Ds. Arie van der Veer
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

20 juni 2022 door Ds. Arie van der Veer

Preken en getuigen is niet altijd hetzelfde

Ik mag graag stukjes schrijven. Maar mogen voorgaan in een kerkdienst staat voor mij boven aan.

Onlangs heb ik de dienst in de Verrijzeniskerk gedeeld met een broeder uit de gemeente.
We hebben wel wat gemeen. We zijn allebei afkomstig uit een vissersplaats: hij uit Urk en ik uit Vlaardingen. Mijn grootvader was visser op de Vlaardingen 84. We kennen de taal en de spraak. En dat in meerdere opzichten.

Hij was immers een sterke kerel. Zijn vertrouwen was op God. Maar hij werd toch ziek, heel ziek. En lag in coma in het ziekenhuis.

We hadden Willem uitgenodigd om aan de gemeente te vertellen wat er met hem gebeurd is. Willem is heel, heel ziek geweest. Hij liet in de kerk aan de gemeente een foto zien hoe het was in Isala, het ziekenhuis van Zwolle. Hij getuigde hoe hij had gedacht niet ziek te worden. Hij was immers een sterke kerel. Zijn vertrouwen was op God. Maar hij werd toch ziek, heel ziek. En lag in coma in het ziekenhuis. Er werd voor zijn leven gevreesd.

Meerdere keren was in de gemeente voor hem gebeden. En wat een wonder, Willem kwam door de crisis heen. Hij is nog aan het revalideren. Maar dat gaat heel goed. De presentator van de dienst - hoe kan het samenlopen - is een van zijn therapeuten.

Willem gaf een vurig getuigenis. En deed een oproep aan alle mensen om met hem voor God te leven.

Psalm 118 was voor hem letterlijk in vervulling gegaan.
‘Ik zal niet sterven maar leven,
en ik zal de daden van de HEERE vertellen.’

Willem sprak uit ervaring.

Preken en getuigen is niet altijd hetzelfde.
Wel als het gaat over God, maar niet als het gaat over jezelf.

Toen mocht ik.
Allereerst: ook mijn leven is een getuigenis. Hoe vaak heeft God me al niet door de diepste diepten heen geholpen? Maar leven met kanker die uitgezaaid is, valt niet altijd mee.

Wat kon ik zeggen?
Wat vroeg God aan mij om te zeggen?
Preken en getuigen is niet altijd hetzelfde.
Wel als het gaat over God, maar niet als het gaat over jezelf.
Dezelfde tekst van Willem bood troost aan mensen die niet beter worden.

Ik heb jullie al in de stille week over Psalm 118 verteld. Psalm 118 is de Psalm die Jezus zong. Niet na zijn lijden maar voor zijn lijden. Hij zong Psalm 118 voordat de worsteling in Getsemane begon.

Ik heb verteld van wat Christus heeft gedaan. Dat is mijn taak en mijn roeping. Vertellen wat van Hem. Ik heb verteld wat Hij beloofd heeft toen hij stond bij het graf van zijn vriend.

Toen de bewakers hem kwamen ophalen zei hij: Dit is het einde, voor mij het begin van het leven.

‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in Mij gelooft zal nooit sterven.’

Niet iedereen wordt, als hij ziek is, beter.
Maar ik weet wel wat God gedaan en beloofd heeft.
En ook in onze levens wil doen.

Ik heb de gemeente verteld van de dood van dominee Dietrich Bonhoeffer. Hij is in de Tweede Wereldoorlog op 9 april 1945 opgehangen. Toen de bewakers hem kwamen ophalen zei hij: Dit is het einde, voor mij het begin van het leven.

Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.

Foto: Facebook/Arie van der Veer

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen