Nieuws

27 juni 2009 door Leonard Walpot

Bij de dood van Michael Jackson

De dood van Michael Jackson is als een bom ingeslagen. Veel fans zijn uit het veld geslagen. Het raakt mij ook. Er is een einde gekomen aan een leven dat zo typerend is voor de mens die zich van God losgescheurd heeft. Alle ophef over de doodsoorzaak valt in het niet bij de gedachte dat het God is die een punt achter zijn leven heeft gezet. Diep aangrijpend.

Zijn leven schijnt tragisch geweest te zijn. Misbruikt en mishandeld in zijn jeugd, en op zeer jonge leeftijd een gevierd artiest geworden. Een pop-kenner zei dat hij het vaak gezien had dat wanneer artiesten ineens doorbraken en in de spotlights kwamen te staan, hun emotionele ontwikkeling stil stond. Ze konden de roem eigenlijk niet verdragen of verwerken. Jackson brak door voor zijn tiende. Mischien dat dat Jacksons onmogelijke omgang met volwassenen verklaart en ook laat zien waarom hij de 'toevlucht' zocht tot kinderen, en zichzelf min of meer als kind behandelen liet.

Ik moet zeggen, als je iets hoort over zijn jeugd, over zijn talent, over zijn diepe eenzaamheid, dan ga je anders over hem denken. Wat hij op de podia deed was godonterend en soms buitengewoon blasfemisch. Verschrikkelijk om na zo'n leven voor God te moeten verschijnen. Maar was hij slechter dan de mensen die aan zijn hand uit hun dak gingen?

Graag leg ik hier een vraag neer die me al langer bezig houdt. De Bijbel spreekt helder over onze verantwoordelijkheid en schuld aan de zonde. Je komt er niet mee weg door te zeggen dat je een moeilijke jeugd hebt gehad. In onze tijd willen we liever anders naar mensen kijken. Grote criminaliteit wordt soms vergoeilijkt met een verwijzing naar een moeilijke jeugd. Het leven dat Jackson heeft geleefd, is deels te verklaren vanuit zijn jeugd, vanuit wat de business met hem heeft gedaan, vanuit wat er mis kan gaan als mensen je goddelijke roem toezwaaien.

Leven we in een therapeutisch tijdperk, waar een storing of stoornis het beter doet dan zonde of schuld? Het lijkt me dat we de Bijbelse lijn van schuld voluit moeten laten staan. En laat alles wat we weten vanuit het leven van Jackson ons maar voorzichtig maken: voorzichtig om de duivel geen kans te geven. Voorzichtig ook omdat we weten dat God Jackson heeft laten gaan op zijn levensweg, terwijl het hart van hem niet slechter was dan dat van mij.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher