Ds. Arie van der Veer
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

15 april 2022 door Arie van der Veer

God zat niet te wachten op lofliederen en gewijde muziek

In Psalm 22 wordt de liturgie in de tempel een ‘troon voor God’ genoemd: ‘Uw troon staat in de tempel, daar zingt uw volk voor u.’

De hele eredienst was trouwens door God nauwkeurig vormgegeven, tot in detail geregeld en uitgeschreven. We hebben er zelfs een heel Bijbelboek aan te danken: Leviticus. Mozes herhaalt al die regels nog een keer in het boek Deuteronomium.

Blijkbaar vindt God de eredienst dus heel belangrijk, want Hij besteedt er heel veel aandacht aan.

Toch moest de profeet Amos zeggen dat God de eredienst van toen haatte, dat Hij er een afkeer van had en het niet (meer) kon verdragen!

Hoe kun je feestelijk samenkomen voor God, wanneer je tegelijkertijd het leven van een ander tot een hel maakt door hem te onderdrukken?

Wat stond God in de weg?
Je leest het in het boek Amos.

Zegen en voorspoed komen van God en daar kun je Hem voor loven en danken. Maar hoe kun je ermee leven, als er ook onrecht en machtsmisbruik bestaat?

In elk geval kan God daar niet mee leven. Hoe kun je Hem lof toezingen voor je rijkdom en voorspoed, terwijl je tegelijkertijd de armen uitbuit? Dat rijmt niet, dat klinkt niet, dat is in Gods oren dus lawaai.

Aldus de profeet Amos.
Maar hij zegt nog meer!

Hoe kun je feestelijk samenkomen voor God, wanneer je tegelijkertijd het leven van een ander tot een hel maakt door hem te onderdrukken? Dat past niet bij elkaar! God kan het niet verdragen, Hij heeft er een diepe afkeer van. Godsdienst met al haar rituelen is blijkbaar waardeloos in Gods ogen, wanneer het niet gepaard gaat met gerechtigheid die alles voortdurend bevloeit.

Wat wil God wel?

God ziet het godsdienstig leven liever als een altijd stromende beek

In Israël en omgeving heb je zogenaamde wadi’s: droge rivierbeddingen die het grootste deel van het jaar leeg staan. Maar af en toe, als het veel heeft geregend, stroomt zo’n wadi helemaal vol en wordt het een kolkende waterstroom. Aan beide situaties heb je eigenlijk niet veel: een lege wadi is dor en droog, een volle wadi is levensbedreigend. Als er water in stroomt, is het ook maar tijdelijk.

God ziet het godsdienstig leven liever als een altijd stromende beek. Recht en gerechtigheid passen bij het leven van een rechtvaardige, dat moet ‘één pot nat’ zijn. God dienen zonder oog te hebben voor de naaste is in feite godslastering, want je leeft tegengesteld aan Gods wil.

Wie de naaste onderdrukt en uitbuit, die kan ook niet oprecht van God houden.

Zo ontstond die wonderlijke situatie, dat God via Amos Zijn volk liet weten dat Hij geen behoefte meer had aan de samenkomsten en de offerdienst, dat Hij niet zat te wachten op lofliederen en gewijde muziek.

En dat terwijl God die eredienst toch Zelf had ingesteld...
Zo wordt bidden vloeken en zingen een oorverdovend lawaai.

‘Bespaar mij het geluid van jullie liederen; de klank van jullie harpen wil ik niet horen’
Amos 5:23 (NBV)

Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.

Foto: Facebook/Arie van der Veer

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

N
Tussen de regels door lees ik dit:

Al die nadruk op “aanbiddingsliederen” en samenkomsten met een hoop “luide” muziek en eindeloze -herhaalde- liederen, zijn geen enkele garantie voor geestelijke groei.

Waarvan akte.