Dr. R. W. de Koeijer
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

21 september 2021 door Dr. R. W. de Koeijer, De Waarheidsvriend

Waarom Jezus op indringende wijze laat weten dat volharding onmisbaar is

We kunnen van twee kanten naar het geloof kijken. Allereerst komen we in de Bijbel het rechtvaardigende geloof tegen, maar we vinden ook het volhardende geloof. Beide zijn onmisbaar. Het is nodig om door het geloof gerechtvaardigd te worden, maar ook om daarin te volharden, schrijft dr. R. W. de Koeijer in De Waarheidsvriend.

De Waarheidsvriend is het huisorgaan van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland.

In de Romeinenbrief gaat het over het rechtvaardigende geloof. Daar leren we dat we door het geloof in de goede verhouding met de Heere komen te staan en de geschenken van vergeving en vernieuwing ontvangen. Met name in de Hebreeënbrief zien we het volhardende geloof.

Rampen
Waarom laat Jezus zo indringend doorklinken dat volharding onmisbaar is? Omdat in de eindtijd gevaarlijke en verleidende tegenkrachten optreden. We kunnen deze krachten in drie categorieën onderbrengen: rampen, dwaalleer en verdrukking.

Waarom laat Jezus zo indringend doorklinken dat volharding onmisbaar is? Omdat in de eindtijd gevaarlijke en verleidende tegenkrachten optreden.

De donkere kant van de eindtijd is dat rampen oordelen van de Heere zijn, voorbodes van het laatste oordeel. Ze roepen op tot inkeer en overgave aan Christus als Heere en Koning. Rampen vonden vaak op grote afstand plaats, maar corona heeft ook de westerse wereld geraakt. Tientallen jaren na de Tweede Wereldoorlog moeten we opnieuw onze kwetsbaarheid en afhankelijkheid leren. Vooral heeft corona ons erbij bepaald dat we in de eindtijd leven. We zijn geroepen om ons voor te bereiden en Christus te verwachten. Is er vernieuwing en verdieping gekomen, in de zin dat de verwachting van Christus sterker leeft? Of zijn we inmiddels overgegaan tot het ‘oude normaal’?

Dwaalleer
Volharding is ook nodig met het oog op dwaalleer of valse profetie. In de tijd voor de verwoesting van Jeruzalem stichtten allerlei valse christussen met hun aanhangers veel onrust. In de loop van het Nieuwe Testament kom je de waarschuwing tegen dwaalleer en de opwekking om te volharden in de gezonde leer steeds nadrukkelijker tegen. Door de eeuwen heen zijn geloofsbelijdenissen meestal geboren in de confrontatie met dwaalleer. Het kenmerk van dwaalleer is vaak dat ze God kleiner maakt en de mens groter. In onze tijd leeft sterk het verlangen naar een gelukkig leven waarin je jezelf kunt zijn én jezelf kunt ontplooien. Daarom zitten we niet te wachten op de God Die ons leven oordeelt, maar juist op één die tolerant is en geen levenskeuzes onder kritiek stelt. Een god dus die nauwelijks iets vraagt, maar vooral ruimte geeft om jezelf te zijn. Bijbelse kernnoties die daarmee schuren, worden bijgesteld, zoals de belijdenis dat de Schrift gezag heeft op alle terreinen van geloof en leven, dat wij mensen radicaal verloren zijn en Gods oordeel verdienen, dat Christus in de plaats van anderen de straf op de zonde moest dragen, dat geloof en bekering nodig zijn om in het heil te delen, dat er een radicaal onderscheid bestaat tussen rechtvaardigen en goddelozen.

Nadruk op de gezonde leer drijft kerken, gemeenten en christenen al vlug uit elkaar, zo klinkt regelmatig als kritiek. Inderdaad is er helaas een orthodoxie die de liefde mist en de roeping tot eenheid verwaarloost. Tegelijk is de waarheid van het Evangelie evenzeer wezenlijk en gaat zelfs voorop. Van de jonge christelijke gemeente in Handelingen 2 wordt als eerste vermeld dat ze volhardde in de leer van de apostelen. Volharden in de eindtijd betekent trouw zijn aan de apostolische leer en als het nodig is tegen dwalingen ingaan. Daarvoor is de onderscheiding van de geesten nodig én moed. Het gaat erom God centraal te stellen als de Verhevene, Die er verrassend genoeg voor kiest om dicht bij mensen te willen komen. Deze genade brengt tot verwondering en aanbidding.

Volharding betekent dat we blijven vasthouden aan Gods woorden, ook als het gaat over relaties en seksualiteit, en daarvan durven getuigen.

Verdrukking
Jezus wekt in Mattheüs 24 en Markus 13 verder op tot volharding vanwege groeiende verdrukking. We zien dat ook in het boek Handelingen, waar jonge gelovigen worden opgeroepen vol te houden omdat ze met vervolging te maken hebben of krijgen. Zoals in Handelingen 14, waar Paulus en Barnabas de gemeenten in Lystre, Ikonium en Antiochië opnieuw bezoeken: ‘en zij versterkten de zielen van de discipelen, spoorden hen aan in het geloof te blijven en zeiden dat wij door veel verdrukkingen in het Koninkrijk van God moeten ingaan.’ (vs.22)

Wie betrokken is op het werk van stichtingen als De Ondergrondse Kerk en Open Doors, weet wat er op gelovigen kan afkomen in landen waar vervolging is, zoals in Noord-Korea, Nigeria en Pakistan. Als gevolg van de voortgaande secularisatie en de ingrijpende gezagscrisis voltrekt zich in ons westerse werelddeel een andere ingrijpende ontwikkeling.

Opstekende storm
De Engelse oorlogspremier Winston Churchill gaf het eerste deel van zijn serie over de Tweede Wereldoorlog de titel De opstekende storm. Terwijl Europese leiders voortdurend compromissen zochten, zag Churchill het gevaar van Duitse nazisme dreigend en onafwendbaar op Europa afkomen. En hij kreeg gelijk. De opstekende storm zien we heden ten dage in het scherpe verzet tegen Gods woorden als ‘u zult’ en ‘zult niet’, met als gevolg toenemende wetteloosheid en verkilling van de liefde.

De storm is met name gaan waaien in de seksuele revolutie, die in zestig jaar tijd een ongekende verandering heeft gebracht in de visie op huwelijk, abortus, echtscheiding, homoseksualiteit en identiteit. De morele revolutie laat steeds duidelijker zien dat de mens zonder God en gebod in een moeras van wetteloosheid terechtkomt. Volharding betekent dat we blijven vasthouden aan Gods woorden, ook als het gaat over relaties en seksualiteit, en daarvan durven getuigen. Volharding is nodig omdat de verdraagzaamheid steeds minder zal worden. Daarom zullen moed en vrijmoedigheid nodig zijn. Van vervolgde gelovigen kunnen we leren wat dit betekent.

Dr. R. W. de Koeijer is predikant van de hervormde gemeente te Waddinxveen en lid van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond. Neem een jaarabonnement (€ 49,00) op De Waarheidsvriend. Als welkomstgeschenk ontvangt u De Waarheidsvriend twee maanden gratis. Of maak gebruik van deze actie en lees De Waarheidsvriend vier maanden voor € 10,-!

Klik hier om abonnee te worden van De Waarheidsvriend!

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

Helemaal eens met "De morele revolutie laat steeds duidelijker zien dat de mens zonder God en gebod in een moeras van wetteloosheid terechtkomt. Volharding betekent dat we blijven vasthouden aan Gods woorden, ook als het gaat over relaties en seksualiteit, en daarvan durven getuigen". Alleen het vasthouden aan Gods waarheid maakt werkelijk vrij.
Hierboven staat: "Van de jonge christelijke gemeente in Handelingen 2 wordt als eerste vermeld dat ze volhardde in de leer van de apostelen." Als de kerk zich daar ook weer op zou gaan richten, zouden we heel andere christelijke gemeenschappen krijgen, nl. die waarin de liefde (agapè) van God weer werkzaam is en de gaven van Gods geest, vanuit die liefde, worden toegepast voor herstel van de zieke en gebonden mens. Net als Jezus zelf dat deed; pas dan worden we ware volgelingen van Hem.