Jacqueline de Goffau
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

MET ENDANBENJELERAAR

 

"Om de kinderen op hun eigen manier te laten groeien, is het mooist", vindt juf Jacqueline

“Juf zijn is zoveel meer dan alleen maar toetsen afnemen, kinderen moeten echt zichzelf kunnen zijn en daarbij is een goede sfeer heel belangrijk.” Jacqueline de Goffau geeft les aan kinderen van groep 7 op de Stolbergschool in Kapelle en heeft het daar enorm naar haar zin. “Het is het mooiste beroep dat er is en het geeft zoveel voldoening om kinderen te zien groeien.”

Ben jij ook geïnteresseerd in het onderwijs? Kom een dagje meekijken in de klas via Endanbenjeleraar!

Ze vertelt: “Als kinderen school als een feestje zien geeft hen dat de basis om goed te kunnen leren. Het leren gaat dan als vanzelf bij de kinderen. Dat is ook zo leuk aan juf zijn, dat je dat van dichtbij mag meemaken en daar iets in kan betekenen. Vanmiddag had ik bijvoorbeeld nog een kort gesprekje met één van de leerlingen. Dan heb je er echt even tijd voor waar de leerling op dat moment mee zit. Daarna zie je zo’n opluchting bij de leerling. Dat één op één contact vind ik heel waardevol. Je kunt op die manier ook iets betekenen voor hun leven buiten school, persoonlijke dingen waar ze mee zitten.”

Alles nadoen
Zo breng je je leerlingen als leraar niet alleen dingen als reken- en taalvaardigheid bij maar ook normen en waarden, meent juf Jacqueline. “Het richting geven aan de kinderen vind ik heel mooi. Ik wist al van jongs af aan dat ik leraar wilde worden, mijn broertje was daarbij altijd het slachtoffer. Ik speelde graag schooltje en ik had dan zelf allerlei werkboekjes gemaakt. Mijn broertje moest vervolgens goed naar mij luisteren en dat deed hij dan heel braaf. Ik deed alles na wat mijn juf deed, zoals de Bijbelvertellingen en het voorlezen. Mijn eigen juf en meester zijn daarin een groot voorbeeld voor mij geweest. Dus wie weet wat ik daarin nu zelf voor de kinderen kan betekenen?" 

"De administratie bijhouden is misschien niet de meeste leuke kant van je werk, dat hoort erbij"

Zitten er ook negatieve aspecten aan het leraar zijn? “Ik heb heel lang over die vraag na moeten denken. Eigenlijk kan ik helemaal geen negatieve aspecten bedenken. Kijk, de administratie bijhouden is misschien niet de meeste leuke kant van je werk, dat hoort erbij. Maar ik heb er geen hekel aan. Ik vind het goed te doen omdat ik het duidelijk plan voor mijzelf. Omdat ik op die manier een goede scheiding heb tussen werk en privé, werkt dat heel goed voor mij. Ik heb er mijn vaste momenten voor. Het vormt voor mij geen negatief aspect en verder zou ik er ook echt geen kunnen opnoemen.”

Het liefst vertelt Jacqueline de leerlingen verhalen. “Soms laat ik bij geschiedenis de methodiek een beetje los en bereid ik de verhalen heel grondig voor. De kinderen vinden dat helemaal geweldig, ze hangen dan echt aan je lippen. Als het verhaal dan afgelopen is slaken ze een diepe zucht en willen ze dat je verder gaat. Het goed voorbereiden van Bijbelverhalen kost de meeste tijd maar ik heb het er graag voor over.”

Jacqueline vindt het ook geweldig dat ze haar geloof zo goed kan integreren in haar werk. “Je krijgt elke dag de kans om de kinderen over God te vertellen en ze bij Hem te brengen. Dat is een hele mooie verantwoordelijkheid. Ook op persoonlijk vlak kan ik geen schooldag beginnen zonder God. Ik ben elke dag afhankelijk van Zijn wijsheid. Geen dag is hetzelfde en ik besef mij heel goed dat ik die wijsheid nodig heb om goed met de kinderen om te gaan. Er zijn altijd weer nieuwe situaties waarin je handelend moet optreden.”

Het mag duidelijk zijn, Jacqueline vindt haar werk als lerares echt het allermooiste dat er is. “Het is zo afwisselend en het geeft zoveel voldoening om kinderen te zien groeien. Bij sommige kinderen hoef je het maar één keer uit te leggen en gaat er direct een lampje branden. Vandaag hadden we bijvoorbeeld voor het eerst sommen met breuken en heel veel kinderen snapten dat direct. Maar je hebt er ook kinderen tussen zitten die het pas na tien keer snappen. Als dan eindelijk het kwartje valt, geeft dat enorm veel voldoening. Om de kinderen op hun eigen manier te laten groeien is het mooist. Als je juist bij de kinderen die het vaker moeilijk hebben een lach tevoorschijn ziet komen, dan is dat echt super. 

Daarnaast is het plezier dat kinderen hebben heel leuk om mee te mogen maken, je ziet ze echt genieten. Daar geniet ik dan zelf ook enorm van. Misschien is dat wel het allermooiste. Kinderen zijn een directe spiegel van wat je doet, en dat houdt je ook nog eens scherp.”

Enthousiast geworden van dit verhaal? Ontdek of het onderwijs ook iets voor jou is op www.endanbenjeleraar.nl.