huiselijk geweld
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

01 september 2021 door Kim ten Berghe

Laat onze huizen geen oefenplaatsen zijn van geweld

De Engelse krant The Guardian publiceerde onlangs een artikel over een verband tussen terrorisme en huiselijk geweld, met name geweld tegen vrouwen.

Uit een analyse van daders van terroristische aanslagen kwam een belangwekkende link naar voren. Terroristen, ongeacht welke ideologie ze aanhangen, hebben vaak een geschiedenis van geweld tegen vrouwen. De schrijfster van het artikel, Joan Smith, deed onderzoek en schreef een boek over dit fenomeen. Zij suggereert dat terrorisme vaak een escalatie is van geweld dat in de huiselijke kring is begonnen. Dit gegeven zou helpen om te onderkennen welke geradicaliseerde mensen potentieel hebben om zich te ontwikkelen tot gewelddadige terroristen. En daarmee zou beter preventief ingegrepen kunnen worden.

Wat thuis gebeurt, is toch de norm waar een jongere in de eerste instantie de rest van de wereld aan afmeet.

Verder onderzoek toont aan dat een zeer hoog percentage van de jongeren die radicaliseert, een achtergrond heeft van huiselijk geweld, hetzij als dader, slachtoffer of als toeschouwer. Ook daarbij is vaak sprake van geweld tegen vrouwen en meisjes.

De schrijfster stelt dat huiselijk geweld het stiefkindje is van het strafrecht. Als het al aangegeven wordt, leidt het zelden tot vervolging. Maar zij suggereert dat juist hier een belangrijke sleutel ligt voor de preventie van terrorisme.

Het is geen gekke gedachte. Het plegen, ondergaan of regelmatig getuige zijn van geweld in huis, werkt zeker drempelverlagend. Je gaat het normaal vinden dat mensen gillend bont en blauw geslagen worden, bedreigd met vuurwapens of seksueel geweld aangedaan wordt. Wat thuis gebeurt, is toch de norm waar een jongere in de eerste instantie de rest van de wereld aan afmeet. Het is vaak pas later dat jongeren kunnen gaan inzien dat dit niet de norm hoeft of hoort te zijn.

Maar als jongeren in die geweldsfeer blijven, en internaliseren dat de zwakkeren gebruiksvoorwerpen zijn waar je legitiem je woede en lusten op kunt botvieren, dan is het goed denkbaar dat dit de stap naar geweld buitenshuis verkleint. Het gebruik van geweld is lang niet altijd iets dat woede bekoelt. Net zomin als een succesvolle inbraak bevredigt. In veel gevallen laat het je alleen maar zien waar je mee weg kunt komen en prikkelt het een zondig verlangen om verder te gaan. De familie wordt dan een oefenplaats voor geweld. De ideologie het excuus.

Hoe in rechtsextremistische kringen vaak gedacht wordt over vrouwen, lijkt soms verdacht veel op wat in conservatief-christelijke kringen gepreekt wordt.

Het andere punt dat het artikel maakte is ook belangrijk, namelijk dat het geweld tegen vrouwen een kenmerk is van terroristen van verschillende ideologieën. Hoe IS en soortgelijke groepen vrouwen behandelen is genoeglijk bekend. Maar ook rechtsextremisme heeft er een handje van. Vrouwen zijn gemaakt om mannen te (be)dienen, ook seksueel. De man is de strijder, de vrouw de verzorger. Ze moet haar plaats kennen. En ze moet geduldig en vergevend zijn naar haar man als hij agressief of ontrouw is, want die heeft nu eenmaal al dat testosteron.

Kortom, de conclusie van de schrijver, dat de manier waarop vrouwen thuis behandeld worden een indicatie geeft van hoe gevaarlijk een persoon of groepering is voor de samenleving, is het overwegen waard. En daarbij is het goed om ook kritisch te kijken naar welke leringen we toelaten in de kerk. Hoe in rechtsextremistische kringen vaak gedacht wordt over vrouwen, lijkt soms verdacht veel op wat in conservatief-christelijke kringen gepreekt wordt. Het klinkt Bijbels, maar dat is het niet en het schept ruimte voor geweld tegen vrouwen. Dat conservatieve christenen ook in staat zijn om gewelddadig rechts gedachtegoed te omarmen en te praktiseren, hebben we gezien op 6 januari in Amerika. Zou hier misschien ook een verband zijn tussen het goedpraten van agressie thuis en het verheerlijken van geweld tegen politieke tegenstanders?

Het mag niet zo zijn. Laten onze huizen alsjeblieft geen oefenplaatsen zijn van geweld, maar van zorg en dienstbaarheid voor elkaar en voor de samenleving.

Bovenstaand artikel verscheen eerder op Zaut.org, een initiatief om een christelijk, actueel, profetisch en nuchter geluid te laten horen in Nederland. Klik hier om de website te bezoeken.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen