de Heere Jezus houdt als vóór zijn coming-out. Naar aanleiding van zijn boek ‘De veilige kerk’ spreekt CIP.nl met John Lapré over zijn bekering, coming-out en theologische revolvers.

CIP+ logo

Dit artikel is je cadeau gedaan door CIP+ lid Jeffrey Schipper.

Word ook lid

Als kind werd John jaloers op christenen die vol passie over Jezus vertelden. “Dat enthousiasme had ik zelf niet. In boeken van kerkelijke oudvaders las ik vervolgens dat God zich heeft verzoend met de wereld en dat ik dat ook voor mijzelf mag aanvaarden. ‘Is dat niet veel te gemakkelijk?’ schoot er meteen door mijn hoofd. Ik was op zoek naar een bepaald gevoel om op grond daarvan zeker te weten een kind van God te zijn. Totdat ik een boekje van Willem Ouweneel tegenkwam, genaamd ‘Geloofszekerheid’. Daarin beschreef hij dat het gevoel een kind van God te zijn komt op het moment dat je het offer van Jezus aanvaardt. ‘Dat is de omgekeerde wereld!,’ dacht ik toen.

Diezelfde avond ging ik op mijn knieën en heb ik God gedankt voor wat Hij heeft gedaan aan het kruis op Golgotha. Hij stierf ook voor mij. Er ontstond een vredig gevoel. Het was alsof de hemel openging. Ik was enorm blij. Er was een deksel van mijn hart afgehaald. De ochtend na mijn ommekeer fietste ik als een ander mens naar mijn werk. De eenden die ik altijd zag ronddobberen in de Bergingsvijver in Genemuiden waren als nieuw. Zelfs de stoeptegels zag ik als nieuw. Alsof ik in een nieuwe wereld leefde. Ik weet nog dat ik, al fietsend, zong: ‘Geloofd zij God met diepst ontzag!’ (Psalm 68:10).” John ging later aan de slag als fulltime spreker namens en bureaumedewerker voor een christelijke stichting.

ik kreeg een e-mail van één van mijn vrienden: ‘Ik kan niet langer contact met je hebben, omdat ik geen gemeenschap mag hebben met het onreine.’

Op een gegeven moment vond er een geforceerde coming-out plaats. Wat ging daaraan vooraf?
“Op 14-jarige leeftijd voelde ik mij voor het eerst aangetrokken tot jongens. Lange tijd heb ik hierover gezwegen. Met name omdat er in de kerk regelmatig werd gebeden voor homoseksuelen, zieken en gehandicapten. Daardoor ontstond de overtuiging dat er iets in mij niet klopte. Ik voelde me zondig en ervoer niet de vrijheid om met anderen hierover door te praten.

Naarmate ik vaker ging preken werd de drang om hierover te praten steeds groter. In 2011 heb ik om die reden een spreker in vertrouwen genomen. Deze man was als spreker uitgenodigd op een conferentie, die werd georganiseerd door de stichting waar ik in dienst was. Ik heb hem mijn hele verhaal verteld, ook dat ik intiem was geweest met een jongen. Zijn luisterend oor gaf mij een enorm goed gevoel. Na afloop van het gesprek gaf mijn gesprekspartner aan dat hij ‘nog een nachtje erover wilde slapen’. Toen dacht ik: ‘waarover dan?’ De volgende ochtend kwam hij naar mij toe: ‘als je doorgaat met je bediening is dat een bedreiging voor het koninkrijk van God.’ Dat wilde hij ook vertellen aan de algemeen directeur. Ik gaf aan dat ik dat nog niet het juiste moment vond, maar hij is het toch te weten gekomen.

De algemeen directeur vond mijn coming-out eveneens een bedreiging voor mijn bediening en Gods koninkrijk. Diezelfde dag ben ik naar de voorganger van mijn christelijke gemeente gereden. Hij concludeerde dat het niet goed was om nog langer in het broederhuis te blijven, waar ik destijds woonde. Diezelfde dag moest ik het broederhuis uit en ben ik mijn baan bij de stichting kwijtgeraakt, evenals mijn christelijke gemeente.”

Hoe kijk je daarop terug?
“Er is een hele diepe wond geslagen,” geeft John toe. “Op dat moment is mijn vertrouwen in mensen kapotgegaan. In de afgelopen vijf jaar is dat gelukkig grotendeels geheeld. De geslagen wond is inmiddels een litteken geworden. Nadat ik mijn bediening, gemeente en woning kwijt raakte voelde ik mij een persona non grata. Tot op de dag van vandaag heb ik uit die kringen nooit een telefoontje gehad met een opmerking als: ‘John, los van wat er is gebeurd en onze verschillen van inzicht, hoe gaat het met jou?’ Dat heeft mij erg teleurgesteld.”

Je schrijft in je boek over christenen die schoten met theologische revolvers. Wat bedoel je daarmee?
“Er werden waarheidsclaims vanuit de Bijbel bij gehaald om mij neer te vellen. Dat heb ik echt zo ervaren. Thuis heb ik mijn beste vrienden uitgenodigd om mijn verhaal te vertellen. Dat was het einde van onze vriendschap. De volgende ochtend kreeg ik een e-mail van één van hen: ‘Ik kan niet langer contact met je hebben, omdat ik geen gemeenschap mag hebben met het onreine.’ Ik voelde me kleiner en kleiner worden. Alsof ik een prop papier was waar tegenaan werd geschopt. Ik geloof dat mensen dat niet hebben gedaan vanuit verkeerde of valse motieven. Maar dat neemt niet weg dat dit enorm veel pijn heeft gedaan.”

John betreurt dit omdat hij van mening is dat je als christen met elkaar van mening kunt verschillen zonder de ander uit het oog te verliezen. “Daar reken ik mijzelf ook toe. In 2011 heb ik een aantal mensen die mij positief benaderden op een zijspoor gezet, omdat mijn vertrouwen in mensen ernstig was beschadigd en ik mezelf moest herpakken.”

"De uitspraak ‘je mag homo zijn, maar er niets mee doen’, maakt een onderscheid die de Bijbel in mijn ogen niet maakt."

Je hebt al een tijdje een relatie. Sommige christenen keuren een homoseksuele geaardheid goed, maar keuren homorelaties af. Hoe kijk jij hier tegen aan?
“Wat dit betreft moet de christelijke gemeente radicaal zijn,” zegt John stellig. “De uitspraak ‘je mag homo zijn, maar er niets mee doen’, maakt een onderscheid die de Bijbel in mijn ogen niet maakt. Als je een vrouw aanziet om haar te begeren, heb je al overspel gepleegd in de ogen van God. Ik kan me inleven in de uitspraak dat iemand homo mag zijn, maar dan ook moet weten dat zijn of haar verlangens naar intimiteit met iemand van hetzelfde geslacht zondig zijn. Dat geluid hoor ik bijna nergens. Wees dan radicaal en zeg dát, hoe erg ik het er ook mee oneens ben, maar maak niet het onbijbelse onderscheid tussen homo-zijn en er iets mee doen.

Ik geloof dat het Gods oorspronkelijke bedoeling is dat een man en een vrouw samengaan en nakomelingen krijgen. Maar door de zondeval is de gebrokenheid in de wereld gekomen. Ik geloof dat God meeveert in de gebrokenheid in de schepping. Zoals hij onder voorwaarden ruimte geeft om te scheiden, terwijl dat tegen Zijn oorspronkelijke bedoeling ingaat, ben ik ervan overtuigd dat Hij ook ruimte geeft aan homoseksuelen om een hulp van hetzelfde geslacht tegenover zich te vinden.

In Romeinen 1 wordt gesproken over mannen die tegennatuurlijk gedrag vertonen en met andere mannen het bed delen. Paulus stelt heel duidelijk: dit is tegennatuurlijk gedrag. Maar voor mij is het tegennatuurlijk om met een vrouw naar bed te gaan. Vergeet niet dat er meer zaken tegennatuurlijk zijn, zoals de zondeloze Jezus die over het water loopt. Al zouden we homoseksualiteit als tegennatuurlijk beschouwen, dan nog moeten we er in mijn ogen voor waken om niet op alles wat tegennatuurlijk is of lijkt het etiket ‘zondig’ te plakken.”

Aan het begin van dit verhaal vertelde je hoe je God hebt leren kennen. Welke gevolgen heeft je coming-out met betrekking tot je relatie met God?
“In de eerste maanden na mijn coming-out was ik verward: ‘God, waarom gebeurt dit?’ Ik liep tegen allerlei muren op. Omdat ik al vrij snel onderscheid kon maken tussen God en Zijn grondpersoneel is er geen verwijdering tussen God en mij ontstaan. Ik heb op het punt gestaan om mijn geloof aan de kant te zetten. ‘Als ik dat doe leid ik ongeveer hetzelfde leven en verandert er niets,’ dacht ik. Maar ik kon het niet loslaten, omdat God mij niet losliet. Hij is in mij een goed werk begonnen en zal dat afmaken, wat er ook gebeurt!”

Klik hier om het boek van John Lapré te bekijken of te bestellen.

Foto: Jaap Schuurman

CIP+ logo

Christenen die meer diepgang willen kiezen voor CIP+

Je las net een gratis CIP+ artikel. Meld je aan en start je gratis maand.

Start je gratis maand

Homoseksualiteit
- 5 redenen waarom christenen homoseksualiteit zouden moeten accepteren
- Voormalig homo Keesjan is nu gelukkig getrouwd met een vrouw: “God heeft mijn identiteit vernieuwd”
- 7 redenen waarom christenen homoseksualiteit zouden moeten afwijzen
- Christen en homo: het leidde bij Johan tot een posttraumatische stressstoornis
- Omgaan met homogevoelens: vijf verschuivingen in onze manier van denken
Meer over Homoseksualiteit »

Reacties

J
Redactie,

Ik heb dit artikel nog eens opgeroepen! Omdat ik daar de reacties nog eens een keer wilde bekijken!



MAAR: ALLES VERDWENEN!!!!!

WAAROM??

J


Het MISLEIDENDE artikel blijft wel lekker staan, zoals het geschreven is!!
Toon meer antwoorden (3)
Toon meer reacties (2)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify