Hour of Power
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

25 december 2021 door Hour of Power

Yvonne en Michael vertellen over het veranderend werk van het Leger des Heils

Yvonne de Vries en Michael Groothof vertegenwoordigen op Eerste Kerstdag traditiegetrouw het Leger des Heils in de speciale kerstuitzending van Hour of Power. Michael wilde op negenjarige leeftijd “weg bij zijn ouders” en kwam vervolgens in verschillende pleeggezinnen terecht. Hij deed “stoute dingen” en leefde op een gegeven moment in een woongroep van het Leger des Heils. Inmiddels is hij vader geworden en werkzaam in zo’n zelfde woongroep als begeleider, een bijzonder verhaal!

Als Michael 9 jaar is heeft hij al de nodige ervaring met jeugdzorg. Hij wordt een paar dagen voor Kerstmis opgehaald door zijn vader bij een pleeggezin. “Het ging niet helemaal zoals het hoort, ik werd namelijk opgehaald zonder toestemming van jeugdzorg. Er stonden politiewagens voor de deur die mij vervolgens plotseling uit huis haalden. Daarna werd ik elders geplaatst. Dat was één van mijn beroerdste Kerstdagen ooit, ook omdat het met Kerstmis vaak toch nog wel een beetje gezellig was. Dat werd mij toen ontnomen.”

Stichting Hour of Power heeft als missie om door middel van de moderne massamedia de liefde van Christus door te geven. Iedere zondag te zien op RTL5 om 8:00 en 9:00!
Ik ontvang graag de nieuwsbrief van Hour of Power

Na een nieuwe aanvaring met zijn moeder is voor de negenjarige Michael de maat vol. “Ik ben onze kamer in het ‘Blijf van mijn lijf huis’ waar we zaten uitgevlucht en weggegaan. Ik heb iemand opgezocht waar je mee kon praten en heb toen heel duidelijk gezegd: ‘Ik wil bij papa en mama weg’. Ik geloof echt dat God op dat moment door mij heen sprak. Niet omdat Hij mij per se bij mijn ouders weg wilde hebben, maar Hij had wel een beter plan voor mij.”

Michael kende God op dat moment echter nog helemaal niet, en dat gold ook voor Yvonne de Vries tijdens haar jeugd. “Ik had meer iets met helderzienden, mijn moeder was daar ook mee bezig. Maar ze zei wel eens: “Als je het echt niet meer weet, vouw dan je handen maar. Dan komt het uiteindelijk weer goed.’ Dus op die momenten dacht ik: oké ik bid. En ik kreeg dan iedere keer zo’n duidelijk antwoord dat ik dacht: ‘Hoe kan dit? Hoe bestaat dit?’ Ik kon er niet meer omheen. Dus ben ik op mijn knieën gegaan en vroeg ik: ‘Wie bent U?’ Ik had ooit een klein Bijbeltje gekregen en dat ben ik toen gaan lezen. Eerder had ik al uit het Oude Testament gelezen maar dat vond ik zo verschrikkelijk streng. Toen ik het opnieuw pakte besloot ik uit het Nieuwe Testament te gaan lezen en toen ik dat las vond ik het zo pakkend, de antwoorden die Jezus gaf. Dat heeft mij zo geraakt, ik vond het geweldig.”

"Als pleegkind ervoer ik het verschil tussen een niet christelijk pleeggezin en het Leger des Heils"

Wanneer Michael weg is bij zijn ouders gaat hij van pleeggezin naar pleeggezin gedurende zijn jeugd. Hij ontwikkelt hierdoor bindingsangst. “Je kunt geen vriendschappen opbouwen, je denkt steeds: misschien moet ik binnenkort toch weer vertrekken dus dan houd ik het liever op afstand. Op een gegeven moment zocht ik opvulling door stoute dingen te doen, drugs en alcohol. Op mijn 16e kwam ik voor het eerst in aanraking met het geloof. Maar toen wilde ik mijn problemen vooral zelf oplossen. Maar op mijn 18e stond ik plots op straat na weer een aanvaring met mijn vader. Ik had geen woonplek meer en ook geen geld. Daarnaast had ik geen opleiding en geen school afgemaakt. Ik had helemaal niks. Ik herinnerde mij toen het christelijke gezin waar ik had verbleven. Zij hadden namelijk tegen mij gezegd: ‘Michael, als er wat is ben je altijd weer welkom.’ Ik mocht daar vervolgens twee jaar wonen en ben met hen mee naar de kerk gegaan. Zo heb ik een keus gemaakt voor God en Hem de kans gegeven. Toen veranderde mijn leven echt radicaal. Dat was de beste keus die ik ooit gemaakt heb.”

Hoe zijn Yvonne en Michael dan vervolgens bij het werk van het Leger des Heils betrokken geraakt? Yvonne: “Ik ben op een gegeven moment in de gevangenis gaan werken. Toen kreeg ik opeens een tekst voor mij: ‘Zie vanaf de plek waar je bent, dit alles ga Ik je geven.’ Dat zegt God daar tegen Abraham. Toen er tijdens mijn opleiding een stageplek kwam bij het Leger des Heils had ik zoiets van, wauw! Ik mag nu God dienen en dat vind ik geweldig, echt fantastisch.”

Michael komt in aanraking met het Leger des Heils vanwege de woongroepen waarin hij woonachtig was. “Ik vond daar een stukje veiligheid en liefde. Ze dragen er de visie van God uit, dat maakte voor mij het verschil. Als pleegkind ervoer ik ook dat verschil tussen een niet christelijk pleeggezin en het Leger des Heils. Dat vind ik nu ook bij onze gemeente. Mensen omarmen je echt, ze bidden voor je of bellen je op. Ik ben een studie maatschappelijke zorg gaan volgen om mensen zoals ik te laten zien dat er een uitweg is. Vervolgens heb ik het Leger des Heils opgebeld voor een stageplek, toen ik langs kwam trof ik een oud begeleider van mij die het leuk vond om mij te zien. Hij zei direct: ‘Je bent aangenomen.’ Als mensen op de groep nu aan mij vragen hoe ik uit mijn situatie ben gekomen dan kan ik ze mooi over Jezus vertellen.”

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen