Kees van Ekris
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

13 juni 2022 door Redactie

Boodschap Kees van Ekris: “In een preek wordt soms gevochten om het heil van mensen”

"Een preek hoeft niet altijd fijn, mooi of inspirerend te zijn. Soms is de preek ook een duel waarin gevochten wordt om het heil van mensen of de humaniteit in de samenleving", zegt auteur en dominee Kees van Ekris in een nieuwe video van KokBoekencentrum TV, dat ter aanleiding van het door Van Ekris geschreven boek 'Dialoog, dans en duel' opgenomen is.

"Laat ik een verhaal vertellen. In 1940 stonden bij de Duitse dominee Gerhard Ebeling twee radeloze ouders aan de deur. Het ging om hun zoon Gunther, een dertiger, actief als jurist. Hij werd opgenomen in een psychiatrische kliniek, nadat hij het niet meer trok en instortte. Zijn ouders wilde hem bezoeken, maar hij was daar plots weg. Ze wisten niet waar hij was."

"Even later ontvingen ze thuis een brief. Gunther was overleden. Hij was overleden aan een middenoorontsteking en dat de ouders per post de urn met zijn as thuis zouden ontvangen. Ze waren radeloos en gingen naar hun dominee. Ook hadden zij geruchten gehoord dat dit wel vaker gebeurde met patiënten in een psychiatrische kliniek. Dominee Ebeling nam deze geruchten heel serieus"

"Hij fietste rond in Berlijn, vroeg bij collega`s na of zij die verhalen ook gehoord hadden. Langzaam maar zeker werd een patroon duidelijk, het werd duidelijk dat dit het beleid was van de overheid en dat Gunther vermoord was. In die dagen en weken werkte Ebeling dat door in zijn preken, zo preekte hij over de tekst: Gij zult niet doden.' In juni dat jaar hield hij een preek bij de herdenking van Gunther over de tekst: 'Ziet toe dat gij geen van deze kleinen veracht.'

"Misschien denk je wel: Het was oorlog, toen was goed en fout evident. Maar als je de verhalen terugleest, was dat helemaal niet zo. Je kon ook toen wegkijken. Er waren dominees die juist niet wegkeken en de verhalen van mensen heel serieus namen en dat doorwerkte in de prediking. In die preken werd er gevochten met de tijd, de tijdgeest en met wat er aan de hand was."

"Stel je eens voor dat tijdens de toeslagenaffaire sommigen van de slachtoffers een pastor hadden gehad. En dat die pastor hoorde wat er eigenlijk allemaal gaande was en daarover in de werkgemeenschap had rondgevraagd of anderen dat wellicht ook hadden gehoord. Of misschien had die pastor er wel een stukje over geschreven in de krant of een preek kunnen houden over het beleid van de overheid. Waarom zou dat niet kunnen?"

"Het punt dat ik wil maken is, is dat er in een preek soms ook gevochten wordt met dat wat in een tijd gaande is. Paulus spreekt van de machten die in een tijd rondspoken, hij heeft het over ideologie en de tijdsgeest. Dat werkt door in inviduele mensen, dat je soms ook terugziet in de mensen waarmee je leeft. In elke gemeente is er wel een meisje dat zichzelf snijdt, een huwelijk dat op het spel staat of dat mensen grote schulden hebben. Dat zijn niet alleen maar individuele gevallen, maar dat heeft ook te maken met de tijdsgeest." 

"Als dat in de preek erkend wordt, kunnen mensen zich enorm bevrijd voelen. Ebeling noemde de prediking ook wel: 'Een middel van God tegen het kwade in deze wereld.' En dat heeft wat mij betreft ook meer een persoonlijke toespitsing. Ik denk dat er ook in heel veel mensenlevens zelf met God gevochten wordt. Misschien omdat je God ontwijkt, dat je woedend op Hem bent of dat je je onverschilligheid niet laat doorbreken."

"In een preek wordt soms een duel gevoerd om het heil van mensen en de humaniteit. Het is mijn ervaring dat het doodstil wordt in de kerk als je dit durft te betreden. Voorzichtig, integer, en ook jezelf includerend maar met de moed om de dingen te benoemen die gezegd moeten worden. Dan hoeft een preek niet fijn te zijn maar wel goed en waar."

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen