Sameena van der Mijden - credits No Words
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

MET BUIJTEN EN SCHIPPERHEIJN

 

Sameena ontvluchtte een loverboy: "Denk niet dat het niet onder christenen voorkomt"

“Het lijkt aan de buitenkant alsof christenen het goed voor elkaar hebben, maar denk niet dat misbruik van prostituees of het kijken van porno niet voorkomt.” Sameena van der Mijden viel jarenlang ten prooi aan een loverboy en schreef er haar boek ‘Sameena, mijn ultrarun uit de gedwongen prostitutie’ over. De Arnhemse spreekt regelmatig voor groepen, maar vindt het lastig voor een kerkzaal te staan: “Het lijkt of christenen mij sneller veroordelen.”

Ze werd christelijk opgevoed en op haar achttiende misbruikt door een loverboy die haar verkrachtte en chanteerde. Uiteindelijk ontsnapte ze, omdat ze in het ziekenhuis belandde door het geweld van haar ‘vriend’. Sameena verhuisde naar de andere kant van het land en begon helemaal opnieuw. Inmiddels werkt ze in de zorg, is ze ultrarunner en is ze samen met Tot Heil des Volks-medewerker Simone Schoemaker beschikbaar voor lezingen in het hele land.

In die moeilijke periode was je boos op God: Hij is toch liefde? Wat heeft die periode met je geloof gedaan, als je terugkijkt?
“Ik heb er toen weinig van ervaren, zelf ben ik er nog steeds een beetje sceptisch over. Het lijkt in sommige kringen alsof alles nu ‘hallelujah, prijs de Heer’ is, heel happy clappy. Daar ben ik terughoudend in. Ik geloof in Gods leiding en die ervaar ik ook. Maar het is niet zo dat ik daar zo vol van ben dat ik denk dat het allemaal goed is gekomen door het geloof.” 

Hoe zie je het geloof van anderen dan wel?
“Ik geloof dat het geloof voor mensen een belangrijke troost kan zijn. Dat vind ik heel mooi om te zien. Dat heb ik niet zo ervaren, ook niet toen ik nog in de kerk zat. Het heeft er mee te maken dat, toen ik nog in het loverboy-circuit zat, de voorganger regelmatig voor mij kwam bidden. Prima, dacht ik, het kan nooit kwaad. Maar achteraf blijkt hij een gigantische hoeveelheid kinderporno op zijn computer te hebben staan. Dat past niet in mijn hoofd.”

“Gods leiding heb ik dus echt wel ervaren. Maar ik heb een beetje aversie gekregen tegen kerken als instelling. Ik denk dat de kerk verantwoordelijkheid mag nemen als het gaat om de seksuele opvoeding van kinderen.”

Belemmeren die ervaringen je in je beeld van God?
“Nee, ik denk dat ik daar wel realistisch in ben. Het geloof vind ik mooi. Ik deel mijn verhaal ook in christelijke kringen. Stiekem voel ik daar veel oordeel over seksualiteit. Maar waarom vindt men dat zo ingewikkeld?” 

De kerk moet meer verantwoordelijkheid nemen als het gaat om seksuele opvoeding, zeg je. Wat zijn lessen die je ze meegeeft?
“Misbruik kan iedereen overkomen. Denk niet dat het niet gebeurt in christelijke kring. Maar met mijn verhaal deel ik ook een stukje bemoediging voor mensen die minder sterk in hun geloof staan. Zo van: zo kan het ook gaan binnen de kerk. Ik hoop dat zij een beetje kracht kunnen putten uit iemand anders verhaal. Dat ik er ook uitkwam.” 

Het kan overal gebeuren, ook in christelijke kring. Dat is een pittige boodschap om een zaal vol christenen te vertellen.
Sameena: “Waarom zou het niet gebeuren?”
Simone Schoemaker, Tot Heil des Volks: “Misschien zit daar ook wel het probleem. Dat heel veel christenen denken dat het binnen kerken en christelijke gemeenschappen niet gebeurt. Als je daarvan uitgaat, heeft dat twee consequenties. De eerste is dat je het er niet over hoeft te hebben. De tweede is dat je mensen niet hoeft aan te spreken op hun verantwoordelijkheid. Ik geloof echt niet dat er geen christenen zijn die misbruik maken van prostituees. Het is funest daar niet over te praten.”

Simone: “Ik zeg vaak: jullie gaan heus niet allemaal niet bij een prostituee op bezoek. Maar je kijkt wel naar porno. Wat is het verschil tussen die twee? Ook in porno is veel sprake van dwang en uitbuiting. Dat zijn vervelende vragen die we liever niet willen bespreken, maar wel moeten bespreken als we dit soort praktijken tegen willen gaan. Een prostituee zei eens tegen mij: ‘Hoe kan het dat er zoveel kerken zijn en christenen, maar dat de Wallen bestaat in jullie land?’ Zij werkte jarenlang gedwongen op de Wallen. ‘Waar is jullie waardigheid?’ Dat vond ik een goede vraag: binnen kerken leeft vaak het gevoel dat het er nou eenmaal is. Terwijl juist de kerken zouden moeten opstaan tegen onrecht en dwang.” 

Hoe kunnen kerken hier een stap in zetten?
Sameena: “Door te erkennen dat het er is. Ik snap niet dat dingen binnen de kerk zo ontzettend moeilijk te bespreken zijn. We leven toch in 2021? We weten met elkaar dat bijna iedereen porno kijkt en we weten vast niet wat onze kinderen doen op social media. Ik vind het vooral heftig dat mensen naïef lijken als het gaat om uitbuiting en het kijken van porno. Het hele omgaan met seksualiteit is een ding.”

Simone: “Juist binnen kerken hoor ik ook vaak dat prostitutie goed geregeld zou zijn. ‘Het is toch legaal, het mag? Iedereen die het doet, doet het toch vrijwillig?’ Of: ‘Het is misschien maar beter dat prostituees er zijn, anders zouden er meer verkrachtingen zijn.’ Alle redenen komen langs, ook binnen de kerk. Het is zó geaccepteerd.”

“Terwijl zij in opstand zouden moeten komen: wij accepteren het niet dat vrouwen in ons land uitgebuit worden. Begrijp me niet verkeer , er zijn zeker kerken en christen die hier tegen opstaan, maar veel christenen denken er niet over na of bespreken dit onderwerp niet. We vinden prostitutie niet oké, maar accepteren dat het bestaat. Laten we er samen het gesprek over aangaan.”

Het boek ‘Sameena, mijn ultrarun uit de gedwongen prostitutie’ vertelt over het leven van de Arnhemse. Je kunt het bestellen via https://shop.buijten.nl/product/sameena.
Wil je dat Sameena en Simone hun verhaal komen doen in jouw gemeente? Nodig ze dan uit via communicatie@thdv.nl

Beeld: No Words